web analytics
zaterdag, april 20

Tag: Zef Oudendorp

Fijne feestdagen!
Actueel

Fijne feestdagen!

De redactie van Fantasize wenst jullie heel fijne feestdagen en een fantastisch 2024!
Vertelling: Roadtrip – Jennifer Bholasingh
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Roadtrip – Jennifer Bholasingh

Door Jennifer Bholasingh James Jenkins was ruim drie uur lang de weg kwijt en hij wist dat dit lelijk zou gaan uitpakken. De FM-zenders op de radio zonden al geruime tijd een scherp spookgeruis uit. Het laatste wat de antenne had ontvangen – zo’n tien kilometer terug – was de stem van Wanda Jackson met het liedje Whole lotta shakin, daarna viel het uit de ether en klonk alleen nog dat irritante geruis. En tot overmaat van ramp viel het gps-signaal op zijn iPhone telkens uit. Hij vervloekte het ding. Het had hem in de steek gelaten, juist op het moment dat hij er afhankelijk van werd. Hij reed nu urenlang door de blakerende woestijn van New Mexico en er leek geen einde aan te komen. Het was werkelijk een kwelling zo ver van huis te zijn. Dit gebied bleek helemaal niet zo geweldig als Sa...
De ‘fantastische’ boekenkast van… Astrid Coumans
Actueel, Interviews, Rubrieken

De ‘fantastische’ boekenkast van… Astrid Coumans

Door Isabelle Plomteux Het is weer tijd voor een 'fantastische' boekenkast. We wandelen langs de verzameling van Astrid Coumans, die zelf ook fantasy schrijft. De bijgaande illustratie is gemaakt door Zef Oudendorp.   Dit is de ‘fantastische’ boekenkast/e-reader/ luisterboekenvoorraad van: Mijn naam is Astrid Coumans, ik ben 46 jaar. Ik woon met mijn twee pubers in Veenendaal in de provincie Utrecht. In mijn dagelijks leven werk ik bij een administratiekantoor en ik ben op het moment druk bezig met het schrijven van het tweede deel van mijn fantasyserie: de Liv MacKenzie-reeks. Mijn eerste boek De inlener is net een paar weken uit. Ik lees graag, houd van schilderen en koop meer boeken dan dat ik tijd heb om te lezen. Welke ‘fantastische’ genres lees je en in welk...
Vertelling: Vleugellam – deel 2
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Vleugellam – deel 2

Een verhaal van Isabelle Plomteux in 6 delen. Lees ook deel 1. Met een afkeurende blik komt Raugüur onder het zilvergrijze baldakijn uit. Net als ik legt hij de voorgeschreven stappen af, tot we recht tegenover elkaar staan. Het contrast tussen ons kan niet groter zijn: hij, een rots, breed, stevig en volstrekt onverschillig voor de wind die aan zijn kleren en vleugels rukt. Ik… een vogelverschrikker met veren is nog de beste omschrijving. Een schraal steltloperkuiken, dat worstelt om overeind te blijven. Ook al voedert mijn moeder me nog zoveel lekkere hapjes, ik kom geen ons bij. Volgens haar was mijn vader net zo toen hij jong was. Ik heb geen idee of het de waarheid is, of dat ze maar wat vertelt om me te troosten. Mijn vader verdween toen ik twee was. Hij vertrok op een zonnige, w...
Vertellingen: 1897 – deel 4
Actueel, Vertellingen

Vertellingen: 1897 – deel 4

Een verhaal van Terrence Lauerhohn in vier delen. 4. Omgeven door hout en steen ontwaakt de verschrikking weer. De helse jager kijkt op, kreunt, de zonnespiegel is voorbij haar volheid. Eén nacht blijft. Eén nacht slechts, om te jagen, om te voeden. Een maand volgt, een martelend leven als een sterveling. *** Giacomo lag onder wat bosjes die de kruising afbakenden waar hij de struikrover had gedood. Het was een wilde gok. Zijn voorgevoel bleek juist. Het rijtuig van de signorina kwam in zicht. Hij wachtte tot het gepasseerd was en zette een nieuwe achtervolging in. Tot zijn verwondering ging de reis niet via Chioggia. De menner week van de hoofdweg af en koos voor de route die iets noordelijk van Venetië, bij de kust uitkwam. Aangekomen bij de oever van de laguna sloeg de koets ...
Vertellingen: Dodendanserslicht – deel 1
Actueel, Vertellingen

Vertellingen: Dodendanserslicht – deel 1

Een verhaal van Isabelle Plomteux in zeven delen. Schims donderende hoeven werpen glinsterende banen de lucht in. De stuivende sneeuwkristallen raken ons niet, daarvoor gaan we te snel. De Daruviaanse ijsvlakte flitst onder ons voorbij. De manen van mijn hengst wapperen als aanvalsbanieren. Net als mijn eigen haar. Goden, wat heb ik dit gemist. Ik slinger een triomfantelijke kreet de messcherpe lucht in. Nu de wereld een witte waas is, er niets anders is dan snelheid en mijn hartslag één is met die van het voortrazende paard onder me, voel ik me voor het eerst sinds lange tijd weer leven. De zwaardwond aan mijn rechterbeen, de wond die me maar liefst twee roodmaancycli aan mijn bed in de ziekenzaal van de poortwachtersorde gekluisterd hield, steekt niet of nauwelijks. De ordeheelmeester...

You cannot copy content of this page