web analytics
zaterdag, juni 22

Tag: Vertelling

Halloween Drabble: Onwetendheid – Gonda Kapika
Actueel, Halloween, Rubrieken, Thema's, Vertellingen

Halloween Drabble: Onwetendheid – Gonda Kapika

Door Gonda Kapika   Het regent hard. Ik moet onderdak vinden.   Het is niet normaal dat een vrouw van 30 alleen ’s nachts over straat loopt. Maar ja, in deze maatschappij kun je niet verwachten dat iemand iets voor je doet. Brrr… Ik bibber. De straten zijn verlaten op het gemopper van een paar dronkenlappen na. Wat heb ik een honger… Een paar dagen geleden heb ik een hersenschudding gehad. Ik lag waarschijnlijk in het ziekenhuis en moest toen thuis uitrusten… Oh, shit! Ik sla mezelf op mijn voorhoofd. Volgens mij ben ik helemaal vergeten om mijn werk af te bellen! Ik sta stil voor een kroeg. In de reflectie van het vieze glas van het raam zie ik mijn spiegelbeeld. Jeetje … sinds wanneer ziet mijn huid er zo slecht uit? Ik haal mijn hand do...
Vertellingen: Dodendanserslicht – deel 5
Actueel, Vertellingen

Vertellingen: Dodendanserslicht – deel 5

Een verhaal van Isabelle Plomteux in zeven delen. De koningsgriffioen laat zijn gespleten slangentong naar buiten glijden en ademt mijn geur in, voor hij zachtjes ronkend op mijn borst neerzakt. Ik knipper met mijn ogen. Alsof het niets is, knippert hij terug. Voorzichtig maar vastberaden neem ik hem in mijn armen en krabbel ik recht. De Aïsho die hij met zijn gif bewerkte, ligt jammerend aan onze voeten. Vanop hun rijdieren staren de overige Aïshi verstomd naar de kleine griffioen die zich spinnend aan mijn romp vastklampt. In de slee strekt de bestjerka haar arm. Haar hand. Nee. ‘Vlieg,’ zeg ik tegen het dier op mijn borst, ‘vlieg naar huis.’ Ik ruk hem los en werp hem de lucht in. Hoog boven ons, tussen de sneeuwwolken, glinstert de poort. Glinstert de vrijheid. De griffioen kijkt...
Vertellingen: Dodendanserslicht – deel 4
Actueel, Vertellingen

Vertellingen: Dodendanserslicht – deel 4

Een verhaal van Isabelle Plomteux in zeven delen. Ik hink rond de ondergesneeuwde resten van Schims rechtervleugel en ga op zoek naar mijn zadeltas. Met mijn in bont gehulde hand veeg ik mijn gestorven kameraad voorzichtig schoon. De Aïshi hebben blijkbaar alleen de voorkant van zijn reusachtige lijf geplunderd. Hier, voorbij de vleugels, is zijn bevroren lijf nog nagenoeg intact. Mijn maag draait zich om als ik eraan denk dat ze met hun botte bijlen op Schim hebben staan inhakken. Ik dwing het beeld uit mijn hoofd. Moeizaam laat ik me op mijn knieën zakken. Met beide handen graaf ik de sneeuw weg. Even later stuit ik op mijn zadeltas, stijf bevroren, maar heel. Ik dwing het stugge leer open. De tas is leeg, de deken weg. Op de bodem blinkt iets. Een laatste restant van het grote...
Vertellingen: Dodendanserslicht – deel 3
Actueel, Vertellingen

Vertellingen: Dodendanserslicht – deel 3

Een verhaal van Isabelle Plomteux in zeven delen. Als ik wakker word, lig ik met gespreide benen en armen vastgebonden op een ijskoude, stenen tafel. Ik ben zo goed als naakt. Mijn lange haar hangt los over mijn borstdoek en om mijn linkeronderbeen, daar waar het werd geschampt door mijn eigen pijl, zit een vuil verband. Mijn pas genezen rechterbeen hebben ze gelukkig met rust gelaten. Het grillige litteken steekt als een vuurslang af tegen mijn bleke huid, maar ziet er verder ongeschonden uit. Voor zover je natuurlijk van ongeschonden kan spreken in een situatie als deze. Elke spier, elke vezel van mijn gehavende lijf schreeuwt het uit. Van de kou, van de pijn. Het kan me niet schelen. Ik verdien niet beter. In mijn hoofd krijst Schim nog steeds. Mijn fout, denk ik steeds maar weer. M...
Vertellingen: Happer – Zadok Samson
Actueel, Vertellingen

Vertellingen: Happer – Zadok Samson

Ik ben een vleesetende plant genaamd Happer en sta op een vensterbank waar ik elke dag van de zon kan genieten. Dankzij de muggen die door het open raam naar binnen zoemen hoef ik nooit honger te lijden. De jongen die mij heeft gekocht geeft mij elke dag vers water, dus dorst heb ik ook nooit. Ik woon nu in een mooie, bescheiden studio. Heel wat anders dan het benauwde tuincentrum waar ik ben geboren en waar ik omringd werd door andere vleesetende planten die elkaar luidkeels overstemden. Ik heb nooit wat gehad met dat alfamannetjesgedrag, hier heb ik er geen last meer van. Toch ben ik niet gelukkig. Mijn geliefde Bekkie, ook een vleesetende plant, woont namelijk nog steeds in het tuincentrum. Een maand voor ik gekocht werd zette een medewerker haar naast mij. Het was liefde op het eers...
Call to Action – The Dutch Corona Chronicles
Actueel, Satire, Vertellingen

Call to Action – The Dutch Corona Chronicles

By Loraine Bito, illustrations by Gert-Jan van den Bemd for Fantasize World Health Organization (WHO) declared corona-virus a pandemic That morning I woke up with a slight headache which usually preceded my personal seasonal flu period. In an attempt to fight it off I hurried to the grocery store to buy some orange juice. This vitamin C shot had oftentimes helped me circumvent the worst symptoms which would confine me to my bed for a couple of days.  As I had planned to meet a recruiter on Friday the 13th to talk about possible new assignments to start making a name for myself as an independent contractor I was determined to have the meeting. All my hope flew out the window when the muscle ache set in the next morning. At the same time the Dutch Government was slowly taking precautio...
Vertellingen: Samen Delen – Karen van den Andel
Actueel, Vertellingen

Vertellingen: Samen Delen – Karen van den Andel

Warmte…. Zweet…. Geuren…. Jij en ik samen in de duisternis. In een satijn omfloerste nacht vrijen met elkaar. Ik heb hier lang op moeten wachten, veel geduld moeten hebben. Maar nu is het zover, jij wil mij net zo hard als ik jou… Je adem stokt bij het zien van mijn mannelijkheid, ik vind dat je gelijk hebt als je zegt dat je mij mooi vindt. (meer…)
Vertellingen: Match made in heaven – Sigrid Lensink-Damen
Vertellingen

Vertellingen: Match made in heaven – Sigrid Lensink-Damen

De stap om niets te zijn kan ik niet nemen. Ik kan niet geboren worden omdat mijn ouders geen aanstalten maken omdat ze niet met elkaar zijn getrouwd omdat er blijkbaar een hoop obstakels overwonnen moeten worden voordat mensen, mijn ouders, eens toegeven aan elkaar. Ik duw en trek aan hun lot, hun beslissingen, beïnvloed mijn komst en dat mag niet van Bariël. Nou ja, Bariël heeft de regels ook niet gemaakt. Het alternatief is dat ik verder moet, het gebied voorbij deze Tussenstop, waar emoties moeten sterven en ik echt los moet laten, maar de stap om niets te zijn kan ik niet nemen. BARIEL: Een ziel is niet niets. IK: Bariël is een Engel, wat weet hij daar nou van? Engelen worden niet geboren zoals mensen, die sterven niet zoals mensen, die leven niet zoals mensen. Je bent een illu...
Vertelling Johan Klein Haneveld: Kwantumzelf Inc.
Rubrieken, Vertellingen

Vertelling Johan Klein Haneveld: Kwantumzelf Inc.

Door Johan Klein Haneveld De hemel was viezig bruin, als water dat te lang in een verstopte gootsteen heeft gestaan, vol met witte vlokken en draden. Was de lucht maar grijs, dan zou er mogelijk snel regen vallen die voor even de prikkende stofdeeltjes en gassen zou wegspoelen. Dat zou het mogelijk maken een keer diep in te ademen zonder direct een hoestbui te veroorzaken. Marcus Windorp trok zijn neus op. Het leek alsof hij het giftige mengsel zelfs door zijn masker heen kon ruiken. Hij had dat eigenlijk gisteren moeten vervangen, misschien was dat het. Nu bleef er voortdurend iets dat hem deed denken aan verlaten industrieterreinen en vuilnisbelten. Hij versnelde zijn pas, voor zover dat mogelijk was. Hij liep namelijk schouder aan schouder met de andere voetpadgebruikers. Mannen...

You cannot copy content of this page