Met de dood van Superman in Batman vs Superman: Dawn of Justice van vorig jaar, is de aarde haar belangrijkste beschermer kwijt en het gemis is voelbaar. In Justice League – die nu in de bioscopen draait – zijn Batman en Wonder Woman het begin van een buitenaardse invasie op het spoor. De ‘aliens’ zien hun kans schoon, nu de wereld zonder Superman door angst wordt geregeerd. Batman en Wonder Woman gaan op pad om een superheldenteam samen te stellen dat het tij kan keren: de Justice League.

LET OP: dit artikel bevat spoilers voor Justice League op het gebied van verhaallijn en personages. Wil je verrast worden door de avonturen van Batman, Wonder Woman, Aquaman, Cyborg en The Flash, sla deze recensie dan over.

De populairste superhelden in één team, die samen vechten tegen bedreigingen die een superheld alleen niet aankan. Het is het simpele idee achter de Justice League van stripuitgeverij DC en The Avengers van Marvel. Dat laatste team maakte in 2012 furore in de bioscopen en eindelijk – na vijf jaar – zien we het superheldenvlaggenschip van DC op het grote doek. Met Superman, Batman, Wonder Woman, The Flash en Aquaman is het nog bijna de originele samenstelling van het team ook. Enkel Green Lantern en Martian Manhunter ontbreken, maar zijn vervangen door Cyborg, die oorspronkelijk uit een ander team komt: de Teen Titans. Maar daar stopt de nostalgie voor DC-fans ook meteen. Deze Justice League is verankerd in het DC-filmuniversum van de afgelopen jaren en volgt de wereld die opgebouwd is uit Man of Steel, Batman vs Superman en Wonder Woman. Het is zowel de kracht van de film, als de zwakte, wat zal blijken uit deze dubbele Fantasize-review.

(C) Marvel

Crisis bij DC

De geschiedenis van het stripuniversum van DC is bijzonder kleurrijk. Daar waar het Marvel-universum voornamlijk ontsproten is aan het brein van één man – Stan Lee – bestaat het DC universum uit zeer uiteenlopende superhelden, bedacht door eveneens zeer uiteenlopende schrijvers en tekenaars. Met regelmaat heeft DC in overkoepelende mega-verhalen, de zogeheten Crisis on Infinite Earths, getracht de verschillende werelden van de superhelden tot een samenhangend geheel samen te smeden. Ontstaansgeschiedenissen, werelden en zelfs de personages zelf veranderden, verdwenen of kwamen pas jaren later weer terug. Lezers die onlangs begonnen zijn met het lezen van DC, hebben daardoor een hele andere geschiedenis beleeft dan oudere fans die in hun jeugd de strips lazen. Hierdoor herkende onze eindredactrice Karen de superschurk uit deze Justice League-film, Steppenwolf, dan ook niet. In 2012 kreeg dit personage een prominente rol in het DC stripuniversum.

(C) Marvel

In een flits een nieuwe Flash

Dit ‘probleem’ – een onsamenhangend gedeeld universum – lijkt DC maar niet van zich af te kunnen schudden. Het DC stripuniversum is heel anders dan die van de gedeelde televisieseries, met Arrow, Legends of Tomorrow en The Flash. Het gedeelde DC filmuniversum staat daarbij ook op zichzelf, waardoor je in Justice League bijvoorbeeld weer een nieuwe Flash voorgeschoteld krijgt. Om nog maar te zwijgen over Superman, die in elke serie en film anders wordt neergezet. Eigenlijk maakt DC er een rommeltje van. Het helpt daarbij niet dat Justice League door persoonlijke omstandigheden van regisseur Zack Snyder afgemaakt is door een andere regisseur: Joss Whedon. Dezelfde Joss Whedon die verantwoordelijk is voor The Avengers van Marvel.

(C) Marvel

Zegt de Batman tegen de Superman …

Na felle kritieken op Man of Steel en Superman vs Batman gooide DC met Wonder Woman het roer gedeeltelijk om. Minder duisternis en een lichtere, komische toon zorgde er onder andere voor dat Wonder Woman een succes werd. Joss Whedon staat bekend om deze stijl en dat zie je meteen terug in Justice League. Misschien zelfs wel teveel. Lijkt deze nieuwe Flash niet een beetje op Spider-Man uit Spider-Man: Homecoming? Is het gekibbel tussen de superhelden en de gezamenlijke drijfveer die ze uiteindelijk vinden niet een beetje een herhaling van zetten uit The Avengers? Beginnen de nieuwe superheldenfilms nu allemaal een pot nat te worden? Karen en Jeroen laten hun licht erover schijnen.

Justice League 2

Justice League, mening Karen: in tweestrijd

Als levenslange Superman-fan en purist vraag ik mij af waar het DC Universe naar toe wil. Man of Steel vroeg al wat van mijn geduld en open mind, Batman vs Superman: Dawn of Justice deed mij, zeker als het ging om Doomsday, tot in het diepste van mijn ziel verdriet.

Ik ben opgegroeid met de cartoonversie van de JLA (eind jaren ’70) en ik hoopte met de filmversie dus echt ergens op. Heb ik het gekregen? Ik ben er niet zeker van. Wel maakte het gemis van Superman in de wereld aan het begin van Justice League diepe indruk op mij.

Mijn collega Jeroen vroeg mij of ik herkenning had met de tot dusver verfilmde verhaallijnen van het DCEU, zoals hij dat wel heeft met Marvel.

Als ik antwoord moet geven op die vraag, moet ik nee zeggen. Voor mij is Steppenwolf géén grote speler; ik leg de rechtstreekse link met Darkseid niet.

Mijns inziens wil DC een heleboel vertellen, maar weten ze zelf niet waar ze moeten beginnen en dus stoppen ze meerdere (klassieke) verhaallijnen in een – tot dusver nog – beperkt aantal films. Hierdoor wordt het chaotisch en lijken cruciale momenten te worden verwaarloosd dan wel tekort gedaan. Zonde.

Ook spreekt DC haar eigen (succesvolle) tv-series tegen; Flash is in Justice League onhandig en in mid-puberteit. Daarnaast was Aquaman vroeger juist de mindere favoriet, maar lijkt nu ook meer op een verwilderde surfer-dude. De normaliter zo duistere, broedende Batman is nu, door wat er met Supes in Batman versus Superman gebeurde, een hele andere man (en dat zeg ik niet in zijn voordeel). De bromance die uiteindelijk tussen Supes en Batman ontstaat voelt onnatuurlijk.

Te veel, te snel, te warrig. De personages blijven onderbelicht of ronduit tekort gedaan. Tijd voor (wederom) een reboot? Ondanks alles ben ik toch wel benieuwd waar deze verhaallijn ons naartoe gaat voeren. Dit betekent dat ik Justice League nog maar een keertje of wat moet kijken, in de hoop dat het uiteindelijk toch wel zal wennen …

(C) Marvel

Justice League, mening Jeroen: Darkseid 1 – Thanos 0

Ik ben een levenslange superheldenfan. Niet alleen van diepgravende, kunstzinnige klassiekers als Watchmen, Sandman en The Maxx, maar ook van de onbeschaamde pulpverhalen met stoere mannen en mooie vrouwen. De onrealistische verhaallijnen, het pure goed tegen kwaad en de ongeremde superheldengevechten. Geef mij een klassieke superheldenteam-up en je kunt me opdweilen.

Dat is wat Justice League voor mij is: pure stripboeken nonsens. De mythologie van DC tot leven gewekt. Hoor me joelen als de goden, amazones, green lanterns, Atlanteanen en ‘Lord of the Rings’-mensheid samen het leger van Steppenwolf aanvallen. Het maakt me niet uit dat Steppenwolf een eendimensionaal computereffecten slechterik is. Hij is dreiging genoeg voor Batman en kornuiten. Ja, Wonder Woman breekt door muren, ja, Flash is onuitstaanbaar grappig, ja Superman is nu zoals Superman hoort te zijn en ja, daardoor voelt de film ineens heel anders dan zijn hier eerder genoemde voorgangers.

Maar dat is goed. Als je alle bagage loslaat die je als fan meeneemt in de bioscoopzaal, is Justice League een pure comic tot leven gebracht. Vrolijke, spannende pulp actie. Er zitten voldoende momenten in deze film die me bij zullen blijven, ook al zitten er gapende gaten in het verhaal, is Darkseid zelf nergens te bekennen en mocht er meer tijd aan de verschillende nieuwe personages worden besteed. Ik snap dat Karen dit DC Universe niet herkent, zoals ik in tot nu toe bijna elke Marvel-film de geest van het Marvel Universe wel terug zie. Maar DC gaat de goede kant op. Ik heb na Wonder Woman en Justice League zin in de volgende films. Dat enthousiasme is voor mij genoeg. Kan het anders? Kan het beter? Vast wel. Maar voor nu ben ik tevreden en ga ik Justice League lekker nog een keer in IMAX bekijken. Laat Marvel met de nieuwe Avengers-films maar bewijzen dat Thanos sterker is dan Darkseid.

Justice League 7Justice League 8

Justice League 9

Justice League 10Justice League 1

Comments

comments

Jeroen Geelhoed

Jeroen Geelhoed

Jeroen is geboren in 1975, terwijl zijn moeder The Lord of the Rings las. Zelf las hij de boeken op een kwetsbare leeftijd en was daarna nooit meer hetzelfde. Gecombineerd met een onverzadigbare verzameldrang ging Jeroen op avontuur in de Engelstalige Dragonlance boeken en bezit hij ondertussen duizenden Marvel Comics. Zijn favoriete schrijver is Alan Moore, maar daarnaast leest Jeroen net zo graag Harry Mulisch en Thomas Rosenboom. Als gamer speelt Jeroen elke Assassin’s Creed tot 100% uit. Zijn favoriete game is The Secret of Monkey Island. Zijn favoriete films: Labyrinth, Guardians of the Galaxy, No Country for Old Men en The Princess Bride. Kortom, een te diverse smaak en te weinig uren in een dag om in elke hobby tijd te steken. Typisch.

Fantasize Week Almanak
Previous post

Fantasize Week Almanak week 45: van Blizzard tot stoere mannen voor Redbad

http://www.marcelchrist.com/ De kleuren van Dalik
Next post

Vertellingen: De kleuren van Dalik - hoofdstuk 3 - Benne van der Velde