web analytics
dinsdag, mei 28

Tag: liefde

Vertelling: Tijd is een harde meesteres – Charles van Wettum
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Tijd is een harde meesteres – Charles van Wettum

Door Charles van Wettum ‘U moet hem helpen. Dat moet!’ Sofia legt in paniek haar hand op haar buik. Haar nu nog platte buik, waarin Hermans kind groeit. ‘Hij is de vader. Hij weet nog niet eens dat hij vader wordt.’ De stem die haar een half uur geleden telefonisch informeerde over de opname van Herman op de spoedeisende hulp was vriendelijk, maar de boodschap was afschuwelijk: hij vertelde dat Herman een motorongeluk had gehad. Sofia moest onmiddellijk naar het ziekenhuis komen. De telefoon viel uit haar hand. Een golf van paniek verlamde haar en als ze zich niet direct op een stoel had kunnen laten zakken, zou ze lelijk zijn gevallen. Gelukkig was haar moeder thuis – haar intuïtie moest haar gewaarschuwd hebben dat het noodlot toesloeg, want ze kwam precies op dat moment hun huiskame...
Vertelling: Godenfluistering – Ruben De Baerdemaeker
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Godenfluistering – Ruben De Baerdemaeker

Door Ruben De Baerdemaeker Het gevaar komt niet van boven, het komt van onder. Dat weet ik al zo lang ik me kan herinneren en eigenlijk weet iedereen het, maar ze kiezen ervoor het niet te weten. Ze bestuderen de sterren en de vlucht van de vogels, en vergeten de grond waarop ze staan. De hemel die zich over ons heen buigt, is het domein van Jupiter, de god die alle menselijke ondeugden in zich verenigt en die we daardoor aan ons verwant weten. Hij kan in plotse woede ontsteken, en donder, bliksem en hagel ontketenen die het vee opschrikken en de gewassen teisteren. Maar zijn woede gaat voorbij en zijn nukken en grillen ten spijt is hij niet kwaadaardig en slaat niet zonder te zalven. Het vruchtbare land van de baai probeert de zee te omarmen, maar zij is ongrijpbaar als de zon die er...
Vertelling: De liefde van Vis en Vogel
Actueel, Vertellingen

Vertelling: De liefde van Vis en Vogel

Door Guido Eekhaut Ze hielden van elkaar zoals niet eerder twee goddelijke schepsels van elkaar hielden. Jaren later, nadat alles voorbij was, verdrongen de mythen over de minnaars de echte historische gebeurtenissen, maar de mensen verkozen uiteindelijk de mythen te horen. Maar toen, in hun eigen dagen, waren mensen niet erg blij om hun liefde voor elkaar. Het is ongepast, stelden sommigen. Het is een zonde, fluisterden anderen. Het is tegennatuurlijk, waarschuwden enkelingen. Het is een vergissing, sisten de meesten. Want hun liefde kruiste vele grenzen. Geen culturele grenzen, wat al eerder was gedaan. Geen raciale grenzen. Niet van godsdienst of gebruiken, maar van soorten. Hij was een Vogel, zij was een Vis. Ze ontmoetten elkaar in het kantoor van een handelaar op Nieuw-Caledo...
Special Tweestrijd: Vertelling – De heks van Achterdijk
Actueel, Specials, Tweestrijd, Vertellingen

Special Tweestrijd: Vertelling – De heks van Achterdijk

Door Ninja Paap-Luijten Ze noemden haar de heks van Achterdijk. Dat was geen scheldnaam; het was zelfs op een vreemde manier liefkozend bedoeld. Naneni had het zelf veroorzaakt, want niemand in het dorp kende haar naam. Niemand wist waar ze vandaan kwam. Er was iets wat het hele dorp wel wist: de heks kon mensen genezen, deed dat gratis en wees nooit iemand af. Nooit. Dat was dan ook de reden dat ze deze avond nietsvermoedend haar deur opende, een glimlach op haar gezicht, en ze stijf bleef glimlachen toen ze herkende wie er door twee dorpelingen op hun platte kar naar haar huis was gebracht. ‘We vonden hem bij de beek,’ zei Jake. Zijn vader, Sanner, wreef met zijn mouw het zweet van zijn gerimpelde voorhoofd. ‘Hij is er slecht aan toe, m’vrouw.’ ‘Breng hem naar binnen,’ hoorde ze ...
Special Tijdreizen: Vertelling – Witruimte
Actueel, Specials, Vertellingen

Special Tijdreizen: Vertelling – Witruimte

Door Jasper Polane Zij was zijn zelfmoordmissie. De heks zat in kleermakerszit in het midden van haar tent. Haar blote voeten met gekleurde teennagels staken onder haar zwarte abaja uit. Ze keek op toen Dawud binnenkwam en herschikte haar hijab. Hij was vergeten hoe mooi ze was. Haar ogen zwart als de nacht, poorten naar het duistere heelal, waarin het licht van de olielamp weerspiegelde als dansende sterren. Hartvormige lippen, dezelfde donkere henna als haar nagels. Expressieve smalle wenkbrauwen die de ravenzwarte kleur onthulden van haar onder de hoofddoek verborgen haren. ‘Ik ken u.’ Haar stem klonk diep en zoet. ‘Maar ik herinner me uw naam niet.’ ‘Dawud al-Harûn, van de Orde der Leergierigen.’ Hij maakte een buiging. ‘We hebben elkaar al eens eerder ontmoet. Lang geleden, op ...

You cannot copy content of this page