woensdag, mei 13

Tag: illustrator

Vertelling: De gesloten-kamermoord op Pluto
Actueel, Vertellingen

Vertelling: De gesloten-kamermoord op Pluto

Door Luo Xia Vertaling Chinees-Engels: Mu Hai Vertaling Engels-Nederlands: Sigrid Lensink-Damen en Karen van den Andel Fantasize houdt de Chinese schrijfwijze van Chinese namen aan, dus eerst de achternaam en dan de voornaam. Het is een enorm gedoe om een wapen naar Pluto mee te nemen. Dat weet ik. Maar pas toen ik het lichaam van Oude Yan vond, begreep ik hoe enorm dat gedoe werkelijk was. Tijdens de ruimtebeveiligingscontrole zei de beveiliger: ‘Smokkelwaar! Besef je wel dat buskruit oxidatiemiddelen bevat? Het kan zelfs in een vacuüm ontbranden!’ Het was alsof hij een boerenpummel de les las tijdens zijn eerste ruimtereis - en eerlijk is eerlijk, dat was ik, een boerenpummel. ‘Ik heb deze Colt al jaren, nog nooit uit het oog verloren.’ Ik verwijderde de patroonhouder e...
Vertelling: Verliefd op het avondrood
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Verliefd op het avondrood

Door Mike van Dooyeweert‘Bugün, Alles of Niets Internet! Verbinding of niet, wij blijven dichtbij.’ Tom luistert hoofdschuddend naar de reclame die zijn autoradio gevonden heeft en glimlacht spottend. Hij kijkt naar buiten. Aan weerszijden van de brug waar hij zojuist overheen is gereden, zijn winkels te zien. Gaur, zo heet de plaats volgens het naambord. Het is een pittoreske plaats met boomgaarden net buiten de stad, een centrum met puntgevelhuizen en een brede gracht die zich als een ader lijkt uit te strekken door de stad. Het licht van de constante zon schittert op het water. Een knal. Tom voelt een schok door zijn auto gaan. Verdomme! Vanuit zijn motorkap klinkt een aanhoudend geratel. Verschillende dashboardlampjes lichten rood op. Tom stuurt zijn voertuig naar de kant van de...
Vertelling: Ontijdig
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Ontijdig

Door Mike JansenDe lucht rook naar gesmolten beton en ozon. Hij viel uit de tijd als een druppel uit een lek dak, onbedoeld, zonder gratie. De val duurde een fractie van een seconde, of misschien een eeuw. De tijd had zijn grip verloren. Hij richtte zich op uit de natte modder van de straat. Er klonk niets. Geen wind, geen verkeer, geen ademhaling behalve de zijne en het ijle zoemen van zijn eigen bloed in zijn oren. De stad lag erbij als een stervende reus. Torens van staal en glas torenden boven hem uit, schuin en fragiel alsof ze elk moment konden bezwijken. Veel ramen waren gebroken, maar het glas hing nog in de lucht, in duizend zwevende scherven die de zon weerkaatsten in scherpe, bevroren schittering. Sommige vogels hingen ook stil in hun vlucht, vleugels half gespreid, als m...
Vertelling: Dagen in D-mineur — of hoe we Chronos verloren
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Dagen in D-mineur — of hoe we Chronos verloren

Door Jentl de WaalDe afdruk van afwezigheid Een zwaar dieselgebrom rommelde door de straat. Als een hond die gromde voor hij beet. Rauw, dreigend, onverbiddelijk. Annie Vink werd wakker. Ze gooide haar benen over de bedrand en bewoog haar tenen. Ze bewogen, maar ze voelde niets. Alsof ze naar het lichaam van een vreemde keek. Annie had weer over vroeger gedroomd. Ze vermoedde dat ze een jaar of tien was. De tijd was toen nog niet uit de wereld verdwenen. Haar ouders hadden haar en haar zusje meegenomen naar de dierentuin. Ze keek met grote ogen naar de safaridieren: giraffen, neushoorns en zebra’s. Bij het aquarium had ze beide handen tegen het glas gezet en haar neus ertegenaan gedrukt. Alsof ze door het glas kon vloeien om dichter bij de majesteitelijke dolfijnen te zijn. De rings...
Vertelling: Levké – by Nataliya Dovhopol (English)
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Levké – by Nataliya Dovhopol (English)

By Nataliya Dovhopol Translated from Ukrainian by Vee Voytovych Dedicated to the defenders of Snake Island, who became a symbol of heroism and fortitude in the face of Russian aggression when they refused to surrender to the invaders on February 24, 2022. The taste of seawater clung to my tongue, stiffened from the salt, but at least my lungs no longer burned as the water violently spewed from my nose and mouth. I lay on the ground, my right cheek pressed against a rock. I shifted, the slight movement taking an incredible amount of effort. My clothes were still somewhat in one piece, but covered in streaks of blood, already stiffened in the blazing sun. My cheek turned out to be completely scraped up, there was a gaping wound at the nape of my neck, and my right elbow was completely s...
Vertelling: Ik vlieg – Charles van Wettum
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Ik vlieg – Charles van Wettum

Door Charles van Wettum‘Fijn je weer te zien, Annelies,’ zegt de AI van mijn toestel, wanneer ik binnenkom en me vastsnoer op de relaxstoel, de enige stoel in de kleine cockpit. ‘Was het dinertje met je kinderen gisterenavond een succes?’ Cécil is in de paar maanden van onze samenwerking mijn beste vriendin geworden: in de vele, lange en saaie uren die we samen in de cockpit doorbrengen is ze altijd vriendelijk, belangstellend en zorgzaam. Altijd wanneer ik bij de start van mijn dienst haar stem hoor, word ik blij – behalve vandaag. Ik zet mijn rugzak naast mijn stoel en krijg pijn in mijn buik. Vandaag ga ik ga ik mijn beste vriendin verraden. ‘Ach, Cécil, je kent de kinders.’ Ik zucht, terwijl mijn stoel zich naar mijn lichaam vormt. Ze heeft mijn spanning opgemerkt en de massagefu...
Vertelling: Tweehonderd jaar eenzaamheid
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Tweehonderd jaar eenzaamheid

Door Charles van WettumIk ben aangekomen. Gedurende de lange reis naar Terra II waren al mijn telescopen en antennes onbruikbaar door mijn ruimtetijd vervormende motorvelden. Twee eeuwen lang heb ik geen enkel contact gehad met de buitenwereld: geen bitje data en geen losse foton kon me bereiken. Pas nu ik na de lange remprocedure in de wijde naderingsbaan vlak bij mijn bestemming ben aangekomen en mijn motoren kan afzetten, wordt observeren weer mogelijk. Het is logisch dat ik het elektronische equivalent van nervositeit ervaar. De observatiekoepel schuift open en in mijn opnamechip verschijnt het eerste, vage beeld van de exoplaneet die mijn bestemming is. Het is nog niet meer dan een klein schijfje, nog veel te ver weg voor een scherpe opname, maar ik zie duidelijk het verwachte b...
Schrijfwedstrijd Maakbaar – Shortlist 4e plaats: Voor de soldaten die nooit vielen – Mike Jansen
Actueel, Maakbaar, Schrijfwedstrijden, Vertellingen

Schrijfwedstrijd Maakbaar – Shortlist 4e plaats: Voor de soldaten die nooit vielen – Mike Jansen

Door Mike Jansen‘Dus waarom zijn we nu hier, papa?’ vroeg Roger. Ik keek naar hem en vervolgens naar zijn jongere broer, Philip. ‘We zijn hier om te herinneren.’ Ik keek op naar de enorme cenotaaf die tussen het regeringsgebouw en het ministerie van Defensie stond. Het was mistig en koud, dus er waren weinig mensen in de buurt. ‘Maar wat is het?’ zei Roger. ‘En wat herinneren we ons?’ ‘Eigenlijk is het gewoon een stuk steen. Toen het voor het eerst verscheen, iets meer dan twintig jaar geleden, was het groot nieuws.’ ‘Voordat je mama ontmoette?’ vroeg Philip. Ik glimlachte. ‘Eigenlijk heb ik je moeder hier getroffen. Ze keek ook naar het spektakel. Ik herinner me dat de zon scheen en dat de mensen in een goed humeur waren, ook al werd het land bedreigd door onze buren.’ ‘Dus ...
Schrijfwedstrijd Maakbaar – Shortlist 5e plaats: Zwerm – Frida Bouwmeester
Actueel, Maakbaar, Schrijfwedstrijden, Vertellingen

Schrijfwedstrijd Maakbaar – Shortlist 5e plaats: Zwerm – Frida Bouwmeester

Door Frida BouwmeesterDe stad was stil. Waar ooit constant lawaai heerste – het gieren van motoren, geschreeuw van straatverkopers, het gelach van kinderen – hing nu een ongemakkelijke rust. Alleen het geritsel was gebleven. Het leek te komen van de straten, de muren, zelfs de lucht. Ruben haalde diep adem en trok zijn jas strakker om zich heen. De lucht rook chemisch, alsof er ozon hing na een blikseminslag. De eerste keer dat hij de zwerm zag, was drie maanden eerder. Hij stond op het dak van zijn gebouw, een sigaret bungelend tussen trillende vingers, toen hij iets vreemds zag. Een wolk, maar geen gewone. Het was een glinsterende massa die zich langzaam door de straten bewoog, alsof hij op zoek was. Mensen renden niet weg. Ze staarden, gehypnotiseerd, terwijl de wolk zijn werk deed...
Binnengekomen mededeling: Laagland – Marcel Ozymantra
Actueel, Informatief

Binnengekomen mededeling: Laagland – Marcel Ozymantra

Laagland is MOZ’s (Marcel Ozymantra) eerste strip sinds 1992, geheel handgetekend en -geschilderd, zelf geschreven en uitgegeven, met dank aan een zeer geslaagde crowdfund.Een eigenaardige mengvorm van alledaags realisme en absurde superhelden is dit het begin van een langere serie met verschillende personages in de hoofdrol. In de eerste paar nummers volgen we vooral Red Gladiator en Esmee die beiden post rondbrengen voor PostNL. Verder worden Face Horse, Bonemachine, Rogue Storm en Star Woman geïntroduceerd. Laagland is een vreemde mix van superheldenparodie, popmuziek, stripgrappen, literaire aspiraties, formele kunstgrepen en sociaal realisme, dat in het eerste nummer vooral in Amsterdam-Oost afspeelt.Esmee en Red Gladiator werken bij PostNL. Red Gladiator heeft superkracht en ...

You cannot copy content of this page