web analytics
woensdag, februari 8

Tag: Vertelling

Verdieping: Schrijven is iets waar al mijn inner voices het over eens zijn – deel 1
Actueel, Verdiepingen

Verdieping: Schrijven is iets waar al mijn inner voices het over eens zijn – deel 1

Door Deborah van Duin In dialoog met Mike Jansen (1) Even mijn visie: Afgezien van het onbekend maakt onbemind en een bepaald stigma dat rust op 'fantastiek' of 'genre', merk ik dat veel lezers niet de moeite nemen om diepere lagen in het verhaal te zoeken, laat staan dat ze die opmerken. Waarom ik niet meld dat er diepere lagen in mijn verhalen zitten, is om het voorgaande, maar ook omdat ik al blij ben als mensen de moeite nemen verhalen te lezen. En de 'fantastiek'-lezers zijn op een enkeling na ook niet al te zeer op zoek naar diepgang of relevantie. Misschien moet je je afvragen voor wie de schrijver een verhaal schrijft. Voor mij persoonlijk is dat omdat ik mijn verhalen in eerste plaats voor mezelf schrijf. Ik lees ze altijd met plezier terug. En ik deel mijn plezier met wie...
Vertelling: Het quotiëntvirus – Mike Jansen
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Het quotiëntvirus – Mike Jansen

Door Mike Jansen Dag 1 Voor het eerst in drie maanden draaide ik de sleutel van mijn appartement op de begane grond weer om. Het ‘besmet’-stempel moest ik vanmiddag maar even wegboenen. In het voorbijgaan had ik de tekst op veel deuren zien staan. Te veel deuren. En van die deuren was een op de vijf voorzien van spijtbetuigingen en ‘rust in vrede’-kaartjes. Volgens de laatste berichten die ik gehoord had, waren de ziekenhuizen overvol en waren er kampen opgericht in parken en op trapveldjes in de grote steden. Vrijwel de hele Randstad ging naar de tering. De begraafplaatsen draaiden overuren. Ik hoorde het suizen van de bal die mijn richting opkwam en bepaalde de exacte snelheid en locatie die me noopte mijn hand op te steken en het ding uit de lucht te plukken. Het was een voetbal m...
Vertelling: Czirok – Germain Droogenbroodt
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Czirok – Germain Droogenbroodt

Door Germain Droogenbroodt “Es ist heut´ zu Tage kein leichtes, beim Gehen den Boden nicht zu berühren” Vrij naar de titel van een verzamelbundel van Herbert Achternbusch (1938 - 2022) Buiten mijzelf en enkele ouderlingen, die slechts bij vergissing nog in leven zijn, zal er zich wel niemand de dag herinneren waarop Czirok, zingend én vioolspelend, hemelwaarts vloog. Toen ik hem voor het eerst zag, voelde ik het meteen: hij was een bovenaards wezen. Zijn geblesseerde kop was blauw en gezwollen en zijn rechterwenkbrauw eerder onhandig dichtgenaaid, maar uit zijn ogen straalde een rust die de ziel tot op het bot beroerde. Zo moet er een gevallen engel uitzien, heb ik toen gedacht. Hij musiceerde niet op een harp, maar op een oude viool. Deze discrepantie ten spijt werd ik door de hemel...
Vertelling: Een unieke attractie – Germain Droogenbroodt
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Een unieke attractie – Germain Droogenbroodt

Door Germain Droogenbroodt Toen de heer W. die ochtend uit zijn droomloze slaap gerinkeld werd, kon hij niet vermoeden wat hem die dag overkomen zou. Wel had hij reeds enkele dagen een hem tot nog toe onbekende pijn gevoeld, een vreemde pijn. Maar ziek was hij niet. Zijn handen, zijn vingers, ja zelfs de kootjes van zijn tenen waren door een vreemd, een aanhoudend jeuken aangetast. Maar zo erg om in bed te blijven was het ook niet, al was dat vreemd gevoel die dag erger dan de voorbije dagen. Het gaat wel over, had hij gedacht. Hij had zich gewassen, aangekleed, ontbeten en was met enige vertraging naar zijn zaak in het centrum van de stad vertrokken. Zoals iedere dag was de grootstad door het lawaai van duizenden luchtverpestende en toeterende auto’s uit haar slaap gerukt en kreeg ze ...
Vertelling: Een hemels leven
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Een hemels leven

Door Hay van den Munckhof O hemel! Hoe kon ik Roberto nu uit het oog verliezen? Voor een mens lijkt zoiets een kleine onachtzaamheid. Niet voor mij. Toen Michaël mij Roberto toewees, peperde hij het mij nog eens in. ‘Angelina,’ zei hij, ‘zolang het aan jou toevertrouwde mensenkind leeft, mag je nóóit, maar dan ook nóóit je aandacht laten verslappen. Het satansgebroed is overal en slaapt nooit. Het wacht geduldig op de dag dat jij een fout maakt.’ Die fatale dag is vandaag gekomen. Heel even richtte ik mijn aandacht niet op Roberto, maar op een jong stelletje dat op een bank zat te flikflooien, zonder zich van iets of iemand wat aan te trekken. Wat bezielde me om mij door zoiets banaals te laten afleiden? In paniek flits ik langs volle terrassen en drukke winkelpromenades, wanhopig ...
Fantasize-schrijfwedstrijd – eervolle vermelding: Het kermisknuffeltje – Jennifer Harper
Actueel, Beestachtig leuke schrijfwedstrijd, Rubrieken, Schrijfwedstrijden, Vertellingen

Fantasize-schrijfwedstrijd – eervolle vermelding: Het kermisknuffeltje – Jennifer Harper

Het kermisknuffeltje De kleine Johnny keek vol afschuw naar het speelgoedbeest dat hij die middag uit een grijpmachine op de kermis had gegrist, om het bij thuiskomst meteen in de vuilbak achter in de tuin te gooien. Het beest had verschrikkelijk gestonken en er was iets griezeligs aan, iets wat hij niet kon verklaren. Hij had gehoopt dat het zou wegrotten tussen de etensresten. Niets was minder waar; het knuffeltje stond nu doodstil op zijn achterpoten aan het voeteneind van Johnny’s bed, precies in de streep maanlicht dat tussen het kiertje van de gordijnen scheen. Het licht wierp een sinistere gloed over zijn grijze vacht. En er was nog iets anders dat Johnny de stuipen op het lijf joeg: het knuffeldiertje was aanzienlijk veranderd. Eerst had hij op twee achterpoten gestaan. Nu had ...
Fantasize-schrijfwedstrijd – shortlist: Het hart van de steenreus – An Neven
Actueel, Beestachtig leuke schrijfwedstrijd, Rubrieken, Schrijfwedstrijden, Vertellingen

Fantasize-schrijfwedstrijd – shortlist: Het hart van de steenreus – An Neven

Het hart van de steenreus De staart brak steeds als eerste af. Een onmisbaar evenwichtsorgaan voor een pas uitgebarsten steenreus, slechts een nutteloos aanhangsel voor een volwassene. Het was niet zozeer dat Iwa haar staart zou missen, het ging er meer om wat het afbreken ervan betekende. Iwa nam de afgebroken staart in haar vuist en verbrijzelde hem tot gruis. Toen ze zich met een zucht overeind hees, brak een stukje van haar knieschijf af en rolde langs de helling naar beneden. Iwa sjokte erachteraan. Ze zag Kesseki al van ver staan. Door zijn grote gestalte viel hij op tussen de andere jonge steenreuzen. Toen hij haar zag, liep hij meteen naar haar toe en omhelsde haar stevig. Hij merkte niet hoe daarbij een stukje van haar schouder loskwam. Met een brede grijns vertelde hij haar ...
Vertelling: De strijd tegen de leefbelasting – deel 2
Actueel, Vertellingen

Vertelling: De strijd tegen de leefbelasting – deel 2

Dit is deel 2 en het slot. Lees ook deel 1. Door Eowen Valk Nadat de aanwezigen de tempel hadden verlaten om de lichamen te begraven, ging Ania met de priesters naar de bloedboom voor een grondige inspectie. Aan de takken groeiden geen nieuwe bladeren, zelfs geen knoppen of kleine groene puntjes. De zon brandde op haar hoofd. De kale takken boden geen schaduw. Haar keel snakte naar een slok water. De hogepriester omhelsde de bast en legde zijn oor tegen het hout. ‘Ik hoor onrust. Er is iets mis.’ Hij stapte achteruit, trok een zakdoek uit de zak van zijn pij en veegde zijn voorhoofd droog. ‘In mijn jaren als hogepriester heb ik dit niet eerder meegemaakt. In mijn jeugd was er wel een jaar waarin de gewassen door ernstige schimmelplagen werden geteisterd. Dat kwam doordat een weduwna...
Vertelling: De alwetende verteller
Actueel, Vertellingen

Vertelling: De alwetende verteller

Door Killian McNeil Op een klein eilandje voor de kust van Borghaven staat een stenen toren, grijs en verweerd door ouderdom, net als de wachter die er woont. Bovenop de toren brandt elke nacht een vuur. Het waarschuwt de langsvarende schepen voor de gevaarlijke rotsen die met hoog water onder de golven verdwijnen. De oude man waakt over het vuur. Hij staat graag op de uitkijk, lurkend aan zijn pijp en denkend aan alles en iedereen. Zijn gedachten waaien dan mee met de wind en tijd lijkt voor hem niet langer te bestaan. Uren kan hij zo staan, kijkend naar de zeehonden op het grindstrand aan de voet van de toren of luisterend naar het gekrijs van de meeuwen, die laag over de schuimkoppen van de aanrollende golven scheren. Een keer in de week, als de golfslag het toelaat, roeit hij naar...
Vertelling: De liefde van Vis en Vogel
Actueel, Vertellingen

Vertelling: De liefde van Vis en Vogel

Door Guido Eekhaut Ze hielden van elkaar zoals niet eerder twee goddelijke schepsels van elkaar hielden. Jaren later, nadat alles voorbij was, verdrongen de mythen over de minnaars de echte historische gebeurtenissen, maar de mensen verkozen uiteindelijk de mythen te horen. Maar toen, in hun eigen dagen, waren mensen niet erg blij om hun liefde voor elkaar. Het is ongepast, stelden sommigen. Het is een zonde, fluisterden anderen. Het is tegennatuurlijk, waarschuwden enkelingen. Het is een vergissing, sisten de meesten. Want hun liefde kruiste vele grenzen. Geen culturele grenzen, wat al eerder was gedaan. Geen raciale grenzen. Niet van godsdienst of gebruiken, maar van soorten. Hij was een Vogel, zij was een Vis. Ze ontmoetten elkaar in het kantoor van een handelaar op Nieuw-Caledo...

You cannot copy content of this page