web analytics
dinsdag, mei 28

Tag: Kort verhaal

Vertelling: Niemandsland – Thomas Nolet
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Niemandsland – Thomas Nolet

Door Thomas Nolet Nobody, nobody told me, What nobody, nobody knows Uit: Under the rose, the song of the wanderer Walter de la Mare Dit is de plek waar je verdwenen bent. Op de grens tussen de heide en het bos. Het pad loopt een duistere tunnel in van overhangende boomtakken. 'De werelden van de mensen en de elfen raken elkaar op grenspunten,' zei je vaak. 'Waar iets overgaat in iets anders: bij bosranden en kustlijnen, op bruggen en kruispunten, in de schemering, tijdens de equinoxen en de seizoenswisselingen.' Ik herinner me niet veel van je verdwijning, iets wat de politie en onze ouders nog steeds niet geloven. Je wilde je sceptische grote stiefbroer laten zien dat je echt in contact stond met de Elfen. Ik speelde het spelletje mee, want ik had zin om te kamperen in de wilderni...
Vertelling: Dubbele getallen – Heleen van den Hooven – deel 2
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Dubbele getallen – Heleen van den Hooven – deel 2

Door Heleen van den Hooven Lees hier deel 1. Het volgende uur vliegt in een waas voorbij. In het keukentje knip ik mijn haar in een rechte bob en verf het zo goed mogelijk zwart. Ik leen een rugzak van de kringloop en prop er op goed geluk mijn meest dierbare kledingstukken in, mijn bladmuziek, telefoon, oplader, zwarte handtas met inhoud en mijn vioolkoffer – mijn belofte aan mijn muze zal ik nooit breken. Op zoek gaan naar een viooldokter is het eerste dat ik in Valencia ga doen. Mijn hart bonkt onrustig en het avontuur bruist door mijn aderen. Mijn vingers trillen zo erg dat ik de veters van mijn Dr. Martens niet gestrikt krijg. Ik prop ze naar binnen. Dit is zo spannend. Ik ga het doen. Het is klaar met dit altijd zo voorzichtige leven. Ik wil niet meer bedachtzaam zijn. Lang ...
Vertelling: Dubbele getallen – Heleen van den Hooven – deel 1
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Dubbele getallen – Heleen van den Hooven – deel 1

Door Heleen van den Hooven In de verte staat het verkeerslicht op groen. De rij wachtende fietsers komt langzaam in beweging. Ik trap me rot om het te halen. De fietsketting kraakt, het achterspatbord ratelt en ergens loopt de fietstas aan. Het licht knipt net op rood als ik voorbij sjees. Aan de overkant dender ik de stoep op. Ik kwak mijn fiets in het fietsenrek en vis mijn vioolkoffer uit de fietstas. Pff, man wat heb ik het warm. Op de eerste repetitie van het nieuwe jaar kan ik niet te laat komen. Snel door. Driftig klikken mijn hakken over de tegels en mijn vioolkoffer klapt op en neer tegen mijn schouder. Al lopende knoop ik mijn lammycoat open en wikkel ik mijn sjaal alvast los. Het rood van mijn jurk zwiert rond mijn benen. In een flits zie ik voor me hoe ik ooit, in de verre ...
Vertelling: Dromenvangers – Thomas Nolet
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Dromenvangers – Thomas Nolet

Door Thomas Nolet And all who heard should see them there, And all should cry, Beware! Beware! Uit: Kubla Khan, or: A vision in a dream. A Fragment. - Samuel Taylor Coleridge Je staat op de top van een heuvel in een vallei tussen hoge, steile wanden. Ver boven je bedekt een onwerkelijk gekleurd wolkendek de hemel volledig: azuurblauw, violet, zandkleurig, als de wolken van Jupiter. Ze kolken en draaien in een sierlijke wirwar van fractale vormen. Bloeiende bomen staan in kleine groepjes verspreid door het dal. Een brede rivier van zachtgeel licht meandert sierlijk door het landschap, verschijnt en verdwijnt ergens in de wanden. De rivier hult het land in een onaardse gloed: steen lijkt te glanzen als amethist, de grasvlaktes en bossen als turkoois. Er heerst een diepe stilte. Het is koud, ...
Vertelling:  Noblesse Oblige – Benne van der Velde
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Noblesse Oblige – Benne van der Velde

Door Benne van der Velde ‘Nee, jij trekt volle zalen, nou goed?’ Schatkist was goed kwaad nu. Zo kwaad was ie nog nooit geweest. Nou ja, nooit. Hij wist niet hoe lang dat was, want hij was een antieke zeemanskist en stond al kist te zijn zo lang als ie zich kon herinneren, maar kwaad was ie! Maar Skelet was zo mogelijk nog kwaaier. ‘Oh. Wow. Dat is zo gemeen. Je weet dat ik niets liever wil. Je weet dat ik toen ik nog een levende nobelman was, dat ik gek was op theater. Dat heb ik je allemaal verteld. En ook wel meer dan eens! Nee, dit is laag, zelfs voor jou!’ Schatkist was niet onder de indruk. ‘Nobel, nobel. Zo ken ik er nog wel een paar. Van adel, eens, ooit, okay. Maar waarom denk je dat je hier bent? Dat je hier nog steeds bent, bedoel ik. Echt niet omdat je zo nobel was, ...
Vertelling: Menage a un – Benne van der Velde
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Menage a un – Benne van der Velde

Door Benne van der Velde Linda zong uit de aria uit volle borst mee. Zo vrolijk en tegelijkertijd zo vals als ze maar kon. Ze kende deze zo ondertussen praktisch uit haar hoofd. Dat was het voordeel van de lange reistijd naar en van haar werk. De auto reed haar elke werkdag een uur heen en ook weer terug, en zij, zij blèrde.Terwijl de zonnige wereld buiten de koepel van haar BMW-H-serie met een snelheid van driehonderd kilometer per uur voorbij raasde, schreeuwde zij. Toen het lied voorbij was, moest ze grinniken om zichzelf. Wat was ze toch een rare. En niet oud. Tachtig was het nieuwe zestig, zeker weten. Ze keek in haar achteruitkijkspiegel en controleerde haar oogschaduw, en toen haar lippenstift. Ze had zich een vroegertje veroorloofd vandaag. Iets wat bijna nooit voorkwam. Iets wa...
Boekgesprek: Witruimte versus Zwartruimte
Actueel, Boeken, Recensies

Boekgesprek: Witruimte versus Zwartruimte

Door Sigrid Lensink-Damen en Ninja Paap-Luijten “Zij was zijn zelfmoordmissie.” Zo begint het korte verhaal Witruimte van Jasper Polane, dat in 2019 de Edge Zero Award won voor het beste genreverhaal van de Lage Landen. Dawud al-Harûn legt een bezoek af aan de heks Zahra in een Witruimte-versie, een soort geavanceerde augmented reality, van de vijftiende eeuw. In het Constantinopel van die tijdlijn woedt een strijd die alleen gewonnen kan worden als de gevreesde resetdemon C.A.D. wordt losgelaten op deze versie van de geschiedenis. Voor Dawud en het behoud van de (oorspronkelijke) geschiedenis is het van belang dat Constantinopel valt. Om de demon te ontketenen, moet de hoedster – de heks Zahra – een groot offer brengen, namelijk haar ware liefde vermoorden. Ze kan alleen niet liefhebb...
Vertelling: Deadline – Danitsja Kors
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Deadline – Danitsja Kors

Door Danitsja Kors 'Wakker worden!' In het duister naast me stond een oude man in een witte nachtjapon. In zijn hand schommelde een ouderwetse lantaarn. Het kaarsje voorzag zijn rimpels en lange, groezelige dreadlocks van een interessant schaduwspel. Kreunend wilde ik me omdraaien, maar mijn handen vonden geen kussen, geen dekens, geen bed. Zelfs niet het kleedje dat normaliter voor mijn bed lag. Waar was ik? 'Niets is wat je denkt, Bram,' zei de man. 'Kom'. Met de kracht van een worstelaar greep hij mijn pols en trok me overeind. Ik kreeg de kans niet om tegen te spartelen, mijn hersenen waren nog bezig met registreren dat hij mijn naam wist. 'Kun je staan?' Natuurlijk kon ik staan. Zodra hij me losliet, zakte ik als een zoutzak op de grond. De ouwe grijnsde zijn rotte tanden bl...
Vertelling: De Sentinel – Mike Jansen
Actueel, Vertellingen

Vertelling: De Sentinel – Mike Jansen

Door Mike Jansen ‘Ik zeg je, dat ding, schip, wat het ook is, het bewaakt de grootste schat van het universum,’ zei Jason. ‘Hoe kun je daar zo zeker van zijn?’ vroeg Alda. Ze stuurde hun kleine schip behendig door een asteroïdenveld. De discussie die ze met Jason voerde was niet nieuw, maar ze had plezier in het treiteren van de kleine Aardling. Jason zuchtte. ‘In de hele Zinnebereich is nooit iets gelijksoortigs gevonden. Wat ruïnes, ouwe troep, potscherven, tot we vlak buiten Tau Ceti deze wereld vonden.’ Hij tikte op de transparante koepel van hun scheepje waarin op grote afstand de donkergrijze bal van Hadasha lag, een schaduwwereld die diepe voren door de puinvelden trok die om de ster heen cirkelden. ‘En de bewaker, natuurlijk, de Sentinel. Wat een schok bracht die teweeg in de ...
Vertelling: Een hemels leven
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Een hemels leven

Door Hay van den Munckhof O hemel! Hoe kon ik Roberto nu uit het oog verliezen? Voor een mens lijkt zoiets een kleine onachtzaamheid. Niet voor mij. Toen Michaël mij Roberto toewees, peperde hij het mij nog eens in. ‘Angelina,’ zei hij, ‘zolang het aan jou toevertrouwde mensenkind leeft, mag je nóóit, maar dan ook nóóit je aandacht laten verslappen. Het satansgebroed is overal en slaapt nooit. Het wacht geduldig op de dag dat jij een fout maakt.’ Die fatale dag is vandaag gekomen. Heel even richtte ik mijn aandacht niet op Roberto, maar op een jong stelletje dat op een bank zat te flikflooien, zonder zich van iets of iemand wat aan te trekken. Wat bezielde me om mij door zoiets banaals te laten afleiden? In paniek flits ik langs volle terrassen en drukke winkelpromenades, wanhopig ...

You cannot copy content of this page