web analytics
maandag, mei 20

Columns

Fantasize Special – De rol van de vrouw: (Hoofdredactioneel) Emancipatie en consternatie – over de (on)gelijke kijk op man en vrouw
Actueel, De rol van de vrouw, Redactieblog, Specials

Fantasize Special – De rol van de vrouw: (Hoofdredactioneel) Emancipatie en consternatie – over de (on)gelijke kijk op man en vrouw

De kleur roze Barbies en poppen Make-up Rokken en jurken Hoge hakken Zachtaardig en emotioneel Koken en huishouden Multitasking Verzorgen (van kinderen, echtgenoot, ouderen) Al het bovenstaande associeert men als eerste met meisjes en vrouwen. Lieg niet, het is gewoon zo en ook jij maakt je hier schuldig aan. En inderdaad, het is zo. Het zit al eeuwen op deze manier in onze maatschappij verweven, in onze opvoeding en onze kijk op de wereld. Dit brengt grote hedendaagse moeilijkheden met zich mee, zoals salarisongelijkheid, glazen plafonds en het vrouwenquota, iets wat eigenlijk volledig van de pot is gerukt. Vrouwen die zich, als ze bewust geen kinderen willen of ze niet kunnen krijgen, in een positie gedwongen voelen om verantwoording dan wel tekst en uitleg te moeten geven ...
Column: Sprookjes, wel fantasie maar geen fantasy?
Actueel, Columns, Rubrieken

Column: Sprookjes, wel fantasie maar geen fantasy?

Door Terrence Lauerhohn Wat hebben sprookjes en verbeeldingsliteratuur met elkaar gemeen en wat zijn de verschillen? Sprookjesland en het Rijk der Fabelen schurken onmiskenbaar tegen de traditionele en futuristische koninkrijken van de fantasy aan. Veel sprookjes flirten zelfs met onversneden horror. Toch beschouwen we ze als ‘geschikt voor kinderen’. Maar zeg nou zelf, als er kinderen worden opgevreten in een horrorverhaal, dan hangt daar meteen een label van zestien jaar of ouder aan (of is het intussen al gedaald naar twaalf jaar en ouder)? Andersom, als een wolf zeven geitjes verslindt, die er later levend worden uitgesneden, waarna de buik van de wolf wordt gevuld met stenen, wat de wolf ook allemaal overleeft (tot hij dorst krijgt en door het gewicht van de stenen in zijn buik ver...
Column: Fantasie, maar met grenzen?
Actueel, Columns, Rubrieken

Column: Fantasie, maar met grenzen?

Door Terrence Lauerhohn Stelling: fantasy-, horror- en sciencefictionauteurs mogen ongestraft buiten alle lijntjes van de realiteit kleuren. Of mogen ook zij bepaalde grenzen niet overschrijden? Een van de grote pleziertjes voor auteurs van de verbeeldingsgenres is het verzinnen van buitenissige toekomstige en antieke werelden, fantastische wezens – en waar je die kunt vinden – en onvoorstelbaar griezelige scènes die bijna ongeloofwaardig zijn. Zoals een dokter die lichaamsdelen van lijken aan elkaar naait, er een menselijk lichaam van maakt, dat hij daarna met elektriciteit tot leven wekt. De fantasie van schrijvers is vaak grenzeloos, hoewel er bijvoorbeeld voor misdaad thriller- en romanauteurs wél een lijn bestaat waar ze niet overheen mogen, als ze willen dat hun boeken met de w...
Essay: Waarom we van ‘verbeeldingsliteratuur’ niet wijzer worden
Actueel, Columns, Rubrieken, Verdiepingen

Essay: Waarom we van ‘verbeeldingsliteratuur’ niet wijzer worden

Door Paul van Leeuwenkamp In Losgeslagen, ongebonden, onvoorwaardelijk. De verbeeldingsliteratuur van Jack Schlimazlnik, het indrukwekkende essay van Deborah van Duin op deze site, kwam ik het begrip ‘verbeeldingsliteratuur’ weer eens tegen: “Schlimazlnik schreef verbeeldingsliteratuur”. Ik ken het begrip al vele jaren, maar meende dat het in onbruik was geraakt, net als het Vlaamse begrip ‘fantastiek’. Is ‘verbeeldingsliteratuur’ geen pleonasme, aangezien alle literatuur uit de verbeelding komt? Maar nee, dat is natuurlijk afhankelijk van hoe je het begrip ‘literatuur’ invult. Maar wat is het dan, verbeeldingsliteratuur? Dus de link gevolgd en er nog wat omheen gegoogeld. Toen zag ik ook dat Quasis Uitgevers en de boekensite Hebban het ook over verbeeldingsliteratuur hebben. Op de ...
Column: Fantasyschrijfstijl
Actueel, Columns, Rubrieken

Column: Fantasyschrijfstijl

Door Terrence Lauerhohn PAS OP... BEVAT LANGE ZINNEN! Een poos geleden vertelde iemand me dat hij aan de stijl van mijn thriller Blauwe bonen kon aflezen dat ik oorspronkelijk een schrijver van fantasy ben. Hij heeft wel gelijk en de gebruikte woordenschat in dat boek is ook heel bewust gekozen, omdat het past bij de protagonist (ik-perspectief) – een wat al oudere, redelijk erudiete huurmoordenaar. Door de vaststelling van die ene lezer ben ik me beginnen af te vragen of veel fantasyschrijvers (afgezien van het YA-genre) inderdaad een ander soort schrijfstijl hanteren dan de gemiddelde thrillerschrijver. Klassieke schrijvers zoals Mary Shelley, E.A. Poe, C.A. Smith, en H.P. Lovecraft schreven nogal breedsprakig, met ellenlange zinnen van soms wel zes, zeven – of meer – regels...
Column: Is fantasy eigenlijk young adult of is het altijd andersom geweest?
Actueel, Columns, Rubrieken

Column: Is fantasy eigenlijk young adult of is het altijd andersom geweest?

Door Terrence Lauerhohn In mijn columns deel ik regelmatig mijn mening over onderwerpen die mij licht irriteren of dwars zitten. Zo af en toe schrijf ik een iets pittigere column, zoals deze. Maar, onthoud, het is mijn bescheiden mening en het kan zo best zijn dat jij, de lezer met een eigen mening, meer gelijk hebt dan ik. Ik merk dat ik de laatste tijd steeds minder Nederlandse of Vlaamse fantasy lees en vaker kies voor een (bovennatuurlijke) thriller, sciencefiction of horror. Ik vind namelijk maar weinig fantasyboeken in het Nederlandse taalgebied die echt voor volwassenen zijn geschreven. Het lijkt wel alsof young adult tegenwoordig een synoniem is voor fantasy, of andersom. Met alle respect voor young adult-schrijvers, maar ik lees geen kinderboeken of boeken voor volwassenen (...
Column: Hokus pokus pas
Actueel, Columns, Rubrieken

Column: Hokus pokus pas

Door Terrence Lauerhohn Het avontuur leek uit te lopen op een groot fiasco. De hoop was vervlogen, alle middelen waarmee we ons konden verdedigen waren opgebruikt, terwijl de vijand nog zwaar bewapend was. Toen ineens verscheen de tovenaar. Hij sprak een magische spreuk, zwaaide een keer met zijn staf, en de vijand loste op. Eind goed, al goed. Maar, een goed eind? Natuurlijk zit geen enkele lezer op zo’n domper van een slot te wachten. In de literatuur noemen we dit een “deus ex machina”. Voor hen die niet weten wat deus ex machina is leg ik het even in het kort uit: deze term wordt gebruikt voor een plottwist die zomaar uit de lucht lijkt te vallen, - zie verzonnen stukje verhaal bovenaan deze column - alsof God (deus) ineens heeft besloten in te grijpen (ex machina – letterlij...
Column: Wel of net niet over het randje van realiteit?
Actueel, Columns, Rubrieken

Column: Wel of net niet over het randje van realiteit?

Door Terrence Lauerhohn In fantasy, sciencefiction en bovennatuurlijke horror wordt de werkelijkheid vaak zo veel (figuurlijk) geweld aangedaan dat de verhalen in deze genres onmogelijk nog realistisch genoemd kunnen worden. Maar er zijn en worden ook heel veel verhalen geschreven waarin wel een spel met de realiteit wordt gespeeld, maar te weinig om ze tot extreem verbeeldende literatuur zoals fantasy te kunnen rekenen. Omdat er in deze verhalen ook net iets te speels met de realiteit wordt omgegaan, horen ze evenmin tot het magische realisme. Moeten we die verhalen wel in hetzelfde rijtje plaatsen als fantasy, bovennatuurlijke horror en sciencefiction, of toch maar bij het magisch realisme? Of moeten we die verhalen wellicht tot de speculatieve fictie rekenen? Met die term wordt echte...
Column: Is er nu nog een toekomst voor pandemieverhalen?
Actueel, Columns, Rubrieken

Column: Is er nu nog een toekomst voor pandemieverhalen?

Door Terrence Lauerhohn Mijn vorige column ging al over de invloed van het coronavirus op actualiteiten en andere informatie in nieuwe (vooral non-fictie) verhalen, vanwege de impact die deze pandemie op de wereld heeft. Deze keer ga ik nog even door over de gevolgen van dit virus en wel speciaal voor verhalen waarin de wereld ten onder gaat aan andersoortige virussen, zoals in The stand (Captain Trips) van Stephen King of in films en televisieseries als Outbreak en Zombieland, Worldwar-Z en The walking dead (want ook de meeste zombiepandemieën worden erg vaak door een virus veroorzaakt). Ik kan me zo voorstellen dat veel lezers de komende jaren niet bepaald zitten te wachten op verhalen die gaan over ziektes die reuzebesmettelijk zijn en die zich als een lopend vuurtje over de h...
Column: Coronavrije literatuur
Actueel, Columns, Rubrieken

Column: Coronavrije literatuur

Door Terrence Lauerhohn Voor veel fictieschrijvers vormt de coronacrisis best een groot probleem, want hoe verwerk je het virus in een boek, vooral nu de maatregelen om het in te perken regelmatig blijken te veranderen en er dus geen touw aan vast te knopen valt? Wat als dit virus langer onder ons blijft dan we aannemen en de anderhalvemetermaatschappij minstens zo lang duurt als dat woord lang is? Wat als het een blijvend fenomeen is? Kunnen schrijvers corona dan nog wel gewoon negeren in hun boeken en bijvoorbeeld romantische verhalen zonder mondmaskertje of anderhalve meter, zonder omhelzingen - laat staan kussen - blijven publiceren? Doe je de waarheid daar dan geen geweld mee? Niemand kan ontkennen dat het virus nu eenmaal al een deel van de geschiedenis is. Daarom vind ik dat het ...

You cannot copy content of this page