woensdag, februari 11

Vertellingen

Vertelling: Naya
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Naya

Door Hay van den MunckhofNaya zwaait de bronzen hak hoog boven haar hoofd en haalt uit naar de gebarsten aarde voor haar voeten. Bij elke klap stelt ze zich voor dat ze niet op een stenige akker staat, maar op Hilas’ blote rug en dat de punt van haar hak niet de grond, maar zijn warme vlees doorboort. Zo gauw die vurige haat uitgeblust raakt, is ze verloren. Dan dooft haar geest uit en zal ze in niets meer te onderscheiden zijn van Hilas’ menselijke slaven en slavinnen. Als het ooit zo ver met haar komt, is de weg naar haar oude leven voor eeuwig afgesloten. Die gedachte beneemt Naya bijna de adem. Een moment staat ze stil en wist het zweet van haar voorhoofd. Voor de allereerste keer komt Borus niet meteen grauwend op haar af om haar tot werken aan te zetten. Hilas’ hellehond verande...
Vertelling: Madeliefje
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Madeliefje

Door Hay van den MunckhofVroeg in de morgen kom ik aan in het stadspark. Met mijn fototas loop ik naar de vijveroever. Gisteren lag ik hier in de late zomerzon te lezen. Toen ik van mijn boek opkeek, zag ik kort een diamanten schittering. Eerst dacht ik aan een libel, maar libellen maken geen menselijk klinkende geluiden. Ik durfde te zweren dat iets of iemand mij in mijn gezicht uitlachte en er daarna als een schicht vandoor ging.Waar gistermiddag mijn boek lag, zet ik nu een ministatief neer. Ik ga liggen en stel mijn telelens scherp op een groene kikker, die luidkeels zit te kwaken. Als de slijmerige herriemaker even zijn bek houdt, trekt een tinkelend geluidje mijn aandacht. Vlak voor mij, op een waterlelieblad, zit een feeëriek wezentje met goudblonde lokken, de benen gekruist...
Satire: Inmiddels is men uitgefeest, maar is het ooit echt een feest geweest?
Actueel, Satire, Vertellingen

Satire: Inmiddels is men uitgefeest, maar is het ooit echt een feest geweest?

Door Elinora NéeIn dit exposé gaat onderzoekjournaliste Elinora Née in op de vraag: ‘Wordt daar aan de deur geklopt?’De R van reproductiegetal is weer in de maand en daarmee komt het eind van het jaar 2021 in zicht. Ook dit jaar zal december garant staan voor meerdere gevallen van ‘huisvredebreuk’, stilletjes gepleegd door onbekende insluipers. De ‘inbrekers’ gaan al jaren coronaproof te werk, oftewel gehandschoend, om geen bewijs achter te laten van de identiteit van de weldoener. Hoewel de laatste jaren sprake is van een dalende trend, is het fenomeen nog niet helemaal in de vergetelheid geraakt. De hoogste tijd om naast de oorzaak van de ingezette daling ook de oorsprong van dit gebruik te achterhalen. Volgens mijn internetonderzoek staat een zekere Niko Laos aan het hoofd van h...
Vertelling: Naar het midden
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Naar het midden

door Isabelle PlomteuxIk droeg een breedgerande strohoed en in mijn nek, onder mijn lange vlecht, hing een vochtige halsdoek. Dat trucje hadden de dorpelingen me geleerd. Meestal hielp het prima, maar op deze zinderende dinsdagmiddag haalde het niet veel uit. De woestijnzon brandde ongenadig hard op me neer. Misschien moest ik het een paar uur voor bekeken houden en net als de rest van het team de schaduw van het tentenkamp opzoeken? Ik nam een slok uit mijn veldfles en hing het lauwwarme water weer aan mijn riem. Nee. Ik gaf het niet op, verdomme. Nog niet. De professor had me vijf dagen gegeven om mijn gelijk te bewijzen. Ik had er nog drie over. Drie en een half, om precies te zijn. En daar wilde ik geen seconde van verspillen, zelfs al werd ik langzaam maar zeker gestoofd. Vanacht...
Halloween Drabble 2021 – Spinnenstorm
Actueel, Halloween, Thema's, Vertellingen

Halloween Drabble 2021 – Spinnenstorm

Door Ninja Paap-LuijtenDe storm had ervoor gezorgd dat de toverstaf van Jamie midden in zijn spreuk was gaan wiebelen. ‘Cool!’ zei Azir. Thom grijnsde. ‘Je pa gaat woest zijn.’ ‘Beste Halloween ever!’ piepte Lara. Mismoedig sloeg Jamie tegen de toverstaf, maar dat hielp niets. Hij had een emmer vol snoepspinnen willen toveren. In plaats daarvan blies de wind nu handenvol echte spinnetjes door de straat. Overal renden kinderen en hun ouders gillend weg. Een barse stem bulderde door de lucht en een verblindend licht flitste heen en weer. Het gegil sloeg om in kreetjes van blijdschap. Jamie plukte een vliegende spin uit de lucht en proefde hem. Suiker. ‘Uh-oh, wegwezen,’ zeiden zijn vrienden, waarna ze zich uit de voeten maakten. Jamies vader kwam aanlopen. Schuldbewust gaf Jamie...
Vertelling: Sharing
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Sharing

By Karen van den Andel. Translated from Dutch by René Damen.Warmth… Sweat… Smells…You and I together in the dark. In a satin diffused night making love together. I had to wait for this so long, be patient endlessly. But finally it’s here, you wanting me as much as I want you. Your breath stalls as you watch my masculinity, I agree that you are right when you say I’m beautiful.I kiss you. You tilt your head backwards so I can kiss your neck. You breathe heavily. Excitement… I find you pretty too, your body, hair and eyes… She strokes me, my underbelly responds. She laughs. You know how to do this… That’s why I chose you… The night is intense, time came to a halt. I bite her neck, taste her blood on my lips. She moans softly, her breast moves heavily up and down, against ...
Vertelling: Samen delen
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Samen delen

Dit verhaal verscheen op 30 augustus 2020 op deze site.Door Karen van den AndelWarmte…. Zweet…. Geuren… Jij en ik samen in de duisternis. In een satijn omfloerste nacht vrijen met elkaar. Ik heb hier lang op moeten wachten, veel geduld moeten hebben. Maar nu is het zover, jij wil mij net zo hard als ik jou… Je adem stokt bij het zien van mijn mannelijkheid, ik vind dat je gelijk hebt als je zegt dat je mij mooi vindt.Ik kus je. Je doet je hoofd achterover zodat ik ook je hals kan kussen. Je ademt zwaar. Opwinding… Ik vind jou ook mooi, je lichaam, je haar, je ogen…. Ze streelt mij, mijn onderbuik reageert. Ze lacht. Je weet hoe je het moet doen…. Daarom heb ik jou uitgekozen… De nacht is intens, de tijd is stil blijven staan. Ik bijt haar in de hals, proef haar bloed o...
Vertelling: Taart
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Taart

Door Ursula VisserIn de gloeiendhete keuken van het Schimmenrijk, klonk een hels kabaal. Onyx kon nog net op tijd opzij springen. De metalen schaal met het mengsel dat ze aan het mixen was voor de taart, kletterde op de grond. ‘Ik ben een klungel,’ mopperde ze tegen Hades, die stilletjes in een hoekje van de keuken zat. Hades keek wel uit om nu iets te zeggen. Hij wilde een paar uur uit de drukte van verbrandingen, uitgerukte ogen en eeuwig vuur, maar hij had beter in zijn eigen kantoor kunnen blijven. ‘Kun je ook helpen, of blijf je me zitten aanstaren?’ sneerde Onyx terwijl ze haar lange staart in bedwang hield. Met tegenzin stond Hades op. Hij was verdorie heerser van de onderwereld, geen keukenhulp! Tot zijn eigen verbazing begon hij de brij van de grond te vegen en met beide h...
Vertelling: Koorts
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Koorts

Door Reinier SwartkenMet een misselijkmakende klap schakelde de hypermotor zichzelf uit. Even dacht ik dat de aandrijving het onderweg had begeven en dat ik gedoemd zou zijn om stuurloos door het heelal te drijven tot ik van honger en gekte omkwam. Die angst was gerechtvaardigd, want het antieke schip dat ze me hadden gegeven vertoonde duidelijk mankementen. Het bokte en tolde rond als een op hol geslagen draaimolen. Een luik voor het cockpitraampje ratelde omhoog en er schoof een veelkeurige toverbal in beeld. Ik slaakte een zucht van verlichting. Het leek erop dat dit gammele stuk ruimteschroot me toch had gebracht waar ik moest wezen. Misschien juichte ik te vroeg. Het luikje schoof weer dicht. De raketmotoren ontbrandden kort. Het schip begon nog woester te schudden en viel naar ...
Vertelling: De drones
Actueel, Vertellingen

Vertelling: De drones

Door Guido EekhautIk ben een fietskoerier voor Bermazon. Met fietsen doen wij wat niet met drones lukt: dezelfde dag nog een pakket leveren op de meest onmogelijke plekken in Amsterdam. De drones vinden onze concurrentie niet leuk. Ze zijn intelligent en zich maar al te goed bewust (hoewel dat niet de juiste term is) van hun precaire positie, want ze kunnen ons niet zomaar vervangen. Camerawerk, surveillance en zo, ja, daar zijn ze voor geschikt. Cameradrones voor routineopdrachten doen het goed op de markt, net als drones die hoogspanningsleidingen, fabrieksinstallaties of booreilanden inspecteren. Deliverydrones zijn doorgaans werkloos, want mensen op fietsen doen dat efficiënter. Mijn fiets is dan ook mijn voornaamste eigendom en bedrijfskapitaal. Ik eet en heb onderdak dankzij mij...

You cannot copy content of this page