zondag, mei 31

Tag: illustratie

Vertelling: Alice en Skeleton Lode – Finn Audenaert
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Alice en Skeleton Lode – Finn Audenaert

Door Finn Audenaert Voor Anthony Creston Brown (♱ 29/12/2024). ‘A man selling pictures, lonely on the road Mean man Skeleton Lode from the cold.’ Rapper Warcloud als zijn alter ego Skeleton Lode - ‘Purple Rose from Cyro’ (‘Mixed Forest Zone’ bootleg, 2003)   DEEL EEN: EEN UILTJE DAT WEL EN NIET GEKNAPT WORDT. EN EMOTIES, VEEL EMOTIES. ‘Waarom is een raaf als een bureau?’ De Gekke Hoedenmaker leunt tegen de beuk naast de picknicktafel en grijnst breed. Hij spreidt zijn linkerhand en telt zijn vingers: ‘Een, twee, de middelste telt niet mee, vier, vijf. Geef antwoord of verlies je vege lijf!’ Alice schenkt net thee uit; het stroompje bevriest halverwege. ‘Nee, zeg!’ Ze rolt met haar ogen. Waarom doet iedereen zo moeilijk in dit malle land? ‘Hoho, je krijgt geen thee voor je het...
Vertelling: Het onderscheid – Guido Eekhaut
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Het onderscheid – Guido Eekhaut

Door Guido EekhautHet treinstel werd nog in die andere eeuw gebouwd maar is goed onderhouden, zodat het mij, als reiziger, aan niets ontbreekt, zeker niet aan een ietwat knagend gevoel van onverdiende luxe. De banken zijn bedekt met aangenaam zacht velours, er hangen gordijnen voor de ramen die effectief het harde zonlicht weren, het ruikt er ook fris. Kunstmatig, maar fris. Het gaat niet om de lengte van de reis, wel om de kwaliteit ervan. Daarom betaalt mijn werkgever, het Ministerie van Immigratie, dan ook een ticket eerste klasse. Het plebs dat in de andere wagons meereist, doet het met een minimum aan voorzieningen. Er is onderscheid, zo hoort dat nu eenmaal. Ik reis ook niet voor mijn plezier, maar omdat ik een verantwoordelijke taak heb, in het belang van het collectief. Dat sch...
Fijne feestdagen!
Actueel

Fijne feestdagen!

Fantasize wenst jullie fijne feestdagen!© Sjoerd de Boer2020 - Fantasize & Sjoerd de Boer
Vertelling: De zegen van vergessen – Charles van Wettum
Actueel, Vertellingen

Vertelling: De zegen van vergessen – Charles van Wettum

Door Charles van WettumVandaag was het alweer niet stil in de stiltecoupé. Vanzelfsprekend verwacht ook niemand dat, mensen kun je nu eenmaal niet met bordjes commanderen. Voor mij is het voordeel dat je in zo’n kleine ruimte verhalen veel beter kunt volgen. Ik ben vooral dol op mensen die praten over vroeger. Over hun selectieve herinneringen. Over de reconstructies die ze daarmee maken. Toen ik binnenkwam, zat de oude man bij het raam. Omdat ik misselijk word van achteruitrijden, ging ik naast hem zitten. Vanaf mijn zitplaats nam ik hem zo onopvallend mogelijk op. Fijne zilvergrijze krulletjes, een lorgnet (wie draagt die dingen eigenlijk nog tegenwoordig?), een smal snorretje zoals dat op tv door die Belgische detective wordt gedragen. Het verbazende aan hem was niet het donkergrij...
Vertelling: De man die zijn vangst liet gaan in Wuqquw-Blanz – Toen Sergio zestien was – Jaap Boekestein
Actueel, Vertellingen

Vertelling: De man die zijn vangst liet gaan in Wuqquw-Blanz – Toen Sergio zestien was – Jaap Boekestein

Door Jaap BoekesteinHet zesarmige mannetje stond op de roestige brug. Hij zwaaide een lange dunne staaf door de lucht. Aan het einde was een draad bevestigd die elegant vonkend meezwierde. Sergio sloeg het geheel met enige verbazing gade. Was dit een ingewikkelde ontspanningsoefening, een religieus gebruik, een obscure culturele uiting? Wuqquw-Blanz was niet vreemder of gewoner dan enige andere wereld, maar Sergio kon de bezigheden van het mannetje niet plaatsen. Toen de kleine man tot rust was gekomen en plaats had genomen op de brede reling van de brug, de staaf nu nonchalant in drie van zijn handen en in twee andere handen een walmende waterpijp met een breed ademstuk, wandelde Sergio op zijn gemak naar hem toe. ‘Een goedendag,’ wenste Sergio hem toe. ‘Vergeef mij mijn nieuwsgi...
Vertelling & satire: De Beste Bedoelingen – Guido Eekhaut
Actueel, Satire, Vertellingen

Vertelling & satire: De Beste Bedoelingen – Guido Eekhaut

door Guido EekhautHet ergste was dat achteraf niemand Sani wilde geloven — over hoe het eigenlijk een dom idee was, iets van het moment zelf, een onbezonnen maar goedbedoelde inval. Geen mens geloofde dat. Hij pakte het halfnaakte, duidelijk ondervoede blanke jongetje op, hield het in zijn armen en liet Suzy, zijn toenmalige vriendin, een foto maken met haar iPhone. Een blond knaapje, vier of vijf maar misschien ook zes, dat was moeilijk in te schatten, toch voor Sani die pas drie dagen in dit land was, met een toeristenvisum uit Nigeria. En eigenlijk doet het er niet toe uit welk land Sani kwam, of waarom hij hier in dit land bij de zee was, in het hart van Westelijk Europa, dit kleine koninkrijk waarover hij zo goed als niets wist, behalve dat op vele plaatsen armoede heerste, mense...
Vertelling: De waterman – Charles van Wettum
Actueel, Vertellingen

Vertelling: De waterman – Charles van Wettum

Door Charles van Wettum‘Daar heb je hem!’ gilde een vrouw. ‘Dat is de schoft die water steelt! Die app ging vast over hem.’ Donkere blikken keerden zich in mijn richting. Dit werd gevaarlijk! Waar kon ik heen? De zaterdagochtend was normaal begonnen. De waterman zou om half twaalf komen, dus om tien uur riep ik naar mijn vriendin: ‘Jacobien, ga jij vandaag of is het mijn beurt?’ Terwijl ik de vraag stelde, wist ik al wat het antwoord zou worden. ‘Och, Jeffrey, ik moet nog snel douchen. Wil jij het vandaag doen?’ Vanzelfsprekend. Ik stak het waterpasje in mijn vestzak en ging naar de kelder van ons appartementengebouw. Op de openbare meterkast zag ik dat onze witwatertank vrijwel leeg was, dus ik zou van de waterman een volledige eenheid nodig hebben. Lichtgrijs hadden we nog een be...
Vertelling: De afwijking – Guido Eekhaut
Actueel, Vertellingen

Vertelling: De afwijking – Guido Eekhaut

Door Guido EekhautHij zit aan het ronde tafeltje naast het mijne, onder het waakzame oog van de zwartgerokte ober die — vanwege zijn uitrusting en houding — aangeeft dat dit een burgerlijk café is en dat een cappuccino er vijf euro kost, en niet drie zoals elders. De man aan het tafeltje naast mij ziet er duidelijk uit alsof hij vijf euro kan spenderen aan een van melkschuim voorziene koffie, en daarom is de ober niet in het minst gealarmeerd. Ook omdat de klant een blanke man uit het noorden is, een beschaafd persoon in een net donkerblauw pak met een wit hemd en een grijsrode das. Er is niets aan deze bezoeker dat hem niet associeert met het soort cliënteel wat hier doorgaans op het terras plaatsneemt, om drie uur in de namiddag. Behalve dan de twee netjes symmetrische, korte ho...
Sneak peak in FZ Continuum – Faly towers and bridges
Actueel, Columns, Events, International, Redactieblog, Rubrieken

Sneak peak in FZ Continuum – Faly towers and bridges

"Faly, a living city, has mental health issues. You can see that in the way she grows towers in all shapes and sizes, everywhere and anywhere." Article in English (top) and in Dutch (scroll down).Robin Rozendal is a fantasy writer and illustrator, in addition to her work as a videographer and photographer. Verloren Aluria is the first book in her 'Living Cities' series (in Dutch). She also draws her own covers and illustrations, made illustrations for magazines several times and illustrated the children's book Luguberg: talentenjacht, by Dianne Arentsen.About this work she says: “This artwork is a drawing of the living city ‘Faly’, one of the characters of my book series ‘Living cities’. Living cities are creatures with thoughts and feelings and very often they also have mental he...
Vertelling: Tijd is een harde meesteres – Charles van Wettum
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Tijd is een harde meesteres – Charles van Wettum

Door Charles van Wettum‘U moet hem helpen. Dat moet!’ Sofia legt in paniek haar hand op haar buik. Haar nu nog platte buik, waarin Hermans kind groeit. ‘Hij is de vader. Hij weet nog niet eens dat hij vader wordt.’ De stem die haar een half uur geleden telefonisch informeerde over de opname van Herman op de spoedeisende hulp was vriendelijk, maar de boodschap was afschuwelijk: hij vertelde dat Herman een motorongeluk had gehad. Sofia moest onmiddellijk naar het ziekenhuis komen. De telefoon viel uit haar hand. Een golf van paniek verlamde haar en als ze zich niet direct op een stoel had kunnen laten zakken, zou ze lelijk zijn gevallen. Gelukkig was haar moeder thuis – haar intuïtie moest haar gewaarschuwd hebben dat het noodlot toesloeg, want ze kwam precies op dat moment hun huiskame...

You cannot copy content of this page