web analytics
dinsdag, mei 28

Tag: Draken

Boekbespreking: Wankel evenwicht in Gebonden in duister van Kim ten Tusscher
Actueel, Boeken, Boeken, Recensies

Boekbespreking: Wankel evenwicht in Gebonden in duister van Kim ten Tusscher

Door Sigrid Lensink-Damen Gebonden in duister is het eerste deel van de Lilith-trilogie, geschreven door Kim ten Tusscher. Het verhaal begint midden in de actie: Lilith ligt met gebonden handen en voeten in een huifkar en wordt al bonkend naar Merzia vervoerd, waar zij in de kerkers belandt en flink wordt gegeseld. De reden hiervoor is de getuigenis van haar twee gevangennemers, vader en zoon, die door haar zouden zijn benadeeld. De enige die medelijden met Lilith toont is Ghalatea, die Liliths wonden verzorgt en die een vertrouwensband met haar opbouwt. Verhaal en stijl In overzichtelijke hoofdstukken volgen we verder het wel en wee van Lilith in het kasteel van koning Yvar, waar ze moet werken om haar schuld in te lossen. Langzaam maar zeker komt de koning via Ghalatea te wete...
Boekrecensie: Echo’s van die andere schoolgaande jongen in De grot die gebouwd was – G.J.G. Klaassen
Actueel, Boeken, Boeken, Recensies

Boekrecensie: Echo’s van die andere schoolgaande jongen in De grot die gebouwd was – G.J.G. Klaassen

Door Sigrid Lensink-Damen Toegegeven, ik heb sterke en hardnekkige vooroordelen over zelf uitgegeven boeken. Waarom? Vaak is het verhaal nog niet uitgekristalliseerd, zijn er stappen in het maakproces overgeslagen en oogt de fysieke uitvoering amateuristisch. Wat dat laatste betreft viel De grot die gebouwd was van G.J.G. Klaassen, uitgebracht via Boekscout, positief op. De kleurrijke illustratie van een kasteel op een boomstronk spreekt tot de verbeelding en ook de titel prikkelt de fantasie, met name vanwege het contrast dat erin schuilt: een grot die gebouwd is? Reden genoeg om een recensie-exemplaar bij deze debutant aan te vragen. Kan de inhoud mij ook positief verrassen? Sterk begin Het verhaal begint sterk met de introductie van een middeleeuws aandoende wereld, Itirene, ...
Column: Sprookjes, wel fantasie maar geen fantasy?
Actueel, Columns, Rubrieken

Column: Sprookjes, wel fantasie maar geen fantasy?

Door Terrence Lauerhohn Wat hebben sprookjes en verbeeldingsliteratuur met elkaar gemeen en wat zijn de verschillen? Sprookjesland en het Rijk der Fabelen schurken onmiskenbaar tegen de traditionele en futuristische koninkrijken van de fantasy aan. Veel sprookjes flirten zelfs met onversneden horror. Toch beschouwen we ze als ‘geschikt voor kinderen’. Maar zeg nou zelf, als er kinderen worden opgevreten in een horrorverhaal, dan hangt daar meteen een label van zestien jaar of ouder aan (of is het intussen al gedaald naar twaalf jaar en ouder)? Andersom, als een wolf zeven geitjes verslindt, die er later levend worden uitgesneden, waarna de buik van de wolf wordt gevuld met stenen, wat de wolf ook allemaal overleeft (tot hij dorst krijgt en door het gewicht van de stenen in zijn buik ver...
Vertelling: Naar het midden
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Naar het midden

door Isabelle Plomteux Ik droeg een breedgerande strohoed en in mijn nek, onder mijn lange vlecht, hing een vochtige halsdoek. Dat trucje hadden de dorpelingen me geleerd. Meestal hielp het prima, maar op deze zinderende dinsdagmiddag haalde het niet veel uit. De woestijnzon brandde ongenadig hard op me neer. Misschien moest ik het een paar uur voor bekeken houden en net als de rest van het team de schaduw van het tentenkamp opzoeken? Ik nam een slok uit mijn veldfles en hing het lauwwarme water weer aan mijn riem. Nee. Ik gaf het niet op, verdomme. Nog niet. De professor had me vijf dagen gegeven om mijn gelijk te bewijzen. Ik had er nog drie over. Drie en een half, om precies te zijn. En daar wilde ik geen seconde van verspillen, zelfs al werd ik langzaam maar zeker gestoofd. Vanacht...
Column: Draken spugen niet altijd vuur
Actueel, Columns, Rubrieken

Column: Draken spugen niet altijd vuur

Door Terrence Lauerhohn Draak spuugt vuur, elfje heeft vleugeltjes, reus is groot en lelijk, tovenaar tovert, vampier drinkt bloed. Veel lezers die gewoonlijk geen fantasyboeken lezen geloven jammer genoeg nog steeds dat deze wezens en eigenschappen het genre bepalen. Natuurlijk zijn er veel fantasyschrijvers die niet van de traditionele fantasy afwijken en er een groot publiek mee weten te bereiken. Een goed voorbeeld is J.K. Rowlings Harry Potter. Deze creatie van Rowlings vind ik bij de traditionele club horen, want de magiërs in deze serie zijn behoorlijk stereotiep met een toverstokje, een hoop spreuken en punthoeden (studenthoeden en sorteerhoed). Harry is wellicht gebaseerd op Goethes ballade De Tovenaarsleerling, die Walt Disney ook heeft gebruikt voor de tekenfilm met dezelfde...
Vertelling: Vleugellam – deel 6
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Vleugellam – deel 6

Een verhaal van Isabelle Plomteux in zes delen. Lees ook deel 1, deel 2, deel 3, deel 4 en deel 5. Ik kijk naar de duikdraken, die nu allemaal rond me hangen. Ze lijken me te willen helpen, maar het op een of andere manier niet te kunnen. Ze blijven angstvallig van de ijzeren vleugelboeien weg. Met mijn voeten dan maar. Een paar harde trappen en het ding schiet eindelijk los. Rond me vlamt het goud verder op. Hele bussels zeewier maken zich van de drakenschubben los en drijven weg. Iriserend blauw neemt hun plaats op de grote vleugels in. Net als het goud laat de heldere kleur de grote drakenschubben van binnenuit zwak gloeien. Mijn hart veert op. Nog vier klampen te gaan. Dat red ik niet zonder een nieuwe voorraad lucht. En evenmin zonder gereedschap of hulp, als ze even lastig zijn ...
Vertelling: Vleugellam – deel 5
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Vleugellam – deel 5

Een verhaal van Isabelle Plomteux in zes delen. Lees ook deel 1, deel 2, deel 3 en deel 4. Ze zijn overdekt met zeewier en oesterschelpen en zitten onnatuurlijk hoog tegen zijn galeigrote lijf aan, maar ze zijn er wel. Botten als scheepsmasten en spieren als meertouwen houden de gehavende drakenhuid samen. In gestrekte toestand moet hun spanwijdte fabelachtig zijn. Boven op zijn rug, daar waar beide, hoogopstaande vleugels elkaar net niet raken, zit een kale rij hoge, roestkleurige stekels. Rugvinnen, denk ik, tot de maan me de waarheid onthult. Woede vlamt in me op. Geen wonder dat zijn vleugels er zo aan toe zijn. In tegenstelling tot de leden van de huizen en hun angst voor verwaaide veren, heeft hij dit zichzelf niet aangedaan. Iemand heeft zijn machtige wieken met massieve ijzeren...
Vertelling: Vleugellam – deel 4
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Vleugellam – deel 4

Een verhaal van Isabelle Plomteux in zes delen. Lees ook deel 1, deel 2 en deel 3. De prefect trekt de wijnkruik naar zich toe en schenkt voor ons allebei een flinke portie uit. ‘Je hebt gelijk,’ zegt hij rustig. Hij schuift een mok naar me toe. ‘Je moeder en ik kennen elkaar al heel lang. Heb je je nooit afgevraagd hoe je hier terecht bent gekomen?’ ‘Na de am…’ Ik krijg het woord nog steeds niet over mijn lippen. ‘Nadat ik geopereerd was? IJlend van de koorts? Nee, dat heb ik me niet afgevraagd, nee. In het begin was ik er te ziek voor en later…’ Ik haal mijn blik van mijn moeders onaangeroerde roemer en richt hem op de man die niet alleen mijn leven redde, maar het ook weer de moeite waard maakte. ‘U leerde me vooruit te kijken, niet achterom.’ ‘En dat heb je gedaan, jongen.’ Hij n...
Vertelling: Vleugellam – deel 3
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Vleugellam – deel 3

Een verhaal van Isabelle Plomteux in 6 delen. Lees ook deel 1 en deel 2. Vier jaar later. Ik heb net het eerste zomerhooi bijeen geharkt als ik in de verte een ruiter zie. In een wolk van stof en hitte rijdt hij in volle vaart de steile bergweg af die naar ons ordeklooster leidt. Zijn grijze mantel wappert als een banier achter hem aan. Ik laat hem jakkeren en ga verder met mijn werk. Slechts zelden nemen we een opdracht aan. Er is niets dat de leden van de spoorzoekersorde niet kunnen vinden als we onze zinnen erop hebben gezet, maar we zeggen zelden ja. Om te beginnen zijn er simpelweg te veel verzoeken en dan zijn er nog de dingen die beter verborgen kunnen blijven. Deze bezoeker valt ongetwijfeld onder een van beide categorieën, hoe wanhopig hij zo te zien ook is. De prefect zal ...
Vertelling: Vleugellam – deel 2
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Vleugellam – deel 2

Een verhaal van Isabelle Plomteux in 6 delen. Lees ook deel 1. Met een afkeurende blik komt Raugüur onder het zilvergrijze baldakijn uit. Net als ik legt hij de voorgeschreven stappen af, tot we recht tegenover elkaar staan. Het contrast tussen ons kan niet groter zijn: hij, een rots, breed, stevig en volstrekt onverschillig voor de wind die aan zijn kleren en vleugels rukt. Ik… een vogelverschrikker met veren is nog de beste omschrijving. Een schraal steltloperkuiken, dat worstelt om overeind te blijven. Ook al voedert mijn moeder me nog zoveel lekkere hapjes, ik kom geen ons bij. Volgens haar was mijn vader net zo toen hij jong was. Ik heb geen idee of het de waarheid is, of dat ze maar wat vertelt om me te troosten. Mijn vader verdween toen ik twee was. Hij vertrok op een zonnige, w...

You cannot copy content of this page