dinsdag, mei 12

Vertellingen

Vertellingen: Het verkeerde adres – Zadok Samson
Actueel, Vertellingen

Vertellingen: Het verkeerde adres – Zadok Samson

Inbrekers. Eentje houdt mij onder schot, de tweede houdt Rella een mes tegen haar keel, de derde zoekt door het huis naar waardevolle spullen. Hoe langer hij ruw door onze bezittingen rommelt, hoe meer de woede zich in mij opbouwt. Heel goed. Ik haal diep adem en voel hoe de woede zich door mijn lijf verspreidt. Al die verhalen over de volle maan zijn onzin. Ik bepaal zelf wanneer ik het beest toelaat. “Ik geef jullie de laatste kans om weg te gaan,” zeg ik. De grom zit al in mijn stem. Het is een subtiele grom, je moet er echt op letten om het te horen. “Bek houden” zegt de inbreker met het pistool tegen mij.Ik kijk naar Rella en knik. Het is een kort knikje. Ik concentreer mij op de woede, laat het zijn werk doen. Mijn spieren bollen op en scheuren luid mijn kleren stuk. Mijn botte...
Vertellingen: Dodendanserslicht – deel 7
Actueel, Vertellingen

Vertellingen: Dodendanserslicht – deel 7

Een verhaal van Isabelle Plomteux in zeven delen.Moeizaam kom ik bij, plat op mijn rug. Ik verstrak, tot mijn handen verse lakens en strakke verbanden met een helende geur vinden. Thuis, ik ben thuis. Op Wachterseiland, in de grote ordeburcht. Buiten, in de tarikbomen op het binnenplein, houden mintavogels hun kwetterende theekransjes. Nu ja, thuis. Dat zal het vast niet lang meer zijn. Welke wachtershengst zal er nog met me willen vliegen nu ik Schim zo roekeloos… Met tegenzin sla ik mijn ogen op. Ik ben er niet klaar voor om de toekomst het hoofd te bieden. Ze hebben me helemaal aan het eind van de ziekenzaal gelegd, onder het grote, in ruitjes verdeelde boograam dat op het binnenplein uitkijkt. Uit de weg. Een stap verwijderd van mijn definitieve vertrek. Aan de andere kant van de ...
Vertellingen: 1897 – deel 2
Actueel, Vertellingen

Vertellingen: 1897 – deel 2

Een verhaal van Terrence Lauerhohn in vier delen.2Onder een laken van duisternis overziet de jager het aardse, dorstig naar bloed. Later zal het stromen. Niets zal worden verspild. *** Hij arriveerde laat, veel te laat, de zon was net ondergegaan. Giacomo trok hard aan de deurbel, een koperen leeuwenkop met uitgestoken tong. Hij vloekte zacht, omdat hij de lengte van de reis en het woelige water van de Brenta had onderschat, en omdat hij de ijver van de gondelier die hem had gebracht, had overschat. Een minuut later kwam een bediende aanlopen, onder een zwakke lichtvlek uit de lantaarn die hij omhooghield. Toen hij dichterbij kwam herkende Giacomo de kleinste van de twee mannen die de signorina naar het politiebureau hadden begeleid. Het kereltje haalde het in sierlijke lussen ...
Vertellingen: Dodendanserslicht – deel 6
Actueel, Vertellingen

Vertellingen: Dodendanserslicht – deel 6

Een verhaal van Isabelle Plomteux in zeven delen.De Aïshi zijn er als eerste. Hun donkere ogen branden van woede. Ze vormen geen cirkel deze keer, maar stellen zich in een lange rij achter me op. Ik moet er haast om glimlachen. Ik ga nergens meer naar toe, jongens. Toch niet in deze wereld. Hijgend houden de uitgeputte stormpanters van de bestjerka voor me halt. Hun pels is nu zo goed als doorschijnend. ‘Dwaas!’ De luchtweefster veert overeind en rukt haar bontkap af. Sneeuwwitte ogen in een sneeuwwit gezicht, omlijst door sneeuwwitte haren, boren zich in de mijne. Het rijmpje dat mijn moeder me als kind leerde, flitst door mijn ontzette hoofd.Wit als ijs, wit als sneeuw, ren ren of de ijskoningin gaat met je heen. Wit als ijs, wit als sneeuw, ren ren of de gevallene ...
Vertellingen: 1897 – deel 1
Actueel, Vertellingen

Vertellingen: 1897 – deel 1

Een verhaal van Terrence Lauerhohn in vier delen.1Vlerken slaan klappend open, jagen de nevel op. Waar de jager over de Laguna Veneta scheert, rimpelt het water, kleurt het zwart. De volle maan gidst de dood naar het leven. *** Bedachtzaam verschoof Giacomo de drie velletjes met schematisch getekende menselijke vormen tot ze in een boog op zijn bureau lagen. Elk blaadje toonde de afbeelding vanuit een ander gezichtspunt. De gerechtsarts had met een rood potlood de plaatsen gemerkt waar verwondingen waren aangetroffen, niet door vissen of ratten veroorzaakt. Een groot stuk van de hals was op elk blaadje vet gearceerd. Daar ontbrak het weefsel, net als bij de zestien andere jonge slachtoffers. Prooi waren ze, voor de monsters die het liefst in de nachtelijke uren hun verderfelijke ...
Halloween Drabbles: Vogels en Zo – Maarten Luikhoven
Actueel, Halloween, Rubrieken, Thema's, Vertellingen

Halloween Drabbles: Vogels en Zo – Maarten Luikhoven

door Maarten LuikhovenHet slaperige dorpje. De auto bij de benzinepomp. ‘Vul maar,’ zegt de bestuurder. Terwijl de pompbediende tankt zegt hij: ‘Het huis van de Johnsons is vrijgekomen.’ Hij knikt naar een karrenspoor.Bevreemde blik, zowel de bestuurder als zijn vrouwelijke metgezel. ‘We zijn op doortocht.’De pompbediende glimlacht.Ze verlaten het dorp, rijden uren, tot een pittoresk huisje, een vogelverschrikker in de tuin. Op het naambordje: ‘Johnson family’. Via een karrenspoor naar een bekende benzinepomp.‘Welkom, Johnsons,’ zegt de pompbediende.De vogelverschikker aanschouwt, tevreden. Hij bijt een kraai van zijn schouder. Nog even, Halloween, feest bij de Johnsons. 2020- Fantasize, Maarten Luikhoven & Gert-Jan van den Bemd ...
Halloween Drabbles: Reflectie – Sigrid Lensink-Damen
Actueel, Halloween, Thema's, Vertellingen

Halloween Drabbles: Reflectie – Sigrid Lensink-Damen

Door Sigrid Lensink-DamenHanden wassen. In deze tijd moet het vaak en grondig. Terwijl ik mijn handen insop, kijk ik naar mijn spiegelbeeld. Verveeld. Witte tegels van de badkamer om me heen en in reflectie. Wat is dat voor vlekje bij mijn mond? Ik buig me voorover en bestudeer het. Een veeg met mijn schouder, het blijft zitten. Ik kijk nog eens en wil mijn handen afspoelen, maar ik kan me niet bewegen.Een donkere ruimte met toortsen in houders, mijn scherpe hoektanden blikkeren.Ik knijp mijn ogen dicht. Als ik ze weer open, is het vlekje een straaltje geworden. 2020- Fantasize, Sigrid Lensink-Damen & Gert-Jan van den Bemd
Halloween Drabbles: Mijn Tong is een Spekkie – Mike Jansen
Actueel, Halloween, Rubrieken, Thema's, Vertellingen

Halloween Drabbles: Mijn Tong is een Spekkie – Mike Jansen

door Mike JansenVoel je het in de lucht? Snuif die geur. De nacht der nachten komt er weer aan. Wanneer de maan vol is en weerwolven huilen, de huizen versierd met skeletten, grafzerken en spinrag en kindjes zwerven over straat. Het perfecte moment mijn bolle oranje kop naast de anderen te zetten. Ik loer terug met mijn gloeiende ogen als ze langslopen, Dracula, Frankenstein, het Moerasding en de Mummy. Hun interesse ligt bij de huizen, waar ze tassen volstouwen met snaai. Maar er is er altijd een bij, die mijn tong probeert te pakken. En mijn tanden zijn als afgelikte zuurstokken: vlijmscherp.2020- Fantasize, Mike Jansen & Gert-Jan van den Bemd 
Halloween Drabble: Onwetendheid – Gonda Kapika
Actueel, Halloween, Rubrieken, Thema's, Vertellingen

Halloween Drabble: Onwetendheid – Gonda Kapika

Door Gonda Kapika Het regent hard.Ik moet onderdak vinden. Het is niet normaal dat een vrouw van 30 alleen ’s nachts over straat loopt. Maar ja, in deze maatschappij kun je niet verwachten dat iemand iets voor je doet.Brrr…Ik bibber.De straten zijn verlaten op het gemopper van een paar dronkenlappen na.Wat heb ik een honger…Een paar dagen geleden heb ik een hersenschudding gehad. Ik lag waarschijnlijk in het ziekenhuis en moest toen thuis uitrusten…Oh, shit!Ik sla mezelf op mijn voorhoofd. Volgens mij ben ik helemaal vergeten om mijn werk af te bellen!Ik sta stil voor een kroeg. In de reflectie van het vieze glas van het raam zie ik mijn spiegelbeeld. Jeetje … sinds wanneer ziet mijn huid er zo slecht uit?Ik haal mijn hand do...
Halloween Drabbles: Oogst – Isabelle Plomteux
Actueel, Halloween, Rubrieken, Thema's, Vertellingen

Halloween Drabbles: Oogst – Isabelle Plomteux

Door Isabelle PlomteuxOp een smoorhete, windstille augustusmiddag was ik gehaast onderweg naar een van onze tarwevelden. ‘Wat voor de…?’ Slingerend kwam mijn bestofte jeep op de smalle veldweg tot stilstand.In het midden van het grote perceel, tussen de zwaar doorbuigende halmen, wachtte een oude, in het zwart geklede vrouw me op. Met kaarsrechte rug, haar armen losjes langs haar lichaam, keek ze me met donkere ogen aan.Ze stond er alsof het een volkomen normaal iets was, maar er was geen enkele manier waarop ze daar geraakt kon zijn. Ze was omsloten door een zee van zinderend graan. Een niet bestaand briesje speelde met de uiteinden van haar hoofddoek en liet haar ouderwetse rok en blouse golven.Een paar seconden kreeg mijn koppige verstand de kans om haar onmogelijke ...

You cannot copy content of this page