donderdag, februari 12

Actueel

Boekbespreking: Bloodchild – Octavia E. Butler
Actueel, Boeken, Boeken, Recensies

Boekbespreking: Bloodchild – Octavia E. Butler

Door Sigrid Lensink-DamenDe Afro-Amerikaanse sciencefictionschrijfster Octavia E. Butler (1947 - 2006) is bekend om haar literaire verhalen en romans binnen het speculatieve genre. Ze won er prestigieuze Amerikaanse prijzen mee. In de bundel Bloodchild geeft ze na elk verhaal ook haar eigen kijk op de zaak.Bloodchild is een verzameling verhalen die alle min of meer binnen het speculatieve genre vallen. Niet alle verhalen spelen zich af op afgelegen planeten of hebben bewoners van andere planeten op bezoek bij ons; er zitten ook verhalen tussen die op het eerste gezicht helemaal niet in de bundel thuishoren, als je er een strikte definitie van ‘genre’ op nahoudt. Near of Kin is zo’n verhaal en gaat over niets meer dan over een dochter die het appartement van haar moeder leegruimt n...
Filmrecensie: Candyman
Actueel, Films, Films, Recensies

Filmrecensie: Candyman

Door Zadok SamsonAlhoewel de nieuwe Candyman, geregisseerd door nieuwkomer Nia DaCosta, positieve beoordelingen heeft gekregen, wordt er op sociale media en in de pers opvallend vaak aangehaald hoe “woke” Candyman is. Ofwel, hoe duidelijk deze horrorfilm racisme en sociaal onrecht in de maatschappij wil aankaarten. Heeft iedereen wel het origineel uit 1992 gezien, gebaseerd op het kortverhaal van Clive Barker? Die versie is uitgegroeid tot een van de horrorklassiekers uit de jaren negentig en werd juist geprezen om zijn politieke boodschap. Des te meer reden om de nieuwe versie zelf eens te bekijken.Anthony McCoy (Yahya Abdul-Mateen II - Aquaman) is een kunstschilder die samen met zijn vriendin Brianna Cartwright (Teyonah Parris - WandaVision) in een chique loft in Cabrini-Green in...
Boekrecensie: Doornroosjes wraak van Guido Eekhaut – de ultieme afrekening?
Actueel, Boeken, Boeken, Recensies

Boekrecensie: Doornroosjes wraak van Guido Eekhaut – de ultieme afrekening?

Door Sigrid Lensink-DamenWat ik moest verwachten bij een novelle met de titel Doornroosjes wraak, wist ik niet precies. Het boekje is in ieder geval uitgevoerd als hardcover met een heus leeslint. De illustratie op de cover is gemaakt door Petra de Vries en geeft in een stemmig blauw, rood, geel en een snufje groen de verschillende elementen van het verhaal weer. Tot zover een goede eerste indruk. Helaas blijkt mijn exemplaar een misdruk te zijn met een extra pagina 91-92 tussen pagina 2-3 en tussen pagina 26-27 is de beschrijving van de auteur terechtgekomen, die ook aan het einde van het verhaal nog eens gemeld wordt. Zonde! Ook ontdekte ik al lezende nogal wat (spel)fouten, dus een extra correctieronde zou geen overbodige luxe zijn. Zeker omdat het boekje de indruk wekt het result...
Vertelling: Sharing
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Sharing

By Karen van den Andel. Translated from Dutch by René Damen.Warmth… Sweat… Smells…You and I together in the dark. In a satin diffused night making love together. I had to wait for this so long, be patient endlessly. But finally it’s here, you wanting me as much as I want you. Your breath stalls as you watch my masculinity, I agree that you are right when you say I’m beautiful.I kiss you. You tilt your head backwards so I can kiss your neck. You breathe heavily. Excitement… I find you pretty too, your body, hair and eyes… She strokes me, my underbelly responds. She laughs. You know how to do this… That’s why I chose you… The night is intense, time came to a halt. I bite her neck, taste her blood on my lips. She moans softly, her breast moves heavily up and down, against ...
Vertelling: Samen delen
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Samen delen

Dit verhaal verscheen op 30 augustus 2020 op deze site.Door Karen van den AndelWarmte…. Zweet…. Geuren… Jij en ik samen in de duisternis. In een satijn omfloerste nacht vrijen met elkaar. Ik heb hier lang op moeten wachten, veel geduld moeten hebben. Maar nu is het zover, jij wil mij net zo hard als ik jou… Je adem stokt bij het zien van mijn mannelijkheid, ik vind dat je gelijk hebt als je zegt dat je mij mooi vindt.Ik kus je. Je doet je hoofd achterover zodat ik ook je hals kan kussen. Je ademt zwaar. Opwinding… Ik vind jou ook mooi, je lichaam, je haar, je ogen…. Ze streelt mij, mijn onderbuik reageert. Ze lacht. Je weet hoe je het moet doen…. Daarom heb ik jou uitgekozen… De nacht is intens, de tijd is stil blijven staan. Ik bijt haar in de hals, proef haar bloed o...
Filmrecensie: Dune
Actueel, Films, Films, Recensies

Filmrecensie: Dune

Door Zadok SamsonDe verwachtingen voor de nieuwe verfilming van Dune waren zo hoog gespannen dat het alleen maar kon tegenvallen. Toch had ik hoop. Nadat eerst de Chileense regisseur Alejandro Jodorowsky niet eens verder kwam dan pre-productie en daarna David Lynch er een verzameling sfeervolle doch onsamenhangende scènes van maakte, mocht Denis Villeneuve een poging wagen. Met deel één dan. Want het boek van Frank Herbert, waarop de film is gebaseerd, kon onmogelijk met één film recht worden gedaan. Als het genoeg oplevert krijgt Villeneuve groen licht voor het vervolg. Hij heeft in elk geval kunnen oefenen met het genre: zo leverde hij eerder het voortreffelijke Arrival af en wist hij een fantastisch vervolg te maken op Blade Runner. Bovendien is hij een groot fan van Herberts boek. ...
Fantasize VHS: Ghost Ship
Actueel, Fantasize VHS, Films, Rubrieken

Fantasize VHS: Ghost Ship

Door Zadok SamsonIk ben helemaal gek van spookschepen. Of beter gezegd, van verhalen over spookschepen. Neem de klassieke vertelling over de Mary Celeste, die dobberend in het open water werd aangetroffen. Er was geen spoor van de bemanning, alles wees erop dat iedereen overhaast was vertrokken. Waarom? Er gaan genoeg theorieën rond, niemand die het zeker weet. Wat resteert, is een prachtig spookverhaal. Ghost Ship uit 2002, de tweede en laatste film van Steve Beck, gaat ook over een spookschip en verwijst zelfs naar de Mary Celeste.De openingsbeelden zijn fenomenaal en op zich genoeg reden om deze film te zien. Op een groot, majestueus cruiseschip wordt een feest gehouden. Een klein meisje genaamd Katie (Emily Browning – Sucker Punch) staat zich te vervelen tussen de feestgangers,...
Vertelling: Taart
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Taart

Door Ursula VisserIn de gloeiendhete keuken van het Schimmenrijk, klonk een hels kabaal. Onyx kon nog net op tijd opzij springen. De metalen schaal met het mengsel dat ze aan het mixen was voor de taart, kletterde op de grond. ‘Ik ben een klungel,’ mopperde ze tegen Hades, die stilletjes in een hoekje van de keuken zat. Hades keek wel uit om nu iets te zeggen. Hij wilde een paar uur uit de drukte van verbrandingen, uitgerukte ogen en eeuwig vuur, maar hij had beter in zijn eigen kantoor kunnen blijven. ‘Kun je ook helpen, of blijf je me zitten aanstaren?’ sneerde Onyx terwijl ze haar lange staart in bedwang hield. Met tegenzin stond Hades op. Hij was verdorie heerser van de onderwereld, geen keukenhulp! Tot zijn eigen verbazing begon hij de brij van de grond te vegen en met beide h...
Filmrecensie: Spiral
Actueel, Films, Films, Recensies

Filmrecensie: Spiral

Door Zadok SamsonZat iemand te wachten op een nieuw vervolg in de Saw-serie? Ik wel, de fans wellicht ook. Spiral wordt overigens meer gepromoot als een film in het universum van Saw, dan als een officieel vervolg op de macabere moordpartijen van John Kramer. Alhoewel, de eerste scène is wel typisch voor horrorfilms. Agent Marv 'Boz' Boswick (Dan Petronijevic) ontwaakt in een val zoals alleen de sadistische Kram ze maakt. Zijn tong is doorboord, hij bungelt boven een treinspoor. De enige manier om te ontsnappen is om zich los te rukken van zijn tong. Anders zal de trein hem verpletteren.De fans van de horrorserie zullen ongetwijfeld raden hoe zich dit laat vervolgen. Tegen de rest zeg ik: alleen de tong overleeft de gruwelbotsing. Deze scène vertelt de kijker dat Saw voor even is t...
Vertelling: Koorts
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Koorts

Door Reinier SwartkenMet een misselijkmakende klap schakelde de hypermotor zichzelf uit. Even dacht ik dat de aandrijving het onderweg had begeven en dat ik gedoemd zou zijn om stuurloos door het heelal te drijven tot ik van honger en gekte omkwam. Die angst was gerechtvaardigd, want het antieke schip dat ze me hadden gegeven vertoonde duidelijk mankementen. Het bokte en tolde rond als een op hol geslagen draaimolen. Een luik voor het cockpitraampje ratelde omhoog en er schoof een veelkeurige toverbal in beeld. Ik slaakte een zucht van verlichting. Het leek erop dat dit gammele stuk ruimteschroot me toch had gebracht waar ik moest wezen. Misschien juichte ik te vroeg. Het luikje schoof weer dicht. De raketmotoren ontbrandden kort. Het schip begon nog woester te schudden en viel naar ...

You cannot copy content of this page