dinsdag, mei 12

Tag: Vertelling

Thema 20 dagen JKH: Vertelling – De Laatste Draak
20 jaar Johan Klein Haneveld, Rubrieken, Thema's

Thema 20 dagen JKH: Vertelling – De Laatste Draak

Door Johan Klein Haneveld - oorspronkelijke publicatiedatum 22 november 2016 Vanaf het moment dat ik de felrood geschubde bomen zag en het hoornharde gras voelde knappen onder mijn laarzen, wist ik dat ik mijn doel genaderd was. Ik bleef een ogenblik staan, mijn handen op mijn bovenbenen. Mijn adem kwam in stoten en er dreven zwarte vlekjes door mijn gezichtsveld. Het afgelopen half uur had ik aan één stuk door gerend, sinds ik de brul tussen de bergen had horen galmen en het licht van vlammen tegen de wolken had zien opgloeien. Langzaam begon de pijn in mijn linker zij gelukkig af te nemen. Ik zette me weer in beweging, rustiger nu. Er kon geen twijfel meer bestaan over de richting die ik in moest. De toppen van de sparren boven mijn hoofd waren afgebroken. Sommigen hingen nog aan flard...
Thema 20 dagen JKH:  Vertelling – Lobbes
20 jaar Johan Klein Haneveld, Rubrieken, Thema's

Thema 20 dagen JKH: Vertelling – Lobbes

Door Johan Klein Haneveld - oorspronkelijke publicatiedatum 25 september 2017De pijl boorde zich in de flank van de reegeit, vlak achter de voorpoot. Het dier ging direct door de knieën. Even trapten haar achterpoten nog na en haar hoeven tekenden donkere lijnen in de aarde. Toen werd ze stil. Zelfs haar neusgaten trilden niet meer. Vanuit haar schuilplaats richtte Tanja zich op. Ze liet haar ingehouden adem ontsnappen en haar lippen openden zich tot een grijns. Dit was het beste schot geweest dat ze ooit had gelost. Zorgvuldig was ze de ree beslopen, steeds benedenwinds blijvend en zonder ook maar een takje te laten bewegen. Zweet was in haar ogen gedruppeld, maar ze had er het prikken van genegeerd. Uiteindelijk was ze een van de steenformaties binnengedrongen. In een van de rechtop...
Thema 20 dagen JKH: Vertelling Kwantumzelf Inc.
20 jaar Johan Klein Haneveld, Rubrieken, Thema's

Thema 20 dagen JKH: Vertelling Kwantumzelf Inc.

Door Johan Klein Haneveld - oorspronkelijke publicatiedatum: 17 december 2019 (ook verschenen in de Edge-Zero editie 2019)De hemel was viezig bruin, als water dat te lang in een verstopte gootsteen heeft gestaan, vol met witte vlokken en draden. Was de lucht maar grijs, dan zou er mogelijk snel regen vallen die voor even de prikkende stofdeeltjes en gassen zou wegspoelen. Dat zou het mogelijk maken een keer diep in te ademen zonder direct een hoestbui te veroorzaken.Marcus Windorp trok zijn neus op. Het leek alsof hij het giftige mengsel zelfs door zijn masker heen kon ruiken. Hij had dat eigenlijk gisteren moeten vervangen, misschien was dat het. Nu bleef er voortdurend iets dat hem deed denken aan verlaten industrieterreinen en vuilnisbelten. Hij versnelde zijn pas, voor...
Vertelling: Ulfheddin – deel 4 en slot
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Ulfheddin – deel 4 en slot

Door Isabelle Plomteux. Lees ook deel 1, deel 2 en deel 3.Ik deins achteruit en trek de deken steviger om me heen. ‘Wat heb je in hemelsnaam gedaan?’ Ze recht haar rug. ‘Wat ik moest doen. Mijn geduld is op, jongedame.’ Razendsnel schrijft ze een omcirkelingsspreuk in de lucht. Ik duik weg en trek Halsteinn mee. We landen op de houten verandavloer, ik val recht op mijn gewonde arm. De tranen springen me in de ogen. Sissend adem ik in. Halsteinn vloekt. Het gebrul onder ons neemt onaardse vormen aan. Het terras begint te kreunen en te deinen. Nagels schieten los. De planken onder mijn moeders hoge hakken breken en springen met een hard gekraak omhoog. Geschrokken grijpt ze zich aan de balustrade vast. ‘Let op Tess, Ulv.’ Halsteinn springt overeind. Zijn sneeuwogen flitsen. ‘Het is wel...
Vertelling: I’ll fly with you – Isabelle Plomteux
Actueel, Vertellingen

Vertelling: I’ll fly with you – Isabelle Plomteux

‘Vijf minuten, Adam.’ Ik knik en neem nog een slok. Om de randjes eraf te halen, zei ik tegen mezelf toen ik pas begon met optreden. Inmiddels is het veel meer dan dat, maar niemand zegt er iets van. Mijn manager niet, mijn agent niet, de tourcrew niet en ik al helemaal niet. Zuipen doe ik, zuipen als een beest. Nacht na nacht, optreden na optreden. En nog red ik het nauwelijks. Het afsluitende nummer van het vooroptreden dreunt mijn lounge binnen. Jaa, zover heb ik het gebracht. Deze jongen heeft niet langer een kleedkamer, nee. Een lounge of een suite, alleen het beste van het beste is goed genoeg voor DJ Adam Gold. Ik sla nogmaals een flinke teug achterover. Fuck ze, de suites, de lounges, fuck ze, die eindeloze reeks nietszeggende paleisjes waar ik mijn dagen in doorbreng. Fuck de h...
Special Tweestrijd: Vertelling – De heks van Achterdijk
Actueel, Specials, Tweestrijd, Vertellingen

Special Tweestrijd: Vertelling – De heks van Achterdijk

Door Ninja Paap-LuijtenZe noemden haar de heks van Achterdijk. Dat was geen scheldnaam; het was zelfs op een vreemde manier liefkozend bedoeld. Naneni had het zelf veroorzaakt, want niemand in het dorp kende haar naam. Niemand wist waar ze vandaan kwam. Er was iets wat het hele dorp wel wist: de heks kon mensen genezen, deed dat gratis en wees nooit iemand af. Nooit. Dat was dan ook de reden dat ze deze avond nietsvermoedend haar deur opende, een glimlach op haar gezicht, en ze stijf bleef glimlachen toen ze herkende wie er door twee dorpelingen op hun platte kar naar haar huis was gebracht. ‘We vonden hem bij de beek,’ zei Jake. Zijn vader, Sanner, wreef met zijn mouw het zweet van zijn gerimpelde voorhoofd. ‘Hij is er slecht aan toe, m’vrouw.’ ‘Breng hem naar binnen,’ hoorde ze ...
Vertelling: Vleugellam – deel 6
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Vleugellam – deel 6

Een verhaal van Isabelle Plomteux in zes delen. Lees ook deel 1, deel 2, deel 3, deel 4 en deel 5.Ik kijk naar de duikdraken, die nu allemaal rond me hangen. Ze lijken me te willen helpen, maar het op een of andere manier niet te kunnen. Ze blijven angstvallig van de ijzeren vleugelboeien weg. Met mijn voeten dan maar. Een paar harde trappen en het ding schiet eindelijk los. Rond me vlamt het goud verder op. Hele bussels zeewier maken zich van de drakenschubben los en drijven weg. Iriserend blauw neemt hun plaats op de grote vleugels in. Net als het goud laat de heldere kleur de grote drakenschubben van binnenuit zwak gloeien. Mijn hart veert op. Nog vier klampen te gaan. Dat red ik niet zonder een nieuwe voorraad lucht. En evenmin zonder gereedschap of hulp, als ze even lastig zijn ...
Vertelling: Anatha – deel 3
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Anatha – deel 3

Een verhaal van Terrence Lauerhohn in drie delen. Lees ook deel 1 en deel 2.Zij observeerde zijn tekortschietende hand. Hij balde deze tot een vuist. Zij keek hem strak aan. Haar ogen waren dof van tint, haar lippen vibreerden zachtjes. Tijd om haar te troosten kreeg hij niet. In het duister achter de ingestorte ingang kraakte iets. Een dierlijk geweeklaag volgde, waarna stilte heerste. Ze keken beiden in de richting vanwaar het geluid kwam. Hij draaide de loop van zijn wapen die kant op. Anatha greep met beide armen de muren vast en stak haar hoofd diep in het donker. Haar mond stond half open, haar tong klepperde van boven naar onder tegen haar gebit, terwijl ze gilde. Ze stuurde een staccato boodschap naar wat zich aan de andere kant bevond. Anatha’s opgetogen bui veroorzaakte opni...
Vertelling: Nachtlichtje
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Nachtlichtje

Door Mariëlle DoumaIk had Jade niet verteld dat ik een nieuw nachtlampje voor haar had gekocht. ‘Mama, wil je een verhaaltje voorlezen?’ vroeg Jade terwijl ik de deken over haar heen sloeg en haar voorzichtig instopte. Ik glimlachte. ‘Welk verhaaltje wil je graag horen?’ ‘Die over de elfjes,’ mompelde ze onder de deken. ‘Die heb je al zo vaak gehoord. Zullen we vanavond lezen over de leeuw en de olifant?’ Twee bruine oogjes kwamen weer boven de deken uit, gevolgd door een pruillipje. ‘Maar ik wil die over de elfjes.’ ‘We lezen niet elke avond hetzelfde verhaaltje, Jade,’ zei ik. ‘Gisteren heb je die over de elfjes al gehoord, en de dag daarvoor ook. Die over de leeuw en de olifant is ook leuk.’ ‘Dan hoef ik geen verhaaltje.’ Ze dook weer onder de deken. ‘Weet je het zeker?’ Ze ...
Vertelling: Vleugellam – deel 5
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Vleugellam – deel 5

Een verhaal van Isabelle Plomteux in zes delen. Lees ook deel 1, deel 2, deel 3 en deel 4.Ze zijn overdekt met zeewier en oesterschelpen en zitten onnatuurlijk hoog tegen zijn galeigrote lijf aan, maar ze zijn er wel. Botten als scheepsmasten en spieren als meertouwen houden de gehavende drakenhuid samen. In gestrekte toestand moet hun spanwijdte fabelachtig zijn. Boven op zijn rug, daar waar beide, hoogopstaande vleugels elkaar net niet raken, zit een kale rij hoge, roestkleurige stekels. Rugvinnen, denk ik, tot de maan me de waarheid onthult. Woede vlamt in me op. Geen wonder dat zijn vleugels er zo aan toe zijn. In tegenstelling tot de leden van de huizen en hun angst voor verwaaide veren, heeft hij dit zichzelf niet aangedaan. Iemand heeft zijn machtige wieken met massieve ijzeren...

You cannot copy content of this page