woensdag, februari 11

Vertellingen

Vertelling: Vleugellam – deel 5
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Vleugellam – deel 5

Een verhaal van Isabelle Plomteux in zes delen. Lees ook deel 1, deel 2, deel 3 en deel 4.Ze zijn overdekt met zeewier en oesterschelpen en zitten onnatuurlijk hoog tegen zijn galeigrote lijf aan, maar ze zijn er wel. Botten als scheepsmasten en spieren als meertouwen houden de gehavende drakenhuid samen. In gestrekte toestand moet hun spanwijdte fabelachtig zijn. Boven op zijn rug, daar waar beide, hoogopstaande vleugels elkaar net niet raken, zit een kale rij hoge, roestkleurige stekels. Rugvinnen, denk ik, tot de maan me de waarheid onthult. Woede vlamt in me op. Geen wonder dat zijn vleugels er zo aan toe zijn. In tegenstelling tot de leden van de huizen en hun angst voor verwaaide veren, heeft hij dit zichzelf niet aangedaan. Iemand heeft zijn machtige wieken met massieve ijzeren...
Vertelling: Anatha – deel 2
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Anatha – deel 2

Een verhaal van Terrence Lauerhohn in 3 delen. Lees ook deel 1.Minutieus doorzocht hij het laboratorium terwijl zij het met openstaande bek en starende ogen nauwgezet onderzocht. Tussen de puinhopen van Mentors vernietigde apparatenvond hij weinig bruikbaars. Toch bleken de spaarzame middelen voldoende om een genezing op gang te brengen, mede dankzij de herstellende enzymen in het lichaam van de neosuchus, die zelfs het helingsproces van haar weggerotte hand versnelden. Tane gaf haar vers voedsel. Het halfdier at met evenveel geestdrift als toen ze het vlees van de hemeltand verorberde. Haar korte staart, bedekt met driehoekige schildjes, bewoog voortdurend tijdens het verslinden van het voedsel. Na elke gulzige hap opende ze haar bek en toonde ze haar blikkerende tandjes voor een aa...
Vertelling: Vleugellam – deel 4
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Vleugellam – deel 4

Een verhaal van Isabelle Plomteux in zes delen. Lees ook deel 1, deel 2 en deel 3.De prefect trekt de wijnkruik naar zich toe en schenkt voor ons allebei een flinke portie uit. ‘Je hebt gelijk,’ zegt hij rustig. Hij schuift een mok naar me toe. ‘Je moeder en ik kennen elkaar al heel lang. Heb je je nooit afgevraagd hoe je hier terecht bent gekomen?’ ‘Na de am…’ Ik krijg het woord nog steeds niet over mijn lippen. ‘Nadat ik geopereerd was? IJlend van de koorts? Nee, dat heb ik me niet afgevraagd, nee. In het begin was ik er te ziek voor en later…’ Ik haal mijn blik van mijn moeders onaangeroerde roemer en richt hem op de man die niet alleen mijn leven redde, maar het ook weer de moeite waard maakte. ‘U leerde me vooruit te kijken, niet achterom.’ ‘En dat heb je gedaan, jongen.’ Hij n...
Vertelling: Vleugellam – deel 3
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Vleugellam – deel 3

Een verhaal van Isabelle Plomteux in 6 delen. Lees ook deel 1 en deel 2.Vier jaar later.Ik heb net het eerste zomerhooi bijeen geharkt als ik in de verte een ruiter zie. In een wolk van stof en hitte rijdt hij in volle vaart de steile bergweg af die naar ons ordeklooster leidt. Zijn grijze mantel wappert als een banier achter hem aan. Ik laat hem jakkeren en ga verder met mijn werk. Slechts zelden nemen we een opdracht aan. Er is niets dat de leden van de spoorzoekersorde niet kunnen vinden als we onze zinnen erop hebben gezet, maar we zeggen zelden ja. Om te beginnen zijn er simpelweg te veel verzoeken en dan zijn er nog de dingen die beter verborgen kunnen blijven. Deze bezoeker valt ongetwijfeld onder een van beide categorieën, hoe wanhopig hij zo te zien ook is. De prefect zal ...
Vertelling: Anatha – deel 1
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Anatha – deel 1

Een verhaal van Terrence Lauerhohn in 3 delen.De zon verdween zinderend rood achter de aardse horizon. Tane zuchtte, elke dageraad confronteerde hem met de gruwelijke waarheid, dat de ster uitdijde en heter werd. Deze gewelddadige zelfverbranding was haar trage zwanenzang. Haar hitte werd langzaamaan te veel voor het leven op de werelden en in de biotopen die rond haar cirkelden. ‘Jij bent niet schuldig. Niemand kan jouw gezang stoppen,’ zei Tane met zijn blik strak op het hemellichaam gevestigd. ‘Al het vernuft waarover de mensheid beschikte, al hun techniek. Ze hadden moeten vertrekken.’ Hij beet op zijn onderlip tot hij de pijn voelde. ‘Nee, grootheidswaan liet hen deze weg inslaan. En ze plaveiden dat pad met zelfbedrog.’ Hoogmoed komt voor de val. Een van hun eigen wijsheden. De...
Vertelling: Vleugellam – deel 2
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Vleugellam – deel 2

Een verhaal van Isabelle Plomteux in 6 delen. Lees ook deel 1.Met een afkeurende blik komt Raugüur onder het zilvergrijze baldakijn uit. Net als ik legt hij de voorgeschreven stappen af, tot we recht tegenover elkaar staan. Het contrast tussen ons kan niet groter zijn: hij, een rots, breed, stevig en volstrekt onverschillig voor de wind die aan zijn kleren en vleugels rukt. Ik… een vogelverschrikker met veren is nog de beste omschrijving. Een schraal steltloperkuiken, dat worstelt om overeind te blijven. Ook al voedert mijn moeder me nog zoveel lekkere hapjes, ik kom geen ons bij. Volgens haar was mijn vader net zo toen hij jong was. Ik heb geen idee of het de waarheid is, of dat ze maar wat vertelt om me te troosten. Mijn vader verdween toen ik twee was. Hij vertrok op een zonnige, w...
Vertelling: Op het juiste pad – Gonda Kapika
Vertellingen

Vertelling: Op het juiste pad – Gonda Kapika

Door Gonda KapikaSinds het hele ecosysteem naar de pleuris was bleef de lucht altijd grijs. Clay liep vermoeid door de straten van de stad. Hij stopte even en keek omhoog. Vroeger was alles anders. Samen gingen hij en zijn vrienden altijd buiten voetballen. Onder de blauwe lucht en de hete zon schopten ze de hele middag tegen een bal aan.  Maar nadat alles was misgegaan… Clay schudde zijn hoofd, zuchtte diep en liep verder. Op zijn rug droeg hij een rugtas. Die was volgepropt met spullen waardoor de banden strak om zijn huid zaten. Clay had wat geloosd, maar de tas werd niet veel lichter.In de verte hoorde hij plotseling het geronk van een motor. Hij schrok en rende weg. Zijn ademhaling gierde door zijn longen. Een paar dagen geleden was hij overvallen door een motorbende. Ze hadd...
Vertelling: Vleugellam – deel 1
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Vleugellam – deel 1

Een verhaal in 6 delen van Isabelle Plomteux.Met mijn knieën hoog opgetrokken en mijn handen voor mijn oren lig ik in het muffe, kille bed dat vannacht het mijne is. Vurig wens ik dat alles om me heen weg zou gaan, dat ik niet meer zou voelen, zou zien, zou horen. Maar hoe ik ook mijn best doe, de klamme kou in de kleine voorbereidingskamer hoog in de toren blijft. Mijn blote huid verandert langzaamaan in ijs, zelfs al lig ik onder twee bontvellen. Nu het vuur dat de ceremoniemeester in de haard aanlegde zo goed als uit is, sluipt ook de duisternis steeds verder naar me toe.Maar het is wat ik in die duisternis hoor, dat me de adem beneemt: het woedende gegrom van de opgesloten duikdraken. Ook al lig ik helemaal boven in de stormtoren van Varingseiland, vlak onder het platte dak wa...
Special Tijdreizen: Vertelling – Retrometheus (long read)
Actueel, Specials, Tijdreizen, Vertellingen

Special Tijdreizen: Vertelling – Retrometheus (long read)

Door Paul Harland & Mike Jansen1Moskou was in de greep van de sneeuw. Op de Ulitsa Arbat lag het zelfs een halve meter hoog. Door zijn das heen uitte Ilya Vasiljevitsj Tserentsjov een gesmoorde vloek aan het adres van het aanhoudende slechte weer. Als het de laatste drie weken niet zo had gesneeuwd hadden ze de hulp van het Verenigd Europa niet hoeven inroepen. Maar hij moest toegeven dat de voedselhulp een uitkomst was. De Russische Federatie was Europa niets dan dank verschuldigd. Ilya sloeg de sneeuw van zijn wanten en slenterde langs de rij wachtende huismoeders naar de voorste vrachtwagen. De wagens versperden de volle breedte van de Arbat: lange kleurige balken van canvas, met op de zijkant de tekst ‘Europa helpt de Russische Federatie’ in zestien talen, waaronder het Cy...
Special Tijdreizen: Vertelling – Witruimte
Actueel, Specials, Vertellingen

Special Tijdreizen: Vertelling – Witruimte

Door Jasper PolaneZij was zijn zelfmoordmissie. De heks zat in kleermakerszit in het midden van haar tent. Haar blote voeten met gekleurde teennagels staken onder haar zwarte abaja uit. Ze keek op toen Dawud binnenkwam en herschikte haar hijab. Hij was vergeten hoe mooi ze was. Haar ogen zwart als de nacht, poorten naar het duistere heelal, waarin het licht van de olielamp weerspiegelde als dansende sterren. Hartvormige lippen, dezelfde donkere henna als haar nagels. Expressieve smalle wenkbrauwen die de ravenzwarte kleur onthulden van haar onder de hoofddoek verborgen haren. ‘Ik ken u.’ Haar stem klonk diep en zoet. ‘Maar ik herinner me uw naam niet.’ ‘Dawud al-Harûn, van de Orde der Leergierigen.’ Hij maakte een buiging. ‘We hebben elkaar al eens eerder ontmoet. Lang geleden, op ...

You cannot copy content of this page