woensdag, februari 11

Vertellingen

Halloween Drabble 2022: Gezellig griezelen
Actueel, Halloween, Thema's, Vertellingen

Halloween Drabble 2022: Gezellig griezelen

Door Ninja Paap-LuijtenFerrie was aan het prutsen met zijn nieuwe kerstlampjes toen hij de stem van Davey achter zich hoorde. ‘Je gaat toch wel mee straks?’ Hij klonk een beetje bang en teleurgesteld tegelijk. Voordat Ferrie zich omdraaide, haalde hij een keer diep adem. De kerstlichtjes liet hij met rust en hij bekeek zijn kleine broertje. Daveys gezicht was spierwit. Een enorme jaap op zijn wang was opgezwollen en er glinsterde bloed in. Met zijn fonkelende ogen keek hij hem aan. Dit jaar droeg hij zwarte kleren die volhingen met spinnenwebben. Echte spinnenwebben. ‘Natuurlijk ga ik mee,’ zei Ferrie. ‘Kom eens hier, gozer.’ Hij hurkte neer. Davey grijnsde breed, waardoor heel even zijn tanden dwars door de snee in zijn wang te zien waren. Hij rende op zijn grote broer af en knuf...
Zomerschrijfwedstrijd: winnende verhalen
Actueel, Schrijfwedstrijden, Vertellingen

Zomerschrijfwedstrijd: winnende verhalen

Lees hier de winnende verhalen van de Fantasize-zomerschrijfwedstrijd. ***** Herrezen Door Edward van EgmondKijk om je heen. Overal is water. Je zou het niet zeggen, maar we bevinden ons boven de Mojavewoestijn. Ons vlot bestaat uit aan elkaar gebonden boxsprings die we uit een raam van ons hotel in Las Vegas hebben geduwd. Het was nog een wonder dat het stuk waar we zaten niet was ingestort toen de tsunami kwam. Lang zou dat gebouw er niet meer staan, dus we moesten weg.De zon brandt inmiddels ongenadig. We hebben wat lakens samengeknoopt als schuilplaats en voor de rest moeten we maar zien waar we uitkomen.We waren met ons gezin neergestreken in Vegas voor een lang weekend gokken en drinken, onze favoriete bezigheden. Laat nou net op het moment dat Ouwe Pete een van de ja...
Vertelling: Een hemels leven
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Een hemels leven

Door Hay van den MunckhofO hemel! Hoe kon ik Roberto nu uit het oog verliezen? Voor een mens lijkt zoiets een kleine onachtzaamheid. Niet voor mij. Toen Michaël mij Roberto toewees, peperde hij het mij nog eens in. ‘Angelina,’ zei hij, ‘zolang het aan jou toevertrouwde mensenkind leeft, mag je nóóit, maar dan ook nóóit je aandacht laten verslappen. Het satansgebroed is overal en slaapt nooit. Het wacht geduldig op de dag dat jij een fout maakt.’ Die fatale dag is vandaag gekomen. Heel even richtte ik mijn aandacht niet op Roberto, maar op een jong stelletje dat op een bank zat te flikflooien, zonder zich van iets of iemand wat aan te trekken. Wat bezielde me om mij door zoiets banaals te laten afleiden?In paniek flits ik langs volle terrassen en drukke winkelpromenades, wanhopig ...
Vertelling: De kracht van duizend zielen – deel 2
Actueel, Vertellingen

Vertelling: De kracht van duizend zielen – deel 2

Dit is deel 2. Lees hier deel 1. Door Thomas Nolet ‘Jethro!’‘Hé, Jeth!’‘Wakker worden, knul.’‘Beetje hulp hier!’‘JETH!’Ik was halverwege op weg naar de uitgang van de kamer, toen Tobias’ kreten eindelijk tot me doordrongen. Mijn hoofd voelde alsof het met dons was gevuld en het duurde even voordat ik me realiseerde waar ik was. Achter me hoorde ik doffe klappen, het zwiepende geluid van de metalen staf en de geconcentreerde uitroepen die mijn meester altijd slaakte als hij in gevecht was. De put was niet langer gehuld in het schemerduister van onze lampen. Hij was nu gevuld met griezelige, dansende lichten. Het standbeeld was tot leven gekomen en was omringd door een aura van zachtgeel licht. Haar handen hielden twee lange katana’s van licht vast in deze...
Vertelling: De kracht van duizend zielen – deel 1
Actueel, Vertellingen

Vertelling: De kracht van duizend zielen – deel 1

Door Thomas Nolet ‘You call this archeology?’ Professor Henry Jones, Indiana Jones and the Last Crusade  ‘Zag je dat?’ Ik bleef staan en tuurde naar de rotsen en struiken achter ons. Tobias keek niet eens om. ‘Ja, ik zag het.’ Zijn toon was licht en kalm, zelfs een beetje nonchalant. Hij bleef doorlopen, zijn staf tikte op de rotsachtige bodem. Ik liep ook door. Een paar stappen verder keek ik nog een keer achterom. Er was geen teken meer van wat ik net nog wel zag: de schim van een groot wezen tussen de bomen, zo wit als de wolken. Geen levend wezen, vermoedde ik. Het bos was vol geluiden: het ruisen van de wind in de takken, het gekabbel van het water in het beekje naast ons en voor ons uit het geraas van een waterval. Maar ik had het afgelopen uur geen dierengeluiden meer ...
Fantasize-schrijfwedstrijd – shortlist: Hier sta ik – Carl Vissers
Actueel, Beestachtig leuke schrijfwedstrijd, Rubrieken, Schrijfwedstrijden, Vertellingen

Fantasize-schrijfwedstrijd – shortlist: Hier sta ik – Carl Vissers

Hier sta ikHier sta ik en houd de wacht door goden gezonden, het is mijn plicht brandende zon striemend licht snijdende kou in de nachtnormen en waarden gekerfd op mijn lijf wapenfeiten van ons geliefde rijk woorden die ik hoorde voor het slapen in mijn barak waar ik aan je dachtrespect, kracht en eer trouw, geduld, vrijheid een mantra van hoopterwijl de vijand nadert gloeit het teken van liefde tussen mijn ogen mijn hart breekthier sterf ik in de kou, geen ontkomen vermaal mijn lichaam, strooi rozen volgens traditie metsel me in onze slaapkamermuur opdat we menig nachtelijk uur samen blijven dromenmijn lief ik denk aan jou  2020 - Fantasize, Carl Vissers & Marcel van der Sleen
Fantasize-schrijfwedstrijd – shortlist: Addergebroed – Irene Kengen
Actueel, Beestachtig leuke schrijfwedstrijd, Rubrieken, Schrijfwedstrijden, Vertellingen

Fantasize-schrijfwedstrijd – shortlist: Addergebroed – Irene Kengen

AddergebroedNiet elke demonoloog is krankzinnig, maar het kan zeker geen kwaad. Het gezegde werd veelvuldig gebruikt in de wandelgangen van de toverschool, en dat was niet voor niets. Desondanks wist Eztia het zeker: zij wilde demonoloog worden. Wanhopig probeerden leraren haar nog te overtuigen een carrière na te streven die beter bij haar karakter paste, zoals kruidengeneeskunde of geschiedenis. Het was slechts een kwestie van tijd tot een hellehond haar als tussendoortje zou verorberen, zo luidde de waarschuwing. Maar Eztia’s beslissing stond vast. Tot haar eerste huisbezoek haar deed twijfelen.Eztia probeerde haar tranen te bedwingen toen de boerderijdeur dichtsloeg. Meneer Bakker was boos naar buiten gestormd. Zijn woorden galmden nog na. We hebben een grootmeester nodig, ge...
Fantasize-schrijfwedstrijd – shortlist: Ik ben je angst – Eva Martens-Zandbergen
Actueel, Beestachtig leuke schrijfwedstrijd, Rubrieken, Schrijfwedstrijden, Vertellingen

Fantasize-schrijfwedstrijd – shortlist: Ik ben je angst – Eva Martens-Zandbergen

Ik ben je angstik voed me met jouw bonzend hart en groei van schrik en kippenvel jouw nachtmerrie gaat nu van start en ik vermaak me welik plaats met mijn lange dunne staart heel zachtjes in je oor de engste droom, voor jou bewaard dus droom maar even doorslaap maar zacht, ik vreet aan jou met mijn tanden scherp en vlijm in deze nacht vol kil en kou is jouw geheugen, mijn geheimwaar jij het allerliefst aan denkt knaag ik nu uit je hoofd alles waaraan jij aandacht schenkt en wat jou is beloofd’s avonds kruip ik in bed bij jou omhels je met mijn klauwen waar ik echt het meest van hou is stikken en benauwenmet mijn sprieten verzwelg ik jouw geluk mijn grauwe vacht laat je kracht verdwijnen en als je gilt dan maak ik stuk dat is voor mij het fijneb...
Fantasize-schrijfwedstrijd – eervolle vermelding: Het kermisknuffeltje – Jennifer Harper
Actueel, Beestachtig leuke schrijfwedstrijd, Rubrieken, Schrijfwedstrijden, Vertellingen

Fantasize-schrijfwedstrijd – eervolle vermelding: Het kermisknuffeltje – Jennifer Harper

Het kermisknuffeltjeDe kleine Johnny keek vol afschuw naar het speelgoedbeest dat hij die middag uit een grijpmachine op de kermis had gegrist, om het bij thuiskomst meteen in de vuilbak achter in de tuin te gooien. Het beest had verschrikkelijk gestonken en er was iets griezeligs aan, iets wat hij niet kon verklaren. Hij had gehoopt dat het zou wegrotten tussen de etensresten. Niets was minder waar; het knuffeltje stond nu doodstil op zijn achterpoten aan het voeteneind van Johnny’s bed, precies in de streep maanlicht dat tussen het kiertje van de gordijnen scheen. Het licht wierp een sinistere gloed over zijn grijze vacht. En er was nog iets anders dat Johnny de stuipen op het lijf joeg: het knuffeldiertje was aanzienlijk veranderd. Eerst had hij op twee achterpoten gestaan. Nu had ...
Fantasize-schrijfwedstrijd – shortlist: De duistere heer – Robin Rozendal
Actueel, Beestachtig leuke schrijfwedstrijd, Rubrieken, Schrijfwedstrijden, Vertellingen

Fantasize-schrijfwedstrijd – shortlist: De duistere heer – Robin Rozendal

De Duistere HeerAlfred stampt door het nachtelijke bos met haar stenen kop geheven. Het is eeuwen geleden dat ze voor het laatst de bergen verliet, maar het is goed om de bomen te zien schudden bij elke stap die ze zet. Steentjes rollen weg en kleine dieren vluchten voor de aardbeving die haar wandeling teweegbrengt. Dat komt Alfred bijzonder goed uit, want het maanlicht is de enige reisgenoot die ze zich wenst op deze reis. Wanneer een schrille stem roept uit het duister naast het bospad, is haar eerste instinct om rustig voort te bolderen. Toch is er iets aan de stem waardoor ze luistert naar zijn woorden. ‘Ga jij toevallig richting zeg maar Oudenwater? Het eerbiedwaardige koninklijk paleis?’ Grommend komt Alfred tot stilstand. ‘Het is onbeschoft om magische bergbewoners te la...

You cannot copy content of this page