maandag, mei 11

Tag: Vertelling

Vertelling: De gesloten-kamermoord op Pluto
Actueel, Vertellingen

Vertelling: De gesloten-kamermoord op Pluto

Door Luo Xia Vertaling Chinees-Engels: Mu Hai Vertaling Engels-Nederlands: Sigrid Lensink-Damen en Karen van den Andel Fantasize houdt de Chinese schrijfwijze van Chinese namen aan, dus eerst de achternaam en dan de voornaam. Het is een enorm gedoe om een wapen naar Pluto mee te nemen. Dat weet ik. Maar pas toen ik het lichaam van Oude Yan vond, begreep ik hoe enorm dat gedoe werkelijk was. Tijdens de ruimtebeveiligingscontrole zei de beveiliger: ‘Smokkelwaar! Besef je wel dat buskruit oxidatiemiddelen bevat? Het kan zelfs in een vacuüm ontbranden!’ Het was alsof hij een boerenpummel de les las tijdens zijn eerste ruimtereis - en eerlijk is eerlijk, dat was ik, een boerenpummel. ‘Ik heb deze Colt al jaren, nog nooit uit het oog verloren.’ Ik verwijderde de patroonhouder e...
Vertelling: Verliefd op het avondrood
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Verliefd op het avondrood

Door Mike van Dooyeweert‘Bugün, Alles of Niets Internet! Verbinding of niet, wij blijven dichtbij.’ Tom luistert hoofdschuddend naar de reclame die zijn autoradio gevonden heeft en glimlacht spottend. Hij kijkt naar buiten. Aan weerszijden van de brug waar hij zojuist overheen is gereden, zijn winkels te zien. Gaur, zo heet de plaats volgens het naambord. Het is een pittoreske plaats met boomgaarden net buiten de stad, een centrum met puntgevelhuizen en een brede gracht die zich als een ader lijkt uit te strekken door de stad. Het licht van de constante zon schittert op het water. Een knal. Tom voelt een schok door zijn auto gaan. Verdomme! Vanuit zijn motorkap klinkt een aanhoudend geratel. Verschillende dashboardlampjes lichten rood op. Tom stuurt zijn voertuig naar de kant van de...
Vertelling: Ontijdig
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Ontijdig

Door Mike JansenDe lucht rook naar gesmolten beton en ozon. Hij viel uit de tijd als een druppel uit een lek dak, onbedoeld, zonder gratie. De val duurde een fractie van een seconde, of misschien een eeuw. De tijd had zijn grip verloren. Hij richtte zich op uit de natte modder van de straat. Er klonk niets. Geen wind, geen verkeer, geen ademhaling behalve de zijne en het ijle zoemen van zijn eigen bloed in zijn oren. De stad lag erbij als een stervende reus. Torens van staal en glas torenden boven hem uit, schuin en fragiel alsof ze elk moment konden bezwijken. Veel ramen waren gebroken, maar het glas hing nog in de lucht, in duizend zwevende scherven die de zon weerkaatsten in scherpe, bevroren schittering. Sommige vogels hingen ook stil in hun vlucht, vleugels half gespreid, als m...
Vertelling: Dagen in D-mineur — of hoe we Chronos verloren
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Dagen in D-mineur — of hoe we Chronos verloren

Door Jentl de WaalDe afdruk van afwezigheid Een zwaar dieselgebrom rommelde door de straat. Als een hond die gromde voor hij beet. Rauw, dreigend, onverbiddelijk. Annie Vink werd wakker. Ze gooide haar benen over de bedrand en bewoog haar tenen. Ze bewogen, maar ze voelde niets. Alsof ze naar het lichaam van een vreemde keek. Annie had weer over vroeger gedroomd. Ze vermoedde dat ze een jaar of tien was. De tijd was toen nog niet uit de wereld verdwenen. Haar ouders hadden haar en haar zusje meegenomen naar de dierentuin. Ze keek met grote ogen naar de safaridieren: giraffen, neushoorns en zebra’s. Bij het aquarium had ze beide handen tegen het glas gezet en haar neus ertegenaan gedrukt. Alsof ze door het glas kon vloeien om dichter bij de majesteitelijke dolfijnen te zijn. De rings...
Vertelling: Ik vlieg – Charles van Wettum
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Ik vlieg – Charles van Wettum

Door Charles van Wettum‘Fijn je weer te zien, Annelies,’ zegt de AI van mijn toestel, wanneer ik binnenkom en me vastsnoer op de relaxstoel, de enige stoel in de kleine cockpit. ‘Was het dinertje met je kinderen gisterenavond een succes?’ Cécil is in de paar maanden van onze samenwerking mijn beste vriendin geworden: in de vele, lange en saaie uren die we samen in de cockpit doorbrengen is ze altijd vriendelijk, belangstellend en zorgzaam. Altijd wanneer ik bij de start van mijn dienst haar stem hoor, word ik blij – behalve vandaag. Ik zet mijn rugzak naast mijn stoel en krijg pijn in mijn buik. Vandaag ga ik ga ik mijn beste vriendin verraden. ‘Ach, Cécil, je kent de kinders.’ Ik zucht, terwijl mijn stoel zich naar mijn lichaam vormt. Ze heeft mijn spanning opgemerkt en de massagefu...
Vertelling: Tweehonderd jaar eenzaamheid
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Tweehonderd jaar eenzaamheid

Door Charles van WettumIk ben aangekomen. Gedurende de lange reis naar Terra II waren al mijn telescopen en antennes onbruikbaar door mijn ruimtetijd vervormende motorvelden. Twee eeuwen lang heb ik geen enkel contact gehad met de buitenwereld: geen bitje data en geen losse foton kon me bereiken. Pas nu ik na de lange remprocedure in de wijde naderingsbaan vlak bij mijn bestemming ben aangekomen en mijn motoren kan afzetten, wordt observeren weer mogelijk. Het is logisch dat ik het elektronische equivalent van nervositeit ervaar. De observatiekoepel schuift open en in mijn opnamechip verschijnt het eerste, vage beeld van de exoplaneet die mijn bestemming is. Het is nog niet meer dan een klein schijfje, nog veel te ver weg voor een scherpe opname, maar ik zie duidelijk het verwachte b...
Vertelling: Therapie – Guido Eekhaut
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Therapie – Guido Eekhaut

Door Guido EekhautHij voelde zich niet gelukkig, had zich nooit gelukkig gevoeld. Het was niet zoals dood zijn, verre van, niet zoals het Niets te omarmen, maar zelfs die gedachte kon hem niet troosten. Hij vond hierin geen soelaas. Dit gevoel, dit niet gelukkig zijn, leidde hem nergens naartoe, zelfs niet naar therapie, waarin hij overigens niet geloofde. Dus kwam hij daar niet aan toe. Therapie was voor andere mensen, die een ander soort leven leidden. Die elders woonden, in andere delen van de stad. Voor hem leken de dagen grauw slib, waarin hij niet vooruitkwam. En de stad, bijna een ruïne, hielp ook al niet.Wat hem verder dreef, wat hem voortdreef, was het gezicht. Een duidelijk waargenomen gezicht, fijne trekken, edel zelfs. Bij dat gezicht hoorde een naam — maar laat het...
Vertelling: Alice en Skeleton Lode – Finn Audenaert
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Alice en Skeleton Lode – Finn Audenaert

Door Finn Audenaert Voor Anthony Creston Brown (♱ 29/12/2024). ‘A man selling pictures, lonely on the road Mean man Skeleton Lode from the cold.’ Rapper Warcloud als zijn alter ego Skeleton Lode - ‘Purple Rose from Cyro’ (‘Mixed Forest Zone’ bootleg, 2003)   DEEL EEN: EEN UILTJE DAT WEL EN NIET GEKNAPT WORDT. EN EMOTIES, VEEL EMOTIES. ‘Waarom is een raaf als een bureau?’ De Gekke Hoedenmaker leunt tegen de beuk naast de picknicktafel en grijnst breed. Hij spreidt zijn linkerhand en telt zijn vingers: ‘Een, twee, de middelste telt niet mee, vier, vijf. Geef antwoord of verlies je vege lijf!’ Alice schenkt net thee uit; het stroompje bevriest halverwege. ‘Nee, zeg!’ Ze rolt met haar ogen. Waarom doet iedereen zo moeilijk in dit malle land? ‘Hoho, je krijgt geen thee voor je het...
Vertelling: De zegen van vergessen – Charles van Wettum
Actueel, Vertellingen

Vertelling: De zegen van vergessen – Charles van Wettum

Door Charles van WettumVandaag was het alweer niet stil in de stiltecoupé. Vanzelfsprekend verwacht ook niemand dat, mensen kun je nu eenmaal niet met bordjes commanderen. Voor mij is het voordeel dat je in zo’n kleine ruimte verhalen veel beter kunt volgen. Ik ben vooral dol op mensen die praten over vroeger. Over hun selectieve herinneringen. Over de reconstructies die ze daarmee maken. Toen ik binnenkwam, zat de oude man bij het raam. Omdat ik misselijk word van achteruitrijden, ging ik naast hem zitten. Vanaf mijn zitplaats nam ik hem zo onopvallend mogelijk op. Fijne zilvergrijze krulletjes, een lorgnet (wie draagt die dingen eigenlijk nog tegenwoordig?), een smal snorretje zoals dat op tv door die Belgische detective wordt gedragen. Het verbazende aan hem was niet het donkergrij...
Vertelling & satire: De Beste Bedoelingen – Guido Eekhaut
Actueel, Satire, Vertellingen

Vertelling & satire: De Beste Bedoelingen – Guido Eekhaut

door Guido EekhautHet ergste was dat achteraf niemand Sani wilde geloven — over hoe het eigenlijk een dom idee was, iets van het moment zelf, een onbezonnen maar goedbedoelde inval. Geen mens geloofde dat. Hij pakte het halfnaakte, duidelijk ondervoede blanke jongetje op, hield het in zijn armen en liet Suzy, zijn toenmalige vriendin, een foto maken met haar iPhone. Een blond knaapje, vier of vijf maar misschien ook zes, dat was moeilijk in te schatten, toch voor Sani die pas drie dagen in dit land was, met een toeristenvisum uit Nigeria. En eigenlijk doet het er niet toe uit welk land Sani kwam, of waarom hij hier in dit land bij de zee was, in het hart van Westelijk Europa, dit kleine koninkrijk waarover hij zo goed als niets wist, behalve dat op vele plaatsen armoede heerste, mense...

You cannot copy content of this page