web analytics
zondag, mei 22

Tag: Vertellingen

Thema 20 dagen JKH: Vertelling Levend Fossiel
20 jaar Johan Klein Haneveld, Rubrieken, Thema's

Thema 20 dagen JKH: Vertelling Levend Fossiel

Door Johan Klein Haneveld, oorspronkelijk gepubliceerd op 4 juli 2018 ‘Het kwam uit een inslagkrater, ergens in Nairobi.’ Simon Kooistra draaide de steen rond in zijn vingers, alsof hij elk facet nog eens in zich wilde opnemen. Het brokstuk was niet veel groter dan een aansteker en onopvallend grijs van kleur, met de hint van geel en wat ingesloten korrels, als het grind van een rivierbed. Toch had hij de neiging zijn adem in te houden en had hij latex handschoenen aangetrokken voor hij het uit de afgesloten doos had gepakt. Hij had het gevoel dat hij ook had als hij naar het toilet ging, dat hij zijn telefoon vast in het water zou laten vallen, puur en alleen omdat het zo’n ramp zou zijn. En dit specimen was nog veel kostbaarder, veel waardevoller. (meer…)
Special Tweestrijd: Vertelling – Droomreiziger
Actueel, Specials, Tweestrijd, Vertellingen

Special Tweestrijd: Vertelling – Droomreiziger

Door Johan Klein Haneveld Dit is de eerste nacht dat ik me afvraag of ik wel weer wakker zal worden. Het heeft er wel vaker om gescheeld, vooral de afgelopen tijd, maar altijd zag ik een uitweg of wist ik iemand die me kon helpen. Nu ben ik werkelijk alleen. De beveiliger houdt me vast bij mijn bovenarm. Op zijn uniform staat het logo van een groot bedrijf en hij heeft cameralenzen op de plek van zijn ogen. Als ik denk dat hij niet oplet, ruk ik me los. Ik sprint de steeg tussen twee gebouwen in. Mijn voeten plassen door het water dat uit de afvoerputten terug omhoog komt. Links een tweede straat in, rechtdoor een hek over, rechts een derde straat in. Ondertussen zoek ik naar een portaal. Niets te zien in de omgeving, alleen glimmende reclameborden. Ik zigzag langs enkele mannen en vrou...
Vertelling: Vleugellam – deel 6
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Vleugellam – deel 6

Een verhaal van Isabelle Plomteux in zes delen. Lees ook deel 1, deel 2, deel 3, deel 4 en deel 5. Ik kijk naar de duikdraken, die nu allemaal rond me hangen. Ze lijken me te willen helpen, maar het op een of andere manier niet te kunnen. Ze blijven angstvallig van de ijzeren vleugelboeien weg. Met mijn voeten dan maar. Een paar harde trappen en het ding schiet eindelijk los. Rond me vlamt het goud verder op. Hele bussels zeewier maken zich van de drakenschubben los en drijven weg. Iriserend blauw neemt hun plaats op de grote vleugels in. Net als het goud laat de heldere kleur de grote drakenschubben van binnenuit zwak gloeien. Mijn hart veert op. Nog vier klampen te gaan. Dat red ik niet zonder een nieuwe voorraad lucht. En evenmin zonder gereedschap of hulp, als ze even lastig zijn ...
Vertelling: Nachtlichtje
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Nachtlichtje

Door Mariëlle Douma Ik had Jade niet verteld dat ik een nieuw nachtlampje voor haar had gekocht. ‘Mama, wil je een verhaaltje voorlezen?’ vroeg Jade terwijl ik de deken over haar heen sloeg en haar voorzichtig instopte. Ik glimlachte. ‘Welk verhaaltje wil je graag horen?’ ‘Die over de elfjes,’ mompelde ze onder de deken. ‘Die heb je al zo vaak gehoord. Zullen we vanavond lezen over de leeuw en de olifant?’ Twee bruine oogjes kwamen weer boven de deken uit, gevolgd door een pruillipje. ‘Maar ik wil die over de elfjes.’ ‘We lezen niet elke avond hetzelfde verhaaltje, Jade,’ zei ik. ‘Gisteren heb je die over de elfjes al gehoord, en de dag daarvoor ook. Die over de leeuw en de olifant is ook leuk.’ ‘Dan hoef ik geen verhaaltje.’ Ze dook weer onder de deken. ‘Weet je het zeker?’ Ze ...
Vertelling: Vleugellam – deel 5
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Vleugellam – deel 5

Een verhaal van Isabelle Plomteux in zes delen. Lees ook deel 1, deel 2, deel 3 en deel 4. Ze zijn overdekt met zeewier en oesterschelpen en zitten onnatuurlijk hoog tegen zijn galeigrote lijf aan, maar ze zijn er wel. Botten als scheepsmasten en spieren als meertouwen houden de gehavende drakenhuid samen. In gestrekte toestand moet hun spanwijdte fabelachtig zijn. Boven op zijn rug, daar waar beide, hoogopstaande vleugels elkaar net niet raken, zit een kale rij hoge, roestkleurige stekels. Rugvinnen, denk ik, tot de maan me de waarheid onthult. Woede vlamt in me op. Geen wonder dat zijn vleugels er zo aan toe zijn. In tegenstelling tot de leden van de huizen en hun angst voor verwaaide veren, heeft hij dit zichzelf niet aangedaan. Iemand heeft zijn machtige wieken met massieve ijzeren...
Vertelling: Vleugellam – deel 4
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Vleugellam – deel 4

Een verhaal van Isabelle Plomteux in zes delen. Lees ook deel 1, deel 2 en deel 3. De prefect trekt de wijnkruik naar zich toe en schenkt voor ons allebei een flinke portie uit. ‘Je hebt gelijk,’ zegt hij rustig. Hij schuift een mok naar me toe. ‘Je moeder en ik kennen elkaar al heel lang. Heb je je nooit afgevraagd hoe je hier terecht bent gekomen?’ ‘Na de am…’ Ik krijg het woord nog steeds niet over mijn lippen. ‘Nadat ik geopereerd was? IJlend van de koorts? Nee, dat heb ik me niet afgevraagd, nee. In het begin was ik er te ziek voor en later…’ Ik haal mijn blik van mijn moeders onaangeroerde roemer en richt hem op de man die niet alleen mijn leven redde, maar het ook weer de moeite waard maakte. ‘U leerde me vooruit te kijken, niet achterom.’ ‘En dat heb je gedaan, jongen.’ Hij n...
Vertelling: Op het juiste pad – Gonda Kapika
Vertellingen

Vertelling: Op het juiste pad – Gonda Kapika

Door Gonda Kapika Sinds het hele ecosysteem naar de pleuris was bleef de lucht altijd grijs. Clay liep vermoeid door de straten van de stad. Hij stopte even en keek omhoog. Vroeger was alles anders. Samen gingen hij en zijn vrienden altijd buiten voetballen. Onder de blauwe lucht en de hete zon schopten ze de hele middag tegen een bal aan.  Maar nadat alles was misgegaan… Clay schudde zijn hoofd, zuchtte diep en liep verder. Op zijn rug droeg hij een rugtas. Die was volgepropt met spullen waardoor de banden strak om zijn huid zaten. Clay had wat geloosd, maar de tas werd niet veel lichter. In de verte hoorde hij plotseling het geronk van een motor. Hij schrok en rende weg. Zijn ademhaling gierde door zijn longen. Een paar dagen geleden was hij overvallen door een motorbende. Ze hadd...
Special Tijdreizen: Redactioneel
Actueel, Redactieblog, Specials, Tijdreizen

Special Tijdreizen: Redactioneel

Door de redactie Het hoofdpijndossier van elke zichzelf respecterende sciencefictionschrijver en -schrijfster is wel ‘tijdreizen’. Naar de toekomst reizen is niet zo’n punt, dat doe je elke seconde van de dag. Nee, het gaat om die tripjes naar het verleden, waar we als eigengereide moraalridders willen voorkomen dat Hitler aan de macht komt, of ervoor zorgen dat onze moeder niet wordt vermoord. Gemorrel aan de tijdlijn vraagt om regelgeving. Of in ieder geval enig inzicht in hoe tijd werkt. Dat hangt weer af van hoe je naar tijd kijkt, hoe relatief je hem maakt. In The Flash en Legends of Tomorrow, twee Marvel-series op Netflix, gaan ze daar al heel verschillend mee om. Bij The Flash is snelheid het magische woord: Barry rent gewoon heel hard naar het verleden en doet zijn ding, waar...
Vertellingen: Het verkeerde adres – Zadok Samson
Actueel, Vertellingen

Vertellingen: Het verkeerde adres – Zadok Samson

Inbrekers. Eentje houdt mij onder schot, de tweede houdt Rella een mes tegen haar keel, de derde zoekt door het huis naar waardevolle spullen. Hoe langer hij ruw door onze bezittingen rommelt, hoe meer de woede zich in mij opbouwt. Heel goed. Ik haal diep adem en voel hoe de woede zich door mijn lijf verspreidt. Al die verhalen over de volle maan zijn onzin. Ik bepaal zelf wanneer ik het beest toelaat. “Ik geef jullie de laatste kans om weg te gaan,” zeg ik. De grom zit al in mijn stem. Het is een subtiele grom, je moet er echt op letten om het te horen. “Bek houden” zegt de inbreker met het pistool tegen mij. Ik kijk naar Rella en knik. Het is een kort knikje. Ik concentreer mij op de woede, laat het zijn werk doen. Mijn spieren bollen op en scheuren luid mijn kleren stuk. Mijn botte...
Vertellingen: Dodendanserslicht – deel 7
Actueel, Vertellingen

Vertellingen: Dodendanserslicht – deel 7

Een verhaal van Isabelle Plomteux in zeven delen. Moeizaam kom ik bij, plat op mijn rug. Ik verstrak, tot mijn handen verse lakens en strakke verbanden met een helende geur vinden. Thuis, ik ben thuis. Op Wachterseiland, in de grote ordeburcht. Buiten, in de tarikbomen op het binnenplein, houden mintavogels hun kwetterende theekransjes. Nu ja, thuis. Dat zal het vast niet lang meer zijn. Welke wachtershengst zal er nog met me willen vliegen nu ik Schim zo roekeloos… Met tegenzin sla ik mijn ogen op. Ik ben er niet klaar voor om de toekomst het hoofd te bieden. Ze hebben me helemaal aan het eind van de ziekenzaal gelegd, onder het grote, in ruitjes verdeelde boograam dat op het binnenplein uitkijkt. Uit de weg. Een stap verwijderd van mijn definitieve vertrek. Aan de andere kant van de ...