web analytics
dinsdag, februari 27

Interview: Heleen van den Hoven – 4e plaats Harland Awards editie 2022

Door Isabelle Plomteux

Heleen van den Hoven, eigen foto

Kan je jezelf even voorstellen? Wat doe je in het dagelijkse leven?
Mijn naam is Heleen van den Hoven. Op het moment staat het dagelijkse leven stil door het overlijden van mijn partner, maar als alles weer een beetje tot rust is gekomen, ben ik schrijver en schrijfdocent bij de Online Schrijfschool. Dat wil meestal zeggen dat ik ’s ochtends zelf schrijf en ’s middags schrijvers coach, feedback geef op opdrachten, manuscripten beoordeel, en research doe.

Ik zag dat je een aantal kinderboeken hebt uitgebracht en dat je sinds 2019 thrillers schrijft. Ze verschijnen bij De Crime Compagnie. Kan je daar wat meer over vertellen?
Ik heb een kronkelige weg bewandeld, van docent Beeldende Vorming tot technisch schrijver en vormgever. Toen ik kinderen kreeg begon het te kriebelen: ik wilde de fantasie en creativiteit terug, en ben kinderboeken gaan maken, met eigen teksten en linosneden, en daarna met illustraties van anderen. Zelf de vormgeving doen vond ik geweldig leuk werk.

Mijn kinderen werden ouder, en ik wilde een avonturenboek schrijven, iets met eilanden en een kaart en veel water. Want boeken met kaarten erin, daar ben ik dol op. Mijn eerste avonturenroman werd meteen een deel van een trilogie, en er speelt een bordspel een rol, dat ik daarvoor ontwikkeld heb met een stel vrienden. De basis van het spel was een waterkaart die ik zelf tekende. Ja, ik doe graag veel zelf. Wel liet ik me daarbij helpen door schrijfcoaches en een redacteur, want sommige dingen moet je niet zelf willen. Van dit proces heb ik enorm veel geleerd. Maar daarna werd het lastig. Ik vind boeken maken heerlijk, maar verkopen is echt niet mijn ding. Dus zocht ik een uitgever.
Dat leek aanvankelijk te lukken, maar een crisis in de uitgeefwereld zorgde ervoor dat ik uiteindelijk het eerste deel, Halverwege, zelf heb uitgegeven.

Ik wilde meer. Ik deed mezelf een cursus cadeau, de Meesterproef bij Querido Academie, en kreeg als tip om aan wedstrijden mee te doen. Mijn eerste grote succes was de shortlist van de Moon YA-manuscriptenwedstrijd met een binnen drie maanden geschreven fantasyverhaal. Dat smaakte naar meer en meteen daarna was ik al bezig met een thriller voor de manuscriptenwedstrijd van De Crime Compagnie. Die wedstrijd won ik, en zo werd ik thrillerschrijver.

Waar gaan je thrillers over?
Mijn thrillers spelen grotendeels in Nederland en gaan over normale – nu ja, uiteindelijk niet zo normale – mensen die in bijzondere omstandigheden terechtkomen. Zo raakt in Het CARPA Complot de excentrieke hoofdpersoon betrokken bij een complot om de waterkeringen te hacken. In De Speelgoedman vreest een uiteindelijk niet zo saaie hoofdpersoon voor zijn geestelijke gezondheid, en in Het Tango Algoritme zoekt een wiskundedocente een nieuwe danspartner.

Zijn er in je thrillers fantastische elementen verwerkt? Zo ja, welke rol spelen ze?
Eigenlijk zijn de thrillers vooral zo realistisch mogelijk neergezet. Dat wil zeggen dat er wel ruimte is voor dingen als voorgevoelens of misschien een voorspellende droom, maar veel verder gaat het niet. Wel kijk ik erin vooruit naar de toekomst, zoals de kwetsbaarheid van onze waterkeringen of de watervoorziening. Toch jeukt het soms, dus wie weet schrijf ik meer mysterie in de toekomst.

Cover van Het Carpa complot

Zijn er bepaalde (terugkerende) thema’s die in je thrillers aan bod komen? Welke en waarom?
Er komt, zoals in veel van mijn werk, bijna altijd water in voor. Al is het maar op de locatie waar personen wonen. Verder kan ik het niet nalaten om maatschappelijke thema’s te gebruiken, de kwetsbaarheid van de overheid (waterkeringen, waterschaarste) en de onveiligheid van online media en internet.

Schreef je ook spannende/thrillerachtige kinderboeken? Voor welke leeftijd schreef je?
Mijn boeken groeiden met de leeftijd van mijn kinderen. Van voorleesboekjes tot zelf lezen en daarna schreef ik eigenlijk wat ik zelf zou willen lezen, dat gaat van youngadult tot alle leeftijden.

Terug naar de Harland Awards. Was het de eerste keer dat je met de Harland Awards verhalenwedstrijd mee deed? Wat deed je (ooit) besluiten om mee te doen?
Dat was in 2015, en kwam voort uit de behoefte om me te profileren bij uitgevers. De kritiek die ik toen op mijn verhaal kreeg, heeft me veel geleerd. En ik vond het verrassend leuk om een verhaal in een beperkt aantal woorden te moeten schrijven. Daarna heb ik vaker meegedaan, ook aan korte-verhalenwedstrijden via het platform Sweek, en ook met gedichten. Het leuke bij Harland vond ik de laatste jaren dat ik steeds wat steeg in de ranking. Misschien betekent dat dat ik volgende keer weer mee moet doen?

Wat bevalt je aan het fantastische genre? Heb je een voorkeur voor bepaalde auteurs of sub-genres?
Het leuke van fantasy? Alles kan – als het maar klopt.
Ik heb jarenlang handleidingen geschreven, over uiteenlopende zaken zoals computersystemen, financiële software, of de bediening van een gasinstallatie. Dan schrijf je precies wat er te zien is en wat er gebeurt wanneer iemand op een knop klikt of drukt. Daarbij kreeg ik Abeltje-fantasieën, over het boek Abeltje van Annie M.G. Schmidt, waarin de lift een knopje heeft waarop je niet mag drukken…
Net als bij thrillers houd ik van fantasy waarbij een ‘normaal’ personage in een bijzondere situatie wordt getrokken. Ik ben een pure Harry Potterfan, van het eerste uur. Een andere favoriet is Lord of the Rings, al duurde het jaren voordat ik me door de eerste honderd pagina’s van Tolkien had geworsteld. Mijn broer raadde me aan eerst De Hobbit te lezen, en daarna ging de op bijbelpapier gedrukte versie van De Ring elk jaar mee op vakantie. Voor mij zijn de hobbits ook ‘normale’ personages in een bijzondere wereld.

Meerdere genres spreken me aan, maar ik heb minder met ruimtereizen en andere planeten. Soms lees ik bij vlagen veel over gedaantewisselaars, dan weer meer dystopische verhalen, iets met magische elementen of paranormale talenten. Hoewel ik dat laatste niet helemaal fantasy vind, het komt ook in het dagelijkse leven voor.
Ik dacht dat ik niet van sprookjesachtige verhalen met feeën en dergelijk hield, tot iemand met Juliette Marillier aanraadde. Zij maakt personages van vlees en bloed, en zodra die je grijpen, wil je verder lezen.

Kan je kort (zonder spoilers) vertellen waar je verhaal De borduurster van Bayeux over gaat?
Een vrouw begint te borduren nadat haar oma is overleden, en ontdekt dat ze afstamt van generaties borduursters. De afbeeldingen die ze borduurt hebben iets bijzonders… Uiteindelijk begrijpt ze waarom haar oma haar altijd tegenhield als ze wilde tekenen of borduren.

Wat wil je op schrijfvlak nog graag bereiken?
Een bestseller thriller schrijven lijkt me heerlijk. En verder zou ik mijn trilogie Labyrinth of Tides graag uitgegeven zien worden. Die gaat over jonge mensen in een fictief eilandenrijk. Daarnaast wil ik nog verder met het (fantasy) manuscript De kraaien van Turan, waarmee ik in november een tweede prijs behaalde bij Zilverspoor.

Tot slot: welk genre schrijf je het liefst?
Ik heb geen voorkeur, als een idee me grijpt, dan schrijf ik het verhaal wat daarbij hoort. Dat kan een kinderboek zijn (aanleiding: ooit hipte een pad onze kamer in, waarna ik de volgende dag een gouden knikker naast een kamerplant ontdekte) of een thriller (zijn waterkeringen gemakkelijk te hacken?).

Afgelopen seizoen schreef ik een thriller die volgens mijn uitgeefster een mix is van Agatha Christie en Cluedo. Die ben ik nu aan het verbeteren. Verder komen er nog wat wedstrijden aan op Hebban. Schrijven helpt me om narigheid tijdelijk te vergeten, en soms ook om verdriet te verwerken. Dus zodra de rust in huis terugkeert, ga ik lekker door.

 

Klein eerbetoon aan Heleens onlangs overleden partner Frans. Reizen met hem vormde een inspiratiebron voor haar verhalen.

 

© 2020 – 2024 Fantasize & Isabelle Plomteux

You cannot copy content of this page