web analytics
zaterdag, april 20

Interview met Ninja Paap-Luijten – Over werk en in eigen beheer uitgeven – deel 1

Door Isabelle Plomteux

Een interview dicht bij huis deze keer, namelijk met mederedactielid Ninja Paap-Luijten. Want Ninja redigeert niet alleen voor Fantasize, ze is in de eerste plaats natuurlijk (fantasy)auteur. Op 19 februari, gisteren dus, verscheen een nieuwe editie van haar eerste boek, Oragayn, en later in 2024 komt haar nieuwe fantasyroman Fyria eraan.

In dit eerste deel van het interview hebben we het uitgebreid over beide boeken, de thema’s die erin aan bod komen en de reeks waarvan ze deel uitmaken: De Koninklijke Garde-serie. Ook bespreken we haar andere romans en verhalen en haar deelname aan schrijverscollectief de Prozanikers. In het tweede deel van het interview, dat volgende week verschijnt, hebben we het onder meer over haar schrijfproces en over uitgeven in eigen beheer.

Ninja Paap-Luijten, eigen foto

Dag Ninja. Voor de mensen die jou niet kennen: kun je jezelf even voorstellen?
Ik ben Ninja Paap-Luijten, een boekenliefhebber in hart en nieren. Ik lees veel en ik schrijf veel. Dat doe ik allemaal vanuit Naaldwijk, waar ik woon met mijn man en dochter.

Hoelang schrijf je al?
Ik schreef als kind weleens wat, maar echt het dagelijkse schrijfwerk is begonnen toen ik mijn eerste laptop kocht en dat was in 2005. Ik kan dus rustig zeggen dat ik dit jaar 19 jaar schrijf…

Schreef je meteen fantasy?
Ja, eigenlijk wel. Ik kon destijds geen leuke fantasyboeken vinden die een verhaal vertelden dat ik graag wilde lezen, dus ben ik zelf gaan proberen om iets leuks te schrijven. Ik hield namelijk wel erg van fantasy, maar ik was de kinderboeken (de term YA werd toen nog niet gebruikt) echt wel voorbij. Ik miste dus iets en dat ben ik zelf gaan schrijven. En toen ik eenmaal mijn eerste laptop had, was het hek van de dam. Toen kon ik niet meer ophouden!

In welk(e) genre(s) en voor welke leeftijd schrijf je momenteel?
Voornamelijk fantasy voor volwassenen. Soms schrijf ik een kort verhaal dat een literaire of thriller-achtige inslag heeft, maar ik kan het dan ook vaak niet laten om er een fantastisch element aan toe te voegen. Mijn romans zijn allemaal fantasy.

Oragayn en De Koninklijke Garde-serie
We zeiden het al in de inleiding: zopas verscheen een nieuwe editie van je fantasyroman Oragayn. Het boek werd in 2019 voor het eerst uitgegeven, door Perubo Publishing. De nieuwe editie verkies je zelf uit te geven?
Laat ik eerst even zeggen dat ik nog steeds ontzettend dankbaar ben voor de kans die ik van PeruBo Publishing heb gekregen. Destijds zag ik zelf uitgeven helemaal niet zitten; ik had geen idee hoe ik een boek moest opmaken, waar je een redacteur vandaan haalt, waar je moet zijn om ervoor te zorgen dat je boek overal verkrijgbaar is. Ursula Visser (eigenaresse van PeruBo Publishing) heeft me in 2019 een heleboel werk uit handen genomen. Ineens lag mijn boek er gewoon! Dat was een ontzettend mooie ervaring.
Later ben ik zelf gaan uitvogelen hoe het publicatieproces precies werkte. Ik ben begonnen met een e-book uitgeven. In 2020 probeerde ik voor het eerst uit hoe ik een paperback kon uitgeven. Daarbij kwam dus ook de opmaak etc. kijken. Intussen ben ik een aantal jaren verder en weet ik met welke personen en bedrijven ik graag samenwerk, hoe ik bepaalde dingen moet doen en wat erbij komt kijken. Ik vond dat ik er nu ‘klaar’ voor was om Oragayn terug in eigen huis te halen en zelf uit te geven.

Is er in de nieuwe editie veel veranderd aan het boek?
Inhoudelijk is er helemaal niets aangepast, met uitzondering van de verwijdering van enkele laatste tikfouten. Het verhaal is exact hetzelfde. De eerste en de laatste zin zijn hetzelfde en bijna alles daartussen dus ook. De opmaak is wel veranderd. Wat zowel bij het e-book als bij de paperback is veranderd, zijn de flashbacks. Die had ik oorspronkelijk cursief staan, maar ik vond dat toch niet de beste oplossing. Nu zijn flashbacks aangegeven met een witregel en een tilde (dat golfje: ~). Dat vond ik subtiel, maar doeltreffend.
De paperback heeft bovendien een ander formaat gekregen. Dat was de belangrijkste reden om niet alleen de uitgave van het boek terug te halen naar De VerhalenNinja, maar om het boek ook een make-over te geven: ik weet inmiddels exact hoe dik de overige boeken uit De Koninklijke Garde-reeks zullen worden. Ik wist dus ook dat A5-formaat (zoals de 2019-editie van Oragayn) niet het meest praktische formaat zou zijn voor deze hele reeks. Het nieuwe formaat is iets groter. Dan past er gewoon wat meer op een bladzijde. En als ik dan toch bezig was, kon ik er ook voor zorgen dat de hele reeks mooi bij elkaar ging passen… dus er is een nieuwe cover omheen gekomen. Alle lof daarvoor gaat overigens naar Sylvia Strijk. Zij heeft de cover én het kroon-embleem (dat je terugvindt op de rug) ontworpen.

Zonder al te veel te verklappen, waarover gaat Oragayn?
Oragayn gaat over een groep Gardeleden die onderzoek doet naar ernstige misstanden bij opvanghuizen voor vrouwen en (jonge) kinderen. Net als het erop lijkt dat de leider van die opvanghuizen het grootste obstakel is, ontdekken de Gardeleden een heel ander probleem. Iets wat ze koste wat kost geheim moeten houden. En zo komen ze plotseling in een hele andere missie terecht…

In welke wereld speelt het zich af en wat voor wereld is dat?
Het speelt zich af in een wereld waar magie verweven is met het dagelijks leven en zelfs in wet- en regelgeving is terug te vinden. De samenleving is al vele millennia oud en kent veel verhalen, mythes, gewoontes en gebruiken. Oragayn speelt zich grotendeels af in Fréyutan, een land waar het al meer dan vijfhonderd jaar vrede is en dat een parlementaire democratie heeft met een – door verkiezingen gekozen – koningin als staatshoofd.

Nieuwe cover van Oragayn

De geografie van Fréyutan deed me erg aan Nederland denken. Klopt dat? Zijn er nog meer overeenkomsten?
Dat heb je goed gezien. Fréyutan is ongeveer even groot als Nederland en heeft eenzelfde haat-liefdeverhouding met water. In Fréyutan vind je enorm veel water; rivieren, kanalen en meren. Er is één groot verschil: Fréyutan ligt niet direct aan zee (maar er wel vlakbij). Wel kun je er windmolens vinden, is het een vlak land (er zijn geen bergen) en is het klimaat te vergelijken met dat van Nederland. Ook veel wetten kunnen lezers bekend voorkomen, maar natuurlijk niet allemaal. Fréyutan heeft immers ook wetten die gestoeld zijn op magische situaties. Misschien zijn er nog meer overeenkomsten op te noemen, maar laat ik het korter zeggen: ik vind het erg leuk om Nederlandse dingetjes te verwerken in mijn high-fantasywereld. Misschien hebben de hoofdpersonen ook wel wat Hollandse nuchterheid meegekregen…

Op je website geef je aan dat Oragayn het eerste deel is van De Koninklijke Garde-serie, die in totaal zes delen zal beslaan. Kun je over de inhoud van de andere delen wat meer vertellen? En je hebt geloof ik ook nog verhalen geschreven die zich in deze wereld afspelen?
De wereld van de Koninklijke Garde geeft mij zoveel materiaal, dat ik er meerdere boeken en verhalen over kan schrijven. Alle verhalen (boeken en korte verhalen) kunnen los van elkaar gelezen worden. Aan de andere kant is het waarschijnlijk nóg leuker om de wereld op chronologische volgorde te ontdekken. Daarom geef ik graag een overzicht van deze verhalen:

Titel Informatie
Williams verrassende vakantie
  • Speelt vóór Oragayn.
  • Is gratis te lezen via de website.
  • Gaat over William, die op vakantie is en op een vreemde zaak stuit.
De laatste dag
  • Speelt tijdens Oragayn.
  • Is gratis te lezen via de website.
  • Als extraatje tevens opgenomen achter in Marlan de vervloekte tuinkabouter.
  • Gaat over Aaron, een man die worstelt met zijn alcoholverslaving.
Marrah
  • Speelt tussen Oragayn en Fyria
  • Is als e-book gratis te downloaden.
  • Wordt samen met Fyria en Keltir de verleider in één uitgave gebundeld (e-book en paperback).
  • Gaat over William, die moet samenwerken met een Mijnlander om een moordenaar te pakken te krijgen.
Een dag uit het leven van Rymus Ikairon
  • Speelt rond de tijd van Oragayn.
  • Is gratis te lezen via de website.
  • Gaat over een dag uit het leven van Gardelid Rymus Ikairon.

Romans (op chronologische volgorde):

Titel Informatie
Oragayn
  • Eerste uitgave: 2019
  • Nieuwe editie: 2024
  • Flaptekst: Op zijn zestiende vluchtte Rymus van huis en ging het leger in. Nu is hij sergeant in de Koninklijke Garde, een elitekorps dat misdaden onderzoekt en bescherming biedt. Hij denkt nauwelijks terug aan zijn verleden, totdat zijn ouders ineens voor zijn neus staan. Als hij hoort dat ze zijn hulp nodig hebben, beseft hij één ding: ze zijn wanhopig. Wat begint met een eenvoudige aangifte, verandert in een netelige zaak vol ethische dilemma’s en onverwachte ontwikkelingen. Kan Rymus zijn ouders helpen? Of blijkt het verleden te sterk voor hem? Oragayn is een meeslepende roman over de zoektocht naar veiligheid en vrijheid – en de prijs die daarvoor moet worden betaald.
Fyria
  • Verwachte publicatiedatum: medio 2024
  • De verhalen Marrah en Keltir de verleider worden samen met Fyria gebundeld.
  • Over de inhoud: In Fyria gaat koningin Enna naar Mijnlanden om daar te helpen bij diplomatieke onderhandelingen. Onderweg naar het paleis waar die onderhandelingen moeten plaatsvinden, gaat er echter iets gruwelijk mis. Het is de vraag wie Enna vervolgens nog kan vertrouwen – en of haar ondergeschikten háár nog volledig kunnen vertrouwen. In Fyria leer je wat meer over het verleden van koningin Enna, maar zij is niet de enige die een aantal heftige momenten in haar leven heeft meegemaakt.
Galavina Behalve de titel is er nog niets over bekendgemaakt
Tirisa Behalve de titel is er nog niets over bekendgemaakt
Viran Behalve de titel is er nog niets over bekendgemaakt
Kándha Behalve de titel is er nog niets over bekendgemaakt. Kándha zal het slotstuk vormen van De Koninklijke Garde-boeken.

Terug naar Oragayn. Het boek schuwt de zware thema’s niet: alcoholisme, kindermishandeling, sekten en machtsmisbruik komen aan bod. Hoe makkelijk of moeilijk was het om ze in een fantasyroman tot uiting te brengen? En vanwaar de keuze om dat te doen?
Toen ik begon met het verhaal, had ik meer dan 120.000 woorden geschreven voordat ik erachter kwam dat ik drie boeken in één boek probeerde te proppen. Ik heb destijds alles opzij gegooid… en ben opnieuw begonnen. Dat zegt waarschijnlijk al wel iets, maar niet alles.
Ik denk niet van tevoren “welke thema’s zal ik nu eens gaan behandelen” als ik aan een nieuw verhaal begin. Vaak begint een goede roman bij mij met één idee. In het geval van Oragayn begon de herschrijf grotendeels met zo’n idee: ik was een artikel tegengekomen over de vondst van massagraven vol kinderlijkjes bij gebouwen die vroeger weeshuizen waren geweest. Ineens had ik het daadwerkelijke startpunt van mijn verhaal gevonden. Ik haakte dat vast aan het verleden van een van de personages, die gelovig was opgevoed maar als jonge man, op zijn zestiende verjaardag, wegging bij zijn ouders. Wat zou er gebeuren als zijn ouders ineens weer voor zijn neus zouden staan? En zo werkte ik verder.

Elk personage heeft een verleden. Mijn personages zijn grotendeels militairen, maar zo zijn ze uiteraard niet geboren. Ze hebben een reden gehad om het leger in te gaan en ze zijn niet zomaar in het elitekorps – de Koninklijke Garde – terechtgekomen. De thema’s die je in mijn werk tegenkomt, zijn zaken die iedereen kan tegenkomen. Ik schrijf over mensen, zelfs als mijn personages niet menselijk zijn (omdat het dan vampiers, dwergen, elfen of zoiets zijn). En mensen krijgen te maken met problemen. Is het moeilijk om die thema’s in een fantasyroman te verwerken? Voor mij niet. Voor mij is dat de beste manier om dat te doen, misschien wel de reden dat ik schrijf: proberen uit te vogelen waarom mensen bepaalde dingen doen of laten, wat de gevolgen zijn van hun daden en hoe dat weer doorwerkt in het leven van andere mensen. Het thema tot uiting laten komen is niet het moeilijkste. Voor mij is het soms het moeilijkste om het juiste verhaal te pakken te krijgen, dát verhaal dat precies kan vertellen wat ik wil vertellen.

Geldt het gebruik van zware thema’s ook voor de andere boeken in de reeks?
Ja. Ik kan absoluut geen feelgood schrijven. Ik heb dat een keer geprobeerd en ik geloof dat ik toen mezelf opzadelde met de geest van een overleden dierbare die uit de zee kwam wandelen of zo… terwijl het idee was om een vrolijk verhaal over een vrouw te schrijven die lekker ging uitwaaien aan het strand. Dát is dus niet aan mij besteed.

In Fyria komen thema’s als vriendschap en vertrouwen aan bod, maar ook (machts)misbruik, extremisme, fanatisme en seksueel misbruik. De koningin worstelt in dat boek met haar verleden en zij is niet de enige. Diezelfde worsteling zie je overigens ook al in Oragayn: personages worden met hun verleden geconfronteerd. Ook in de andere boeken kun je zwaardere thema’s verwachten. Verwerking (van verlies, van verdriet, etc.) is een van de belangrijkste thema’s in mijn werk: hoe ga je om met wat je hebt meegemaakt? Dat keert elk boek wel terug.

Cover van Westlandse Winterverhalen

Andere boeken en de Prozanikers
Buiten De Koninklijke Garde-serie schreef je nog meer boeken. Kun je deze titels kort even voorstellen? Zijn deze boeken standalones of behoren ze ook tot een (of meerdere) serie(s)?
Ander werk van mij:
Marlan de vervloekte tuinkabouter (standalone roman)
De elementen van Akiran (standalone roman, maar ook als 5 losse e-books verkrijgbaar)
De elementen van Akiran gaat over een jongen die verdwaalt in een bos waar alles dood is. Als hij een kampvuur ziet, denkt hij dat hij gered is; een kampvuur moet immers door iemand aangestoken zijn. Al snel komt hij erachter dat de man die het vuur aanstak een eigen agenda heeft. Akiran leeft in een wereld vol magie en komt van het ene in het andere avontuur terecht.
Eten voor de edelman (e-book only) (standalone novelle)
Eten voor de edelman gaat over een goblin die tegen zijn zin in wordt gered door een ‘verhalenvereeuwiger’. Daardoor is Garkan, de goblin, verplicht om voor hem te gaan werken. Garkan ontdekt dat zijn meester echter ook niet helemaal vrij is en door een overijverige actie van Garkan komen ze allebei in de problemen…
Westlandse Winterverhalen (samen met de andere schrijvers van de Prozanikers) (standalone verhalenbundel)

Andere boeken, andere thema’s? Of toch niet?
Mijn andere boeken zijn vaak iets minder heftig dan De Koninklijke Garde-boeken. Daarbij draait het vaak iets meer om de spanning en is de balans tussen thriller en roman meer verschoven naar het thriller-element. Bij De Koninklijke Garde-boeken ligt het zwaartepunt veel meer aan de roman-kant.

Hoe kwam je erop om een boek over een tuinkabouter te schrijven?
Een auteur kan overal iets over schrijven, zelfs over een tuinkabouter. Dat was mijn enige reden om een verhaal over een tuinkabouter te schrijven: ik wilde iets mafs doen. En maf werd het! Ik heb aanvankelijk elke week een nieuwe aflevering online gezet. Dat heb ik 50 weken volgehouden. Toen was Marlans verhaal af, maar nog niet helemaal zoals het moest zijn. Ik heb alle delen gebundeld, gecorrigeerd en er een boek van gemaakt. De gratis versie is nu wel offline. Als je Marlans verhaal wilt lezen, zul je het boek in z’n geheel moeten kopen.
Het leuke van Marlans avontuur vond ik dat het voor mij ook een behoorlijk avontuur was: er zaten echt elke week lezers op de nieuwe aflevering te wachten!

Is Garkan de goblin uit Eten voor de edelman zijn fantastische tegenhanger?
Marlan de vervloekte tuinkabouter is een high-fantasyverhaal. Garkan is ook een high-fantasypersonage. Beide personages krijgen te maken met een flinke dosis magie, maar hun werelden lijken niet op elkaar. Ik zou ze geen tegenhangers willen noemen. Het zijn gewoon twee verschillende personages uit twee verschillende verhalen.

Je maakt ook deel uit van de Prozanikers, een schrijverscollectief van vijf Westlandse auteurs. Hoe en wanneer is het collectief ontstaan?
We zijn bij elkaar gekomen vanuit de wens om feedback op elkaars verhalen te kunnen geven. Zo zijn we ook begonnen: we kwamen bij elkaar, lazen elkaars werk en gaven daar een reactie op. Na een poosje ontstond het idee om samen een bundel uit te geven en dat is afgelopen jaar dan gebeurd.

Schrijven de andere leden ook fantasy?
Je weet nooit wat er uit een pen komt rollen, maar ik ben op dit moment de enige die actief fantasyromans schrijft.

In Westlandse Winterverhalen staan twee verhalen van jouw hand. Kun je (een beetje) verklappen waarover ze gaan? Zijn het ‘fantastische’ verhalen?
Het ene verhaal draait om een vampier die een zwerfkat vindt en daar dan ineens voor moet zorgen. Het andere verhaal begint met een draak die opduikt op de markt in Naaldwijk. Beide verhalen zijn gesitueerd in het Westland. Het gaat dus niet om high-fantasy, maar er zit zeker wel een fantastisch element in beide verhalen.

Tot zover het eerste deel van dit interview. Volgende week hebben we het met Ninja Paap- Luijten onder meer over haar schrijfproces en over de do’s en don’ts van uitgeven in eigen beheer.

 

© 2020 – 2024 Fantasize & Isabelle Plomteux

You cannot copy content of this page