dinsdag, juni 23

Vertellingen

Vertellingen: Samen Delen – Karen van den Andel
Actueel, Vertellingen

Vertellingen: Samen Delen – Karen van den Andel

Warmte…. Zweet…. Geuren…. Jij en ik samen in de duisternis. In een satijn omfloerste nacht vrijen met elkaar. Ik heb hier lang op moeten wachten, veel geduld moeten hebben. Maar nu is het zover, jij wil mij net zo hard als ik jou… Je adem stokt bij het zien van mijn mannelijkheid, ik vind dat je gelijk hebt als je zegt dat je mij mooi vindt.(meer…)
Vertellingen: Match made in heaven – Sigrid Lensink-Damen
Vertellingen

Vertellingen: Match made in heaven – Sigrid Lensink-Damen

De stap om niets te zijn kan ik niet nemen. Ik kan niet geboren worden omdat mijn ouders geen aanstalten maken omdat ze niet met elkaar zijn getrouwd omdat er blijkbaar een hoop obstakels overwonnen moeten worden voordat mensen, mijn ouders, eens toegeven aan elkaar. Ik duw en trek aan hun lot, hun beslissingen, beïnvloed mijn komst en dat mag niet van Bariël. Nou ja, Bariël heeft de regels ook niet gemaakt. Het alternatief is dat ik verder moet, het gebied voorbij deze Tussenstop, waar emoties moeten sterven en ik echt los moet laten, maar de stap om niets te zijn kan ik niet nemen.BARIEL: Een ziel is niet niets.IK: Bariël is een Engel, wat weet hij daar nou van? Engelen worden niet geboren zoals mensen, die sterven niet zoals mensen, die leven niet zoals mensen. Je bent een illus...
Vertellingen: De Schaar – Odile Schmidt
Vertellingen

Vertellingen: De Schaar – Odile Schmidt

Ze zit op de stoep van een grachtenpand, twee jassen over elkaar, verfomfaaid. Ze houdt een felgele plastic tas in houdgreep vast. Ik herken haar bijna niet, zelfs niet wanneer ze mijn naam zegt en uit haar rol stapt door energiek op te staan: ‘Sylvie!’Ik slik. Wie staat er voor mij? Niemand anders dan Monique. Ik vraag wat er met haar gebeurd is. Ze legt uit. Een postpakket van haar spitsvondige tante: een schaar en een briefje eraan vastgemaakt met een touwtje. Ze leest de woorden: “Deze schaar wijs gebruiken. Je kunt er vrijheid mee knippen. Knip rond een mens, en zij wordt vrij.”© Hedwig Oudendorp-DamenMonique had er geen moment over nagedacht en begon lacherig om zich heen te knippen. Dezelfde dag ging de telefoon. Haar baas verontschuldigde zich, het kapitaal van he...
Vertellingen: Infernally Divine (Part 2) – Mike Jansen
Vertellingen

Vertellingen: Infernally Divine (Part 2) – Mike Jansen

Door / By Mike JansenPart two‘Luis will be underneath Amsterdam Central Station, near the subway tracks, around five o’clock at night. De Vries, make sure you get him. I want all exits to the South covered. I want to know where he gets in.’ On the other end of the line Frank heard the inspector frantically type instructions and assignments for the people around him.  ‘It will be taken care of, Decker. It’s late. Go home. Try getting some sleep, I’ll have you woken at four.’   Home, Frank thought, why the hell not. A few hours once a week probably wouldn’t hurt. He threw the field telephone back at the soldier.(meer…)
Vertellingen: Infernally Divine (Part 1) – Mike Jansen
Vertellingen

Vertellingen: Infernally Divine (Part 1) – Mike Jansen

Door / By Mike JansenPart one  Decker ducked behind the remains of a derelict front wall. The man he followed looked around anxiously, but continued on his way when he did not see or hear anything. Decker gave him a hundred yards before he left his hideout. He looked back at the shadowy depths of the dilapidated building. Even in clear daylight it was drab. What a shame, he thought. Silently he followed the path between mounds of rubble and piles of trash, without losing sight of Luis.  The man he was following was called Luis Arotto and he was leading Decker directly to his lair. He felt his excitement rise as Luis crawled underneath a barbed wire fence. A snarling squeal redirected his attention to his own position: a dirty black rat the size of a big cat was...
Vertellingen: De Incunabel van Asgard – Mike Jansen
Vertellingen

Vertellingen: De Incunabel van Asgard – Mike Jansen

Het was een zomer als geen andere in de afgelopen tien jaren. 1665 zou de geschiedenis ingaan als een zinderend jaar. Hun schip lag voor anker voor de rede van Amsterdam, te wachten op het zuchtje wind dat hen de Zuyderzee uit kon blazen. Jan Swammerdam zuchtte diep en bestudeerde de silhouet van Amsterdam, meer dan een mijl verderop. De stad zuchtte onder de ongebruikelijke hitte en dat was een van de weinige voordelen van het verblijf aan boord van de Seedraeck, de koelte van het Zuyderzeewater. Hij liep naar de andere zijde van het schip waar hij aan de horizon nog net de kerktoren van Marcken boven de horizon zag uitsteken. Heer Skaldir stond over het boord gebogen, maar zijn massieve gestalte bleef indrukwekkend. Zijn haar was samengebonden onder een kleurige sjaal, zoals de potsenmak...
Vertelling Johan Klein Haneveld: Kwantumzelf Inc.
Rubrieken, Vertellingen

Vertelling Johan Klein Haneveld: Kwantumzelf Inc.

Door Johan Klein HaneveldDe hemel was viezig bruin, als water dat te lang in een verstopte gootsteen heeft gestaan, vol met witte vlokken en draden. Was de lucht maar grijs, dan zou er mogelijk snel regen vallen die voor even de prikkende stofdeeltjes en gassen zou wegspoelen. Dat zou het mogelijk maken een keer diep in te ademen zonder direct een hoestbui te veroorzaken.Marcus Windorp trok zijn neus op. Het leek alsof hij het giftige mengsel zelfs door zijn masker heen kon ruiken. Hij had dat eigenlijk gisteren moeten vervangen, misschien was dat het. Nu bleef er voortdurend iets dat hem deed denken aan verlaten industrieterreinen en vuilnisbelten. Hij versnelde zijn pas, voor zover dat mogelijk was. Hij liep namelijk schouder aan schouder met de andere voetpadgebruikers. Mannen ...
Vertellingen: De blik op oneindig – Mike Jansen
Vertellingen

Vertellingen: De blik op oneindig – Mike Jansen

Het begon allemaal op de dag dat ik stierf. Het ene moment stond ik nog midden in het leven, speelde ik met mijn kleinkinderen, Jonah en Sammie, op het grasveld voor het huis waar ik al dertig jaar woonde met mijn Sirena. Het volgende moment stond ik naast mijn lichaam. Ik herinner nog steeds haar geschrokken gezicht toen ze naar buiten kwam rennen, de paniek in de stemmen van de kinderen. Arme Jonah en Sammie, nog zo jong en dan al hun lievelingsopa kwijt.Het duurt even voor je beseft dat je niet meer in leven bent, zelfs als je net je lichaam hebt zien liggen, lijkbleek, levenloos. Ineens ben je een toeschouwer in een toneel dat zich rondom je afspeelt, niet bij machte iets te beïnvloeden of te veranderen, enkel een lijdzaam ondergaan van de indrukken die nog bij je binnenkomen....
VERTELLINGEN: Het Verhaal van een Eiland – Een Minimarlistory
Rubrieken, Vertellingen

VERTELLINGEN: Het Verhaal van een Eiland – Een Minimarlistory

Het Verhaal van een EilandMarieke FrankemaToen ik ontwaakte, was ik al vele eeuwen oud. Toch was een besef als dit, meer dan alleen het verglijden van donker en licht, het stromen van het water en de strelingen van de wind, mij onbekend. Zelfs de wortels van de bomen waren nooit zo diep onder mijn oppervlakte geraakt. (meer…)

You cannot copy content of this page