web analytics
zondag, mei 19

Tag: Vertelling

Vertelling: Tijd is een harde meesteres – Charles van Wettum
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Tijd is een harde meesteres – Charles van Wettum

Door Charles van Wettum ‘U moet hem helpen. Dat moet!’ Sofia legt in paniek haar hand op haar buik. Haar nu nog platte buik, waarin Hermans kind groeit. ‘Hij is de vader. Hij weet nog niet eens dat hij vader wordt.’ De stem die haar een half uur geleden telefonisch informeerde over de opname van Herman op de spoedeisende hulp was vriendelijk, maar de boodschap was afschuwelijk: hij vertelde dat Herman een motorongeluk had gehad. Sofia moest onmiddellijk naar het ziekenhuis komen. De telefoon viel uit haar hand. Een golf van paniek verlamde haar en als ze zich niet direct op een stoel had kunnen laten zakken, zou ze lelijk zijn gevallen. Gelukkig was haar moeder thuis – haar intuïtie moest haar gewaarschuwd hebben dat het noodlot toesloeg, want ze kwam precies op dat moment hun huiskame...
Vertelling: Niemandsland – Thomas Nolet
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Niemandsland – Thomas Nolet

Door Thomas Nolet Nobody, nobody told me, What nobody, nobody knows Uit: Under the rose, the song of the wanderer Walter de la Mare Dit is de plek waar je verdwenen bent. Op de grens tussen de heide en het bos. Het pad loopt een duistere tunnel in van overhangende boomtakken. 'De werelden van de mensen en de elfen raken elkaar op grenspunten,' zei je vaak. 'Waar iets overgaat in iets anders: bij bosranden en kustlijnen, op bruggen en kruispunten, in de schemering, tijdens de equinoxen en de seizoenswisselingen.' Ik herinner me niet veel van je verdwijning, iets wat de politie en onze ouders nog steeds niet geloven. Je wilde je sceptische grote stiefbroer laten zien dat je echt in contact stond met de Elfen. Ik speelde het spelletje mee, want ik had zin om te kamperen in de wilderni...
Vertelling: Dromenvangers – Thomas Nolet
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Dromenvangers – Thomas Nolet

Door Thomas Nolet And all who heard should see them there, And all should cry, Beware! Beware! Uit: Kubla Khan, or: A vision in a dream. A Fragment. - Samuel Taylor Coleridge Je staat op de top van een heuvel in een vallei tussen hoge, steile wanden. Ver boven je bedekt een onwerkelijk gekleurd wolkendek de hemel volledig: azuurblauw, violet, zandkleurig, als de wolken van Jupiter. Ze kolken en draaien in een sierlijke wirwar van fractale vormen. Bloeiende bomen staan in kleine groepjes verspreid door het dal. Een brede rivier van zachtgeel licht meandert sierlijk door het landschap, verschijnt en verdwijnt ergens in de wanden. De rivier hult het land in een onaardse gloed: steen lijkt te glanzen als amethist, de grasvlaktes en bossen als turkoois. Er heerst een diepe stilte. Het is koud, ...
Vertelling: Menage a un – Benne van der Velde
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Menage a un – Benne van der Velde

Door Benne van der Velde Linda zong uit de aria uit volle borst mee. Zo vrolijk en tegelijkertijd zo vals als ze maar kon. Ze kende deze zo ondertussen praktisch uit haar hoofd. Dat was het voordeel van de lange reistijd naar en van haar werk. De auto reed haar elke werkdag een uur heen en ook weer terug, en zij, zij blèrde.Terwijl de zonnige wereld buiten de koepel van haar BMW-H-serie met een snelheid van driehonderd kilometer per uur voorbij raasde, schreeuwde zij. Toen het lied voorbij was, moest ze grinniken om zichzelf. Wat was ze toch een rare. En niet oud. Tachtig was het nieuwe zestig, zeker weten. Ze keek in haar achteruitkijkspiegel en controleerde haar oogschaduw, en toen haar lippenstift. Ze had zich een vroegertje veroorloofd vandaag. Iets wat bijna nooit voorkwam. Iets wa...
Vertelling: Roadtrip – Jennifer Bholasingh
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Roadtrip – Jennifer Bholasingh

Door Jennifer Bholasingh James Jenkins was ruim drie uur lang de weg kwijt en hij wist dat dit lelijk zou gaan uitpakken. De FM-zenders op de radio zonden al geruime tijd een scherp spookgeruis uit. Het laatste wat de antenne had ontvangen – zo’n tien kilometer terug – was de stem van Wanda Jackson met het liedje Whole lotta shakin, daarna viel het uit de ether en klonk alleen nog dat irritante geruis. En tot overmaat van ramp viel het gps-signaal op zijn iPhone telkens uit. Hij vervloekte het ding. Het had hem in de steek gelaten, juist op het moment dat hij er afhankelijk van werd. Hij reed nu urenlang door de blakerende woestijn van New Mexico en er leek geen einde aan te komen. Het was werkelijk een kwelling zo ver van huis te zijn. Dit gebied bleek helemaal niet zo geweldig als Sa...
Vertelling: De doorbraak – Ard Walburg
Actueel, Vertellingen

Vertelling: De doorbraak – Ard Walburg

Door Ard Walburg Ik opende de deur naar de studio en liep door de opnameruimte naar de controlekamer. Net als vier dagen geleden zat mijn vriend Carlo met een koptelefoon achter de mengtafel. Toen luisterde hij met gesloten ogen naar de muziek en bewoog zijn hoofd ritmisch op en neer. Nu zat hij stil achterovergeleund op zijn stoel, doodsbleek, ogen en mond wijd opengesperd. Ik liep dwars door de plas gestold bloed naar hem toe. Voor de vorm controleerde ik zijn hartslag. Hartstikke dood. Voor hem op het mengpaneel lagen scherven van de kapotgeslagen 78 toerenplaat en de resten van een lijntje coke. Met een van die scherven had hij zijn halsslagader opengesneden. Hij moest hier al een tijdje zo zitten, want er druppelde niets meer uit de rafelige wond. Ik keek om me heen en ontdekte tu...
Vertelling: Hole 9 – Charles van Wettum
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Hole 9 – Charles van Wettum

Door Charles van Wettum Zoveel pech! Tot de afslag van hole 9 was alles goed gegaan. Ze stond op een gedeelde tweede plaats met Johnny Tisgelukt, één slag achter de aanvoerder van het klassement. Ze had genoten van haar naam op de ranglijst: Hassai-Terra net onder die van de illustere XiPang Luhman7. Ze wist dat haar twee zonen op aarde haar resultaten op de ranglijst van de tiende Interstellar Masters 9-Hole Pro Golf zouden volgen, de Interstellar was immers het belangrijkste golftoernooi van de bekende ruimte. Ze deed het uitstekend, wat zouden de jongens trots zijn op hun moeder! Hassai's vooruitzichten op een nog betere klassering waren prima. Ze had bij de holes op Luhman en Centauri de schade beperkt gehouden. De laatste hole was een thuiswedstrijd voor haar: een bijna vijf lich...
Vertelling: Hak en Elite en het trekken van de ijzeraders – Charles van Wettum
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Hak en Elite en het trekken van de ijzeraders – Charles van Wettum

Door Charles van Wettum Ze ligt plat. Ze is beschadigd tot diep in haar kern, ze weten nog niet of ze haar kunnen herstellen. Het is mijn schuld dat ze hier op de grond ligt. Naast haar liggen de brokstukken die van haar zijn afgebroken, gerangschikt naar de plaats waar ze weer zullen moeten ingevoegd. Een bord met kleinere brokstukken en splinters heeft de Dokter-Hersteller aan haar hoofdeinde gelegd. Niemand weet nog waar die geplaatst moeten worden of welke splinters essentieel zullen blijken voor herstel. Niemand kan voorspellen of daarna de magneetlijnen zullen hechten, de vochtverbindingen kunnen worden dichtgelast, de mineraaladers weer zullen gaan geleiden. Zijn haar processen definitief gestopt? Ik weet het niet, de Dokter-Hersteller kraakt en steunt en geeft geen enkel hoopvol...
Vertelling: De horizon – Thomas Nolet
Actueel, Vertellingen

Vertelling: De horizon – Thomas Nolet

Door Thomas Nolet Plotseling was er bewustzijn. De ogen van Dak Midden Voor waren altijd al open geweest. Hij had het panorama voor hem al in zich opgenomen zolang als hij bestond. Maar nu verschenen er woorden in de ruimte achter zijn ogen. Hij kon namen geven aan de dingen die hij zag. Eerst langzaam, dan steeds sneller. Als een breuk in een dam, waar in het begin een klein stroompje water doorsijpelt, om gaandeweg in een onophoudelijke stortvloed over te gaan. Hemel… Maan, wolken… Huizen, daken, deuren, ramen… Straat, straatlantaarns, hek, park, stad, stadsmuur, velden, bossen, heuvels... Horizon. Tot nu toe had hij hier onbeweeglijk gehangen, tegen de muur, net onder de rand van het hoge dak van dit herenhuis. Zijn achterpoten omklauwden een kleine sokkel, zijn vleugels waren uitg...
Vertelling: De hersenen van Dr. Weinstein – Germain Droogenbroodt
Actueel, Vertellingen

Vertelling: De hersenen van Dr. Weinstein – Germain Droogenbroodt

Door Germain Droogenbroodt "Geräte dürfen nur zum Nützen, nicht zum Schaden der Menschen gebraucht werden." Carl Friedrich von Weizsäcker Toestellen mogen enkel voor het nut, niet tot schade van de mensen gebruikt worden.   De dag dat ik mij voor de job als ruitenwasser bij de Foundation for Neutralisation aanmeldde, had ik in de verste verte niet kunnen vermoeden welk verschrikkelijk voorval er mij zou overkomen. Het was mijn eerste werkdag. Een jonge vrouw die een legeruniform droeg, opende de deur van het gebouw en liet mij binnen. ‘Je bent onze nieuwe ruitenwasser?’ vroeg ze met een ietwat zonderlinge glimlach. Ik knikte bevestigend, waarna ze mij met een handbeweging uitnodigde haar te volgen. Blijkbaar had iemand alles wat men voor het wassen van ruiten nodig had, ree...

You cannot copy content of this page