zondag, mei 10

Vertellingen

Vertelling: De gesloten-kamermoord op Pluto
Actueel, Vertellingen

Vertelling: De gesloten-kamermoord op Pluto

Door Luo Xia Vertaling Chinees-Engels: Mu Hai Vertaling Engels-Nederlands: Sigrid Lensink-Damen en Karen van den Andel Fantasize houdt de Chinese schrijfwijze van Chinese namen aan, dus eerst de achternaam en dan de voornaam. Het is een enorm gedoe om een wapen naar Pluto mee te nemen. Dat weet ik. Maar pas toen ik het lichaam van Oude Yan vond, begreep ik hoe enorm dat gedoe werkelijk was. Tijdens de ruimtebeveiligingscontrole zei de beveiliger: ‘Smokkelwaar! Besef je wel dat buskruit oxidatiemiddelen bevat? Het kan zelfs in een vacuüm ontbranden!’ Het was alsof hij een boerenpummel de les las tijdens zijn eerste ruimtereis - en eerlijk is eerlijk, dat was ik, een boerenpummel. ‘Ik heb deze Colt al jaren, nog nooit uit het oog verloren.’ Ik verwijderde de patroonhouder e...
Vertelling: Verliefd op het avondrood
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Verliefd op het avondrood

Door Mike van Dooyeweert‘Bugün, Alles of Niets Internet! Verbinding of niet, wij blijven dichtbij.’ Tom luistert hoofdschuddend naar de reclame die zijn autoradio gevonden heeft en glimlacht spottend. Hij kijkt naar buiten. Aan weerszijden van de brug waar hij zojuist overheen is gereden, zijn winkels te zien. Gaur, zo heet de plaats volgens het naambord. Het is een pittoreske plaats met boomgaarden net buiten de stad, een centrum met puntgevelhuizen en een brede gracht die zich als een ader lijkt uit te strekken door de stad. Het licht van de constante zon schittert op het water. Een knal. Tom voelt een schok door zijn auto gaan. Verdomme! Vanuit zijn motorkap klinkt een aanhoudend geratel. Verschillende dashboardlampjes lichten rood op. Tom stuurt zijn voertuig naar de kant van de...
Vertelling: Ontijdig
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Ontijdig

Door Mike JansenDe lucht rook naar gesmolten beton en ozon. Hij viel uit de tijd als een druppel uit een lek dak, onbedoeld, zonder gratie. De val duurde een fractie van een seconde, of misschien een eeuw. De tijd had zijn grip verloren. Hij richtte zich op uit de natte modder van de straat. Er klonk niets. Geen wind, geen verkeer, geen ademhaling behalve de zijne en het ijle zoemen van zijn eigen bloed in zijn oren. De stad lag erbij als een stervende reus. Torens van staal en glas torenden boven hem uit, schuin en fragiel alsof ze elk moment konden bezwijken. Veel ramen waren gebroken, maar het glas hing nog in de lucht, in duizend zwevende scherven die de zon weerkaatsten in scherpe, bevroren schittering. Sommige vogels hingen ook stil in hun vlucht, vleugels half gespreid, als m...
Vertelling: Dagen in D-mineur — of hoe we Chronos verloren
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Dagen in D-mineur — of hoe we Chronos verloren

Door Jentl de WaalDe afdruk van afwezigheid Een zwaar dieselgebrom rommelde door de straat. Als een hond die gromde voor hij beet. Rauw, dreigend, onverbiddelijk. Annie Vink werd wakker. Ze gooide haar benen over de bedrand en bewoog haar tenen. Ze bewogen, maar ze voelde niets. Alsof ze naar het lichaam van een vreemde keek. Annie had weer over vroeger gedroomd. Ze vermoedde dat ze een jaar of tien was. De tijd was toen nog niet uit de wereld verdwenen. Haar ouders hadden haar en haar zusje meegenomen naar de dierentuin. Ze keek met grote ogen naar de safaridieren: giraffen, neushoorns en zebra’s. Bij het aquarium had ze beide handen tegen het glas gezet en haar neus ertegenaan gedrukt. Alsof ze door het glas kon vloeien om dichter bij de majesteitelijke dolfijnen te zijn. De rings...
Vertelling: Levké – by Nataliya Dovhopol (English)
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Levké – by Nataliya Dovhopol (English)

By Nataliya Dovhopol Translated from Ukrainian by Vee Voytovych Dedicated to the defenders of Snake Island, who became a symbol of heroism and fortitude in the face of Russian aggression when they refused to surrender to the invaders on February 24, 2022. The taste of seawater clung to my tongue, stiffened from the salt, but at least my lungs no longer burned as the water violently spewed from my nose and mouth. I lay on the ground, my right cheek pressed against a rock. I shifted, the slight movement taking an incredible amount of effort. My clothes were still somewhat in one piece, but covered in streaks of blood, already stiffened in the blazing sun. My cheek turned out to be completely scraped up, there was a gaping wound at the nape of my neck, and my right elbow was completely s...
Vertelling: The Grey House by Ihor Antoniuk (English)
Actueel, Vertellingen

Vertelling: The Grey House by Ihor Antoniuk (English)

By Ihor Antoniuk “But small is the gate and narrow the road that leads to life, and only a few find it” Matthew 7:13-14 First, there was darkness. Then came the house. Grey – like the sky. With windows open to every wind. No frames, no shutters, no glass. Not a single apartment was sealed. That pale, dim light always streamed into every corner, flooded the walls and the tiniest cracks. As if trying to penetrate the very essence of space. Strangely, there were no doors. None at all. At first, I couldn’t believe this creation of a fevered mind. I hesitated, mulled it over. Searched for absurd explanations. Invented theories. For a long time, I didn’t leave the room – it looked like a matchbox. A solitary cell, not my former apartment. 'Where has everything gone?' I kept asking myself. ...
Vertelling: Ik vlieg – Charles van Wettum
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Ik vlieg – Charles van Wettum

Door Charles van Wettum‘Fijn je weer te zien, Annelies,’ zegt de AI van mijn toestel, wanneer ik binnenkom en me vastsnoer op de relaxstoel, de enige stoel in de kleine cockpit. ‘Was het dinertje met je kinderen gisterenavond een succes?’ Cécil is in de paar maanden van onze samenwerking mijn beste vriendin geworden: in de vele, lange en saaie uren die we samen in de cockpit doorbrengen is ze altijd vriendelijk, belangstellend en zorgzaam. Altijd wanneer ik bij de start van mijn dienst haar stem hoor, word ik blij – behalve vandaag. Ik zet mijn rugzak naast mijn stoel en krijg pijn in mijn buik. Vandaag ga ik ga ik mijn beste vriendin verraden. ‘Ach, Cécil, je kent de kinders.’ Ik zucht, terwijl mijn stoel zich naar mijn lichaam vormt. Ze heeft mijn spanning opgemerkt en de massagefu...
Fantasize jongerenschrijfwedstrijd Kom zoals je bent – eerste plaats – leeftijdscategorie 21-25 jaar: 1-A van Rien Speulman
Actueel, Schrijfwedstrijden, Vertellingen

Fantasize jongerenschrijfwedstrijd Kom zoals je bent – eerste plaats – leeftijdscategorie 21-25 jaar: 1-A van Rien Speulman

1-A Door Rien SpeulmanEr is iets anders vandaag. Ik kan er mijn vinger niet op leggen, maar er is iets dat niet klopt. Al sinds ik wakker werd, voel ik me raar. Mijn hoofd bonst, mijn keel doet zeer en ik voel me draaierig. Een branderig gevoel verspreidt zich door mijn onderbuik en tussen mijn benen. Ik negeer het. De bezoekers zijn gearriveerd. Ze staan aan de andere kant van de traliemuur en lezen de bordjes hardop voor. ‘Zeros is ons oudste vrouwtje, zij hoort nog bij de oorspronkelijke groep eerste bewoners in onze dierentuin,’ leest een meisje. Ik ken het bordje uit mijn hoofd en zeg de woorden over mijn oma mee in mijn hoofd. ‘Ondertussen is ze oud en dement, maar om haar te eren, mag ze haar oude dagen bij haar kinderen en kleinkinderen slijten.’ Niemand van onze groep wee...
Fantasize jongerenschrijfwedstrijd Kom zoals je bent – eerste plaats – leeftijdscategorie 15-20 jaar: Een draak van een lief van Imke Vermeij
Actueel, Schrijfwedstrijden, Vertellingen

Fantasize jongerenschrijfwedstrijd Kom zoals je bent – eerste plaats – leeftijdscategorie 15-20 jaar: Een draak van een lief van Imke Vermeij

Een draak van een lief Door Imke VermeijNona Stormrijder had drie dingen geleerd in haar leven: vertrouw nooit op een edelman met zachte handen, een paard liegt nooit over modder en als een opdracht klinkt alsof je er rijk van wordt én tegelijk dood van gaat, dan klopt meestal alleen dat laatste. Ze zat op dat moment in een aftandse herberg met een naam als ‘De Zilveren Eikel’ of iets even tragisch, haar laarzen op tafel, haar blik op haar bier, toen een bode haar vond. Zijn tabberd was strakgestreken, zijn laarzen ongeschonden en zijn ogen hadden die licht trillende glans van iemand die zijn leven liever zou slijten in de schaduw van een postkantoor dan staan tegenover een vrouw met een zwaard groter dan hijzelf. ‘Bent u ... Stormrijder?’ vroeg hij, terwijl hij iets uit zijn mouw h...
Fantasize jongerenschrijfwedstrijd Kom zoals je bent – tweede plaats – leeftijdscategorie 21-25 jaar: Ik wil de horizon van Emilie Verlaet
Actueel, Schrijfwedstrijden, Vertellingen

Fantasize jongerenschrijfwedstrijd Kom zoals je bent – tweede plaats – leeftijdscategorie 21-25 jaar: Ik wil de horizon van Emilie Verlaet

Ik wil de horizon Door Emilie VerlaetDe speer van de jongen tikte tegen Rebel Hartshoorns schoen. Vijf passen verder stond Argus 12 stil, hoofd iets gekanteld, alsof hij naar het fluisteren van het bos luisterde. Zijn gelaat, glad, menselijk van vorm, met ogen die te precies knipperden, ving het gefilterde licht op. Rebel lag half onder een omgevallen den, hars op haar wang. De jongen, ogen als heide in de schemering, hield zijn speer horizontaal. ‘Is dat ding van jou?’ vroeg hij zacht. Rebel trok een splinter uit haar mouw. ‘Hij is vriendelijker dan de meeste mensen.’ Argus glimlachte, een nette, geoefende glimlach. ‘Ik sta open voor feedback.’ De jongen kneep zijn ogen tot spleetjes. ‘Ik detecteer geen direct gevaar,’ zei Argus. Zijn stem was laag en warm. ‘Maar jullie fluiste...

You cannot copy content of this page