woensdag, februari 11

Vertellingen

Vertellingen: Dodendanserslicht – deel 1
Actueel, Vertellingen

Vertellingen: Dodendanserslicht – deel 1

Een verhaal van Isabelle Plomteux in zeven delen.Schims donderende hoeven werpen glinsterende banen de lucht in. De stuivende sneeuwkristallen raken ons niet, daarvoor gaan we te snel. De Daruviaanse ijsvlakte flitst onder ons voorbij. De manen van mijn hengst wapperen als aanvalsbanieren. Net als mijn eigen haar. Goden, wat heb ik dit gemist. Ik slinger een triomfantelijke kreet de messcherpe lucht in. Nu de wereld een witte waas is, er niets anders is dan snelheid en mijn hartslag één is met die van het voortrazende paard onder me, voel ik me voor het eerst sinds lange tijd weer leven. De zwaardwond aan mijn rechterbeen, de wond die me maar liefst twee roodmaancycli aan mijn bed in de ziekenzaal van de poortwachtersorde gekluisterd hield, steekt niet of nauwelijks. De ordeheelmeester...
Call to Action – The Dutch Corona Chronicles
Actueel, Satire, Vertellingen

Call to Action – The Dutch Corona Chronicles

By Loraine Bito, illustrations by Gert-Jan van den Bemd for FantasizeWorld Health Organization (WHO) declared corona-virus a pandemicThat morning I woke up with a slight headache which usually preceded my personal seasonal flu period. In an attempt to fight it off I hurried to the grocery store to buy some orange juice. This vitamin C shot had oftentimes helped me circumvent the worst symptoms which would confine me to my bed for a couple of days.  As I had planned to meet a recruiter on Friday the 13th to talk about possible new assignments to start making a name for myself as an independent contractor I was determined to have the meeting. All my hope flew out the window when the muscle ache set in the next morning. At the same time the Dutch Government was slowly taking precautio...
Vertellingen: Samen Delen – Karen van den Andel
Actueel, Vertellingen

Vertellingen: Samen Delen – Karen van den Andel

Warmte…. Zweet…. Geuren…. Jij en ik samen in de duisternis. In een satijn omfloerste nacht vrijen met elkaar. Ik heb hier lang op moeten wachten, veel geduld moeten hebben. Maar nu is het zover, jij wil mij net zo hard als ik jou… Je adem stokt bij het zien van mijn mannelijkheid, ik vind dat je gelijk hebt als je zegt dat je mij mooi vindt.(meer…)
Vertellingen: Match made in heaven – Sigrid Lensink-Damen
Vertellingen

Vertellingen: Match made in heaven – Sigrid Lensink-Damen

De stap om niets te zijn kan ik niet nemen. Ik kan niet geboren worden omdat mijn ouders geen aanstalten maken omdat ze niet met elkaar zijn getrouwd omdat er blijkbaar een hoop obstakels overwonnen moeten worden voordat mensen, mijn ouders, eens toegeven aan elkaar. Ik duw en trek aan hun lot, hun beslissingen, beïnvloed mijn komst en dat mag niet van Bariël. Nou ja, Bariël heeft de regels ook niet gemaakt. Het alternatief is dat ik verder moet, het gebied voorbij deze Tussenstop, waar emoties moeten sterven en ik echt los moet laten, maar de stap om niets te zijn kan ik niet nemen.BARIEL: Een ziel is niet niets.IK: Bariël is een Engel, wat weet hij daar nou van? Engelen worden niet geboren zoals mensen, die sterven niet zoals mensen, die leven niet zoals mensen. Je bent een illus...
Vertellingen: De Schaar – Odile Schmidt
Vertellingen

Vertellingen: De Schaar – Odile Schmidt

Ze zit op de stoep van een grachtenpand, twee jassen over elkaar, verfomfaaid. Ze houdt een felgele plastic tas in houdgreep vast. Ik herken haar bijna niet, zelfs niet wanneer ze mijn naam zegt en uit haar rol stapt door energiek op te staan: ‘Sylvie!’Ik slik. Wie staat er voor mij? Niemand anders dan Monique. Ik vraag wat er met haar gebeurd is. Ze legt uit. Een postpakket van haar spitsvondige tante: een schaar en een briefje eraan vastgemaakt met een touwtje. Ze leest de woorden: “Deze schaar wijs gebruiken. Je kunt er vrijheid mee knippen. Knip rond een mens, en zij wordt vrij.”© Hedwig Oudendorp-DamenMonique had er geen moment over nagedacht en begon lacherig om zich heen te knippen. Dezelfde dag ging de telefoon. Haar baas verontschuldigde zich, het kapitaal van he...
Vertellingen: Infernally Divine (Part 2) – Mike Jansen
Vertellingen

Vertellingen: Infernally Divine (Part 2) – Mike Jansen

Door / By Mike JansenPart two‘Luis will be underneath Amsterdam Central Station, near the subway tracks, around five o’clock at night. De Vries, make sure you get him. I want all exits to the South covered. I want to know where he gets in.’ On the other end of the line Frank heard the inspector frantically type instructions and assignments for the people around him.  ‘It will be taken care of, Decker. It’s late. Go home. Try getting some sleep, I’ll have you woken at four.’   Home, Frank thought, why the hell not. A few hours once a week probably wouldn’t hurt. He threw the field telephone back at the soldier.(meer…)
Vertellingen: Infernally Divine (Part 1) – Mike Jansen
Vertellingen

Vertellingen: Infernally Divine (Part 1) – Mike Jansen

Door / By Mike JansenPart one  Decker ducked behind the remains of a derelict front wall. The man he followed looked around anxiously, but continued on his way when he did not see or hear anything. Decker gave him a hundred yards before he left his hideout. He looked back at the shadowy depths of the dilapidated building. Even in clear daylight it was drab. What a shame, he thought. Silently he followed the path between mounds of rubble and piles of trash, without losing sight of Luis.  The man he was following was called Luis Arotto and he was leading Decker directly to his lair. He felt his excitement rise as Luis crawled underneath a barbed wire fence. A snarling squeal redirected his attention to his own position: a dirty black rat the size of a big cat was...
Vertellingen: De Incunabel van Asgard – Mike Jansen
Vertellingen

Vertellingen: De Incunabel van Asgard – Mike Jansen

Het was een zomer als geen andere in de afgelopen tien jaren. 1665 zou de geschiedenis ingaan als een zinderend jaar. Hun schip lag voor anker voor de rede van Amsterdam, te wachten op het zuchtje wind dat hen de Zuyderzee uit kon blazen. Jan Swammerdam zuchtte diep en bestudeerde de silhouet van Amsterdam, meer dan een mijl verderop. De stad zuchtte onder de ongebruikelijke hitte en dat was een van de weinige voordelen van het verblijf aan boord van de Seedraeck, de koelte van het Zuyderzeewater. Hij liep naar de andere zijde van het schip waar hij aan de horizon nog net de kerktoren van Marcken boven de horizon zag uitsteken. Heer Skaldir stond over het boord gebogen, maar zijn massieve gestalte bleef indrukwekkend. Zijn haar was samengebonden onder een kleurige sjaal, zoals de potsenmak...
Vertelling Johan Klein Haneveld: Kwantumzelf Inc.
Rubrieken, Vertellingen

Vertelling Johan Klein Haneveld: Kwantumzelf Inc.

Door Johan Klein HaneveldDe hemel was viezig bruin, als water dat te lang in een verstopte gootsteen heeft gestaan, vol met witte vlokken en draden. Was de lucht maar grijs, dan zou er mogelijk snel regen vallen die voor even de prikkende stofdeeltjes en gassen zou wegspoelen. Dat zou het mogelijk maken een keer diep in te ademen zonder direct een hoestbui te veroorzaken.Marcus Windorp trok zijn neus op. Het leek alsof hij het giftige mengsel zelfs door zijn masker heen kon ruiken. Hij had dat eigenlijk gisteren moeten vervangen, misschien was dat het. Nu bleef er voortdurend iets dat hem deed denken aan verlaten industrieterreinen en vuilnisbelten. Hij versnelde zijn pas, voor zover dat mogelijk was. Hij liep namelijk schouder aan schouder met de andere voetpadgebruikers. Mannen ...

You cannot copy content of this page