web analytics
zaterdag, juni 22

Interview: Wouter Klein Ikkink – 5e plaats Harland Awards editie 2022

Door Isabelle Plomteux

Wouter Klein Ikkink, eigen foto

Kan je jezelf even voorstellen? Wat doe je in het dagelijkse leven?
Ik ben Wouter Klein Ikkink, 44 jaar en woon met mijn vriendin en drie kinderen in Utrecht. In het dagelijks leven werk ik als IT’er bij een leasemaatschappij. En in mijn vrije tijd schrijf ik dus graag verhalen.

Heb je al eerder verhalen/romans geschreven? In het ‘genre’ of niet?
Geschreven wel, maar nog niet gepubliceerd. Ik heb wel (hele) korte verhalen geplaatst op websites zoals schrijverspunt.nl. Toen ik vorig jaar meedeed aan de Zilveren Strop (en eindigde op een middenmootplek) merkte ik dat ik het fijn vind om ‘langere’ korte verhalen van 7.500 tot 10.000 woorden te schrijven. Dat ben ik dus maar blijven doen. Twee van die verhalen heb ik ingestuurd voor de Harland Awards en ik heb er inmiddels nog een paar op de plank liggen. Als lezer hecht ik niet zo aan genres, ik lees net zo lief een whodunnit of een familie-epos als een fantasy- of horrorverhaal. Als schrijver ben ik nog aan het ontdekken wat mijn ding is. Ik schrijf momenteel wel verhalen met een surrealistische of fantastische inslag.

Was het de eerste keer dat je met de Harland Awards-verhalenwedstrijd mee deed? Wat deed je besluiten om mee te doen?
Ja, dit was de eerste keer. Bij de uitreiking van de Zilveren Strop hoorde ik van de Harland Awards. Voor een beginnend schrijver als ik is een wedstrijd een mooie gelegenheid om mezelf uit te dagen. Het fijne aan zowel de Zilveren Strop als de Harland Awards is bovendien dat je inhoudelijke feedback krijgt. Dat is echt goud waard!

Wat bevalt je aan het fantastische genre? Heb je een voorkeur voor bepaalde auteurs of sub-genres?
Ik ben geen genre-vaste lezer, een goed verhaal is wat mij betreft niet afhankelijk van de setting. Binnen het fantastische genre heb ik wel zo’n beetje alle boeken van Terry Pratchett gelezen. Daarnaast is Dune van Frank Herbert natuurlijk een klassieker. En ik heb erg genoten van Nevernight van Jay Kristoff en van Jonathan Strange & Mr. Norrell van Susanna Clarke.

Kan je kort (zonder spoilers) vertellen waar je verhaal De basis over gaat?
Een maanbasis die na een wereldoorlog al acht eeuwen geïsoleerd is van de mensheid, wordt in haar voortbestaan bedreigd vanwege een technische storing. Hoofdingenieur Paula Grant heeft een reddingsplan, maar moet daarvoor naar een afgesloten deel van de basis waar generaties geleden een tragedie heeft plaatsgevonden en dat sindsdien geldt als verboden terrein.

Wat wil je op schrijfvlak nog graag bereiken? Andere toekomstplannen?
Ik zou het geweldig vinden om een eigen boek te publiceren. Dat is een kwestie van lange adem en vooral veel meters maken, dus dat is wat ik nu aan het doen ben: schrijven, schrijven en nog eens schrijven.

 

© 2020 – 2024 Fantasize & Isabelle Plomteux

You cannot copy content of this page