web analytics
zondag, mei 22

Tag: Terrence Lauerhohn

Column: Exotisch en onaards
Columns, Rubrieken

Column: Exotisch en onaards

Door Terrence Lauerhohn What’s in a name... Hij die Bilbo heet, met elke andere naam, zou ook een hobbit zijn geweest. Blader eens door enkele willekeurige fantasy- en sciencefictionboeken, zoals In de ban van de ring van John Ronald Reuel Tolkien of Tschai, een fictieve planeet uit de gelijknamige romanreeks van Jack Vance. Oer-Hollandse namen als Pietersen, Jansen, Klaassen zul je weinig of niet in dit soort boeken tegenkomen. Maar waarom heet Bilbo Baggins (Balings in het Nederlands) bijvoorbeeld niet gewoon Frits Jansen? En was het echt nodig om Tschai zo’n moeilijke naam te geven? Zouden de bewoners ervan echt niet op een eenvoudiger uit te spreken naam kunnen zijn gekomen? Iets als Terra of aarde, of Mercurius, Venus, Mars, Jupiter, Saturnus, Uranus, Neptunus... of zelfs Pluto. A...
Column: Sprookjes, wel fantasie maar geen fantasy?
Actueel, Columns, Rubrieken

Column: Sprookjes, wel fantasie maar geen fantasy?

Door Terrence Lauerhohn Wat hebben sprookjes en verbeeldingsliteratuur met elkaar gemeen en wat zijn de verschillen? Sprookjesland en het Rijk der Fabelen schurken onmiskenbaar tegen de traditionele en futuristische koninkrijken van de fantasy aan. Veel sprookjes flirten zelfs met onversneden horror. Toch beschouwen we ze als ‘geschikt voor kinderen’. Maar zeg nou zelf, als er kinderen worden opgevreten in een horrorverhaal, dan hangt daar meteen een label van zestien jaar of ouder aan (of is het intussen al gedaald naar twaalf jaar en ouder)? Andersom, als een wolf zeven geitjes verslindt, die er later levend worden uitgesneden, waarna de buik van de wolf wordt gevuld met stenen, wat de wolf ook allemaal overleeft (tot hij dorst krijgt en door het gewicht van de stenen in zijn buik ver...
Column: Fantasie, maar met grenzen?
Actueel, Columns, Rubrieken

Column: Fantasie, maar met grenzen?

Door Terrence Lauerhohn Stelling: fantasy-, horror- en sciencefictionauteurs mogen ongestraft buiten alle lijntjes van de realiteit kleuren. Of mogen ook zij bepaalde grenzen niet overschrijden? Een van de grote pleziertjes voor auteurs van de verbeeldingsgenres is het verzinnen van buitenissige toekomstige en antieke werelden, fantastische wezens – en waar je die kunt vinden – en onvoorstelbaar griezelige scènes die bijna ongeloofwaardig zijn. Zoals een dokter die lichaamsdelen van lijken aan elkaar naait, er een menselijk lichaam van maakt, dat hij daarna met elektriciteit tot leven wekt. De fantasie van schrijvers is vaak grenzeloos, hoewel er bijvoorbeeld voor misdaad thriller- en romanauteurs wél een lijn bestaat waar ze niet overheen mogen, als ze willen dat hun boeken met de w...
Boekrecensie: De Kluwen – Terrence Lauerhohn
Actueel, Boeken, Boeken, Recensies

Boekrecensie: De Kluwen – Terrence Lauerhohn

Door Sven Demeyere Terrence Lauerhohn startte pas echt met schrijven toen hij al 51 jaar was. Hij schrijft verhalen waar altijd wel een dubbele bodem in te ontdekken valt. Met De Kluwen schreef hij een verhaal dat perfect past bij zijn vorige werken. Het wordt omschreven als een paranormale thriller, maar volgens mij mag het woordje 'horror' ook een plaatsje krijgen op de cover. Ik moest bij het lezen denken aan de film The Exorcist. Een kwade entiteit die bezit neemt van een menselijk lichaam en dit dingen laat doen die normaal niet mogelijk zijn. In De Kluwen volgen we vijf hechte vrienden die samen een programma maken over paranormale verschijningen. Ze zijn niet bang, tot vier van hen zich laten opsluiten in het huis van een occultist en seriemoordenaar. Ze merken direct d...
Column: Fantasyschrijfstijl
Actueel, Columns, Rubrieken

Column: Fantasyschrijfstijl

Door Terrence Lauerhohn PAS OP... BEVAT LANGE ZINNEN! Een poos geleden vertelde iemand me dat hij aan de stijl van mijn thriller Blauwe bonen kon aflezen dat ik oorspronkelijk een schrijver van fantasy ben. Hij heeft wel gelijk en de gebruikte woordenschat in dat boek is ook heel bewust gekozen, omdat het past bij de protagonist (ik-perspectief) – een wat al oudere, redelijk erudiete huurmoordenaar. Door de vaststelling van die ene lezer ben ik me beginnen af te vragen of veel fantasyschrijvers (afgezien van het YA-genre) inderdaad een ander soort schrijfstijl hanteren dan de gemiddelde thrillerschrijver. Klassieke schrijvers zoals Mary Shelley, E.A. Poe, C.A. Smith, en H.P. Lovecraft schreven nogal breedsprakig, met ellenlange zinnen van soms wel zes, zeven – of meer – regels...
Column: Is fantasy eigenlijk young adult of is het altijd andersom geweest?
Actueel, Columns, Rubrieken

Column: Is fantasy eigenlijk young adult of is het altijd andersom geweest?

Door Terrence Lauerhohn In mijn columns deel ik regelmatig mijn mening over onderwerpen die mij licht irriteren of dwars zitten. Zo af en toe schrijf ik een iets pittigere column, zoals deze. Maar, onthoud, het is mijn bescheiden mening en het kan zo best zijn dat jij, de lezer met een eigen mening, meer gelijk hebt dan ik. Ik merk dat ik de laatste tijd steeds minder Nederlandse of Vlaamse fantasy lees en vaker kies voor een (bovennatuurlijke) thriller, sciencefiction of horror. Ik vind namelijk maar weinig fantasyboeken in het Nederlandse taalgebied die echt voor volwassenen zijn geschreven. Het lijkt wel alsof young adult tegenwoordig een synoniem is voor fantasy, of andersom. Met alle respect voor young adult-schrijvers, maar ik lees geen kinderboeken of boeken voor volwassenen (...
Column: Hokus pokus pas
Actueel, Columns, Rubrieken

Column: Hokus pokus pas

Door Terrence Lauerhohn Het avontuur leek uit te lopen op een groot fiasco. De hoop was vervlogen, alle middelen waarmee we ons konden verdedigen waren opgebruikt, terwijl de vijand nog zwaar bewapend was. Toen ineens verscheen de tovenaar. Hij sprak een magische spreuk, zwaaide een keer met zijn staf, en de vijand loste op. Eind goed, al goed. Maar, een goed eind? Natuurlijk zit geen enkele lezer op zo’n domper van een slot te wachten. In de literatuur noemen we dit een “deus ex machina”. Voor hen die niet weten wat deus ex machina is leg ik het even in het kort uit: deze term wordt gebruikt voor een plottwist die zomaar uit de lucht lijkt te vallen, - zie verzonnen stukje verhaal bovenaan deze column - alsof God (deus) ineens heeft besloten in te grijpen (ex machina – letterlij...
Column: Wel of net niet over het randje van realiteit?
Actueel, Columns, Rubrieken

Column: Wel of net niet over het randje van realiteit?

Door Terrence Lauerhohn In fantasy, sciencefiction en bovennatuurlijke horror wordt de werkelijkheid vaak zo veel (figuurlijk) geweld aangedaan dat de verhalen in deze genres onmogelijk nog realistisch genoemd kunnen worden. Maar er zijn en worden ook heel veel verhalen geschreven waarin wel een spel met de realiteit wordt gespeeld, maar te weinig om ze tot extreem verbeeldende literatuur zoals fantasy te kunnen rekenen. Omdat er in deze verhalen ook net iets te speels met de realiteit wordt omgegaan, horen ze evenmin tot het magische realisme. Moeten we die verhalen wel in hetzelfde rijtje plaatsen als fantasy, bovennatuurlijke horror en sciencefiction, of toch maar bij het magisch realisme? Of moeten we die verhalen wellicht tot de speculatieve fictie rekenen? Met die term wordt echte...
Column: Is er nu nog een toekomst voor pandemieverhalen?
Actueel, Columns, Rubrieken

Column: Is er nu nog een toekomst voor pandemieverhalen?

Door Terrence Lauerhohn Mijn vorige column ging al over de invloed van het coronavirus op actualiteiten en andere informatie in nieuwe (vooral non-fictie) verhalen, vanwege de impact die deze pandemie op de wereld heeft. Deze keer ga ik nog even door over de gevolgen van dit virus en wel speciaal voor verhalen waarin de wereld ten onder gaat aan andersoortige virussen, zoals in The stand (Captain Trips) van Stephen King of in films en televisieseries als Outbreak en Zombieland, Worldwar-Z en The walking dead (want ook de meeste zombiepandemieën worden erg vaak door een virus veroorzaakt). Ik kan me zo voorstellen dat veel lezers de komende jaren niet bepaald zitten te wachten op verhalen die gaan over ziektes die reuzebesmettelijk zijn en die zich als een lopend vuurtje over de h...
Column: Coronavrije literatuur
Actueel, Columns, Rubrieken

Column: Coronavrije literatuur

Door Terrence Lauerhohn Voor veel fictieschrijvers vormt de coronacrisis best een groot probleem, want hoe verwerk je het virus in een boek, vooral nu de maatregelen om het in te perken regelmatig blijken te veranderen en er dus geen touw aan vast te knopen valt? Wat als dit virus langer onder ons blijft dan we aannemen en de anderhalvemetermaatschappij minstens zo lang duurt als dat woord lang is? Wat als het een blijvend fenomeen is? Kunnen schrijvers corona dan nog wel gewoon negeren in hun boeken en bijvoorbeeld romantische verhalen zonder mondmaskertje of anderhalve meter, zonder omhelzingen - laat staan kussen - blijven publiceren? Doe je de waarheid daar dan geen geweld mee? Niemand kan ontkennen dat het virus nu eenmaal al een deel van de geschiedenis is. Daarom vind ik dat het ...