woensdag, februari 11

Vertellingen

Vertelling: Ulfheddin – deel 4 en slot
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Ulfheddin – deel 4 en slot

Door Isabelle Plomteux. Lees ook deel 1, deel 2 en deel 3.Ik deins achteruit en trek de deken steviger om me heen. ‘Wat heb je in hemelsnaam gedaan?’ Ze recht haar rug. ‘Wat ik moest doen. Mijn geduld is op, jongedame.’ Razendsnel schrijft ze een omcirkelingsspreuk in de lucht. Ik duik weg en trek Halsteinn mee. We landen op de houten verandavloer, ik val recht op mijn gewonde arm. De tranen springen me in de ogen. Sissend adem ik in. Halsteinn vloekt. Het gebrul onder ons neemt onaardse vormen aan. Het terras begint te kreunen en te deinen. Nagels schieten los. De planken onder mijn moeders hoge hakken breken en springen met een hard gekraak omhoog. Geschrokken grijpt ze zich aan de balustrade vast. ‘Let op Tess, Ulv.’ Halsteinn springt overeind. Zijn sneeuwogen flitsen. ‘Het is wel...
Vertelling: Ulfhedinn – deel 3
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Ulfhedinn – deel 3

Een verhaal van Isabelle Plomteux in vier delen. Lees ook deel 1 en deel 2.‘In het bos.’ Een koud, nat bos. Kreunend hijs ik me overeind. ‘Kan je lopen?’ Hij krabbelt omhoog. In zijn kleren zitten grote scheuren. Nu hij genoeg bloed heeft gekregen, groeien zijn wonden hopelijk op vampiersnelheid dicht. ‘Waar is Charles?’ vraagt hij. Ik maak een vaag gebaar naar de helling achter ons. ‘Daarboven. Ziedend van woede zo te zien.’ Ik raap mijn jas op en laat mijn armen voorzichtig in de mouwen glijden. Met gefronste wenkbrauwen tuurt Halsteinn naar het rode licht dat de grens van de tuin nog steeds bestookt. ‘Waarom komt hij ons niet achterna?’ ‘Omdat hij dat niet kan. Kom mee, mijn achterwerk is zo ongeveer aan de grond vastgegroeid. En honger heb ik ook ondertussen.’ Als ik me wil o...
Vertelling: Ulfhedinn – deel 2
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Ulfhedinn – deel 2

Door Isabelle Plomteux. Dit is deel 2 van 4. Lees ook deel 1.‘Is hij je dierlijke gezel?’ ‘Soort van.’ Ulv en zijn roedel horen bij de tuin, niet bij mij. Het groene licht boven ons hoofd valt even weg, om des te uitbundiger weer te verschijnen. De vampier tuurt verrukt omhoog. ‘Hogerop kun je het nog veel beter zien,’ hoor ik mezelf zeggen, ook al zou ik net als Ulv beter afscheid van hem nemen. We klimmen de steile helling op. Ik hijgend en puffend, hij zo kalm als het spiegelgladde, stille meer achter ons. Nog even, zeg ik tegen mezelf. Nog heel even. Na een paar minuten komen we op een open plek aan de andere kant van de heuvel. Ik klauter een brede, platte rots op die uit de heuvelkam steekt. ‘Zo fel heb ik de Mirries al heel lang niet meer gezien.’ Hij gaat wat verderop zitte...
Vertelling: Ulfhedinn
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Ulfhedinn

Door Isabelle Plomteux. Dit is deel 1 van 4.‘Tess?’ Muziek, geschater en flarden luid Schots dringen de rustige afwasruimte binnen. Met mijn handen in het sop kijk ik om. ‘Ja?’ Brian staat met een rood gezicht in de deuropening. ‘Zou je even kunnen bijspringen achter de bar? Tot Wendy hier is? Ik weet dat je je hond liever niet alleen laat, maar Colin en ik verzuipen. Die lapzwans van een Euan is weer eens niet komen opdagen en met het optreden deze avond zitten we stampvol. Ze drinken als gekken.’ Hij grijnst. ‘Vooruit dan maar.’ Ik trek mijn rubberen handschoenen uit en verwissel mijn natte schort voor een droge. Voor ik de pub inloop, kniel ik nog even bij Ulv neer. Met zijn zware kop op zijn poten heeft hij zich onder een tafel vol vuile vaat verschanst. Voor de zekerheid contr...
Special Tweestrijd: Vertelling – Droomreiziger
Actueel, Specials, Tweestrijd, Vertellingen

Special Tweestrijd: Vertelling – Droomreiziger

Door Johan Klein HaneveldDit is de eerste nacht dat ik me afvraag of ik wel weer wakker zal worden. Het heeft er wel vaker om gescheeld, vooral de afgelopen tijd, maar altijd zag ik een uitweg of wist ik iemand die me kon helpen. Nu ben ik werkelijk alleen. De beveiliger houdt me vast bij mijn bovenarm. Op zijn uniform staat het logo van een groot bedrijf en hij heeft cameralenzen op de plek van zijn ogen. Als ik denk dat hij niet oplet, ruk ik me los. Ik sprint de steeg tussen twee gebouwen in. Mijn voeten plassen door het water dat uit de afvoerputten terug omhoog komt. Links een tweede straat in, rechtdoor een hek over, rechts een derde straat in. Ondertussen zoek ik naar een portaal. Niets te zien in de omgeving, alleen glimmende reclameborden. Ik zigzag langs enkele mannen en vrou...
Vertelling: I’ll fly with you – Isabelle Plomteux
Actueel, Vertellingen

Vertelling: I’ll fly with you – Isabelle Plomteux

‘Vijf minuten, Adam.’ Ik knik en neem nog een slok. Om de randjes eraf te halen, zei ik tegen mezelf toen ik pas begon met optreden. Inmiddels is het veel meer dan dat, maar niemand zegt er iets van. Mijn manager niet, mijn agent niet, de tourcrew niet en ik al helemaal niet. Zuipen doe ik, zuipen als een beest. Nacht na nacht, optreden na optreden. En nog red ik het nauwelijks. Het afsluitende nummer van het vooroptreden dreunt mijn lounge binnen. Jaa, zover heb ik het gebracht. Deze jongen heeft niet langer een kleedkamer, nee. Een lounge of een suite, alleen het beste van het beste is goed genoeg voor DJ Adam Gold. Ik sla nogmaals een flinke teug achterover. Fuck ze, de suites, de lounges, fuck ze, die eindeloze reeks nietszeggende paleisjes waar ik mijn dagen in doorbreng. Fuck de h...
Special Tweestrijd: Vertelling – De heks van Achterdijk
Actueel, Specials, Tweestrijd, Vertellingen

Special Tweestrijd: Vertelling – De heks van Achterdijk

Door Ninja Paap-LuijtenZe noemden haar de heks van Achterdijk. Dat was geen scheldnaam; het was zelfs op een vreemde manier liefkozend bedoeld. Naneni had het zelf veroorzaakt, want niemand in het dorp kende haar naam. Niemand wist waar ze vandaan kwam. Er was iets wat het hele dorp wel wist: de heks kon mensen genezen, deed dat gratis en wees nooit iemand af. Nooit. Dat was dan ook de reden dat ze deze avond nietsvermoedend haar deur opende, een glimlach op haar gezicht, en ze stijf bleef glimlachen toen ze herkende wie er door twee dorpelingen op hun platte kar naar haar huis was gebracht. ‘We vonden hem bij de beek,’ zei Jake. Zijn vader, Sanner, wreef met zijn mouw het zweet van zijn gerimpelde voorhoofd. ‘Hij is er slecht aan toe, m’vrouw.’ ‘Breng hem naar binnen,’ hoorde ze ...
Vertelling: Vleugellam – deel 6
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Vleugellam – deel 6

Een verhaal van Isabelle Plomteux in zes delen. Lees ook deel 1, deel 2, deel 3, deel 4 en deel 5.Ik kijk naar de duikdraken, die nu allemaal rond me hangen. Ze lijken me te willen helpen, maar het op een of andere manier niet te kunnen. Ze blijven angstvallig van de ijzeren vleugelboeien weg. Met mijn voeten dan maar. Een paar harde trappen en het ding schiet eindelijk los. Rond me vlamt het goud verder op. Hele bussels zeewier maken zich van de drakenschubben los en drijven weg. Iriserend blauw neemt hun plaats op de grote vleugels in. Net als het goud laat de heldere kleur de grote drakenschubben van binnenuit zwak gloeien. Mijn hart veert op. Nog vier klampen te gaan. Dat red ik niet zonder een nieuwe voorraad lucht. En evenmin zonder gereedschap of hulp, als ze even lastig zijn ...
Vertelling: Anatha – deel 3
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Anatha – deel 3

Een verhaal van Terrence Lauerhohn in drie delen. Lees ook deel 1 en deel 2.Zij observeerde zijn tekortschietende hand. Hij balde deze tot een vuist. Zij keek hem strak aan. Haar ogen waren dof van tint, haar lippen vibreerden zachtjes. Tijd om haar te troosten kreeg hij niet. In het duister achter de ingestorte ingang kraakte iets. Een dierlijk geweeklaag volgde, waarna stilte heerste. Ze keken beiden in de richting vanwaar het geluid kwam. Hij draaide de loop van zijn wapen die kant op. Anatha greep met beide armen de muren vast en stak haar hoofd diep in het donker. Haar mond stond half open, haar tong klepperde van boven naar onder tegen haar gebit, terwijl ze gilde. Ze stuurde een staccato boodschap naar wat zich aan de andere kant bevond. Anatha’s opgetogen bui veroorzaakte opni...
Vertelling: Nachtlichtje
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Nachtlichtje

Door Mariëlle DoumaIk had Jade niet verteld dat ik een nieuw nachtlampje voor haar had gekocht. ‘Mama, wil je een verhaaltje voorlezen?’ vroeg Jade terwijl ik de deken over haar heen sloeg en haar voorzichtig instopte. Ik glimlachte. ‘Welk verhaaltje wil je graag horen?’ ‘Die over de elfjes,’ mompelde ze onder de deken. ‘Die heb je al zo vaak gehoord. Zullen we vanavond lezen over de leeuw en de olifant?’ Twee bruine oogjes kwamen weer boven de deken uit, gevolgd door een pruillipje. ‘Maar ik wil die over de elfjes.’ ‘We lezen niet elke avond hetzelfde verhaaltje, Jade,’ zei ik. ‘Gisteren heb je die over de elfjes al gehoord, en de dag daarvoor ook. Die over de leeuw en de olifant is ook leuk.’ ‘Dan hoef ik geen verhaaltje.’ Ze dook weer onder de deken. ‘Weet je het zeker?’ Ze ...

You cannot copy content of this page