web analytics
dinsdag, februari 27

Interview met Daniel Warmoeskerken

Door Isabelle Plomteux

Daniel Warmoeskerken, © eigen foto

Kan je jezelf even voorstellen? Wie is Daniel Warmoeskerken?
Mijn naam is Daniel Warmoeskerken en ik ben schrijver van, voornamelijk, youngadultfantasy. Ik woon en werk in Eindhoven. Naast schrijver ben ik docent Nederlands op een mbo en redacteur voor een uitgever en een website. Een combinatie waardoor ik altijd met taal bezig ben. Al vanaf een jonge leeftijd ben ik dol op verhalen. In boekvorm, maar ook series, films en games houden me goed bezig. Elk medium vertelt verhalen op een eigen manier en daar kan ik enorm van genieten. De stap naar zelf schrijven was snel gemaakt.

Hoelang schrijf je al? Korte verhalen? Langer werk?
Ik schrijf al zolang als ik me kan herinneren. Vroeger vond ik het leuk om mijn eigen verhalen uit te denken en op te schrijven. Toen ik 2014 mijn debuut uitkwam, vond ik dat ik mezelf echt een schrijver mocht noemen. Daarna heb ik vooral korte verhalen geschreven die gepubliceerd werden in bundels. Het afgelopen jaar zijn er weer langere verhalen van mijn hand verschenen.

Heb je bepaalde schrijfopleidingen of cursussen gevolgd?
Hoewel mijn docentenopleiding niet direct een schrijfopleiding is, heb ik er wel veel van geleerd. Je analyseert veel literatuur en leert patronen in boeken herkennen. Daarnaast ook hoe je kan spelen met taal en wat er zoal in de wereld geschreven is. Tijdens mijn opleiding heb ik ook een minor gevolgd in creatief schrijven en zo nu en dan een cursus. Het fijne aan een cursus is dat je ook feedback krijgt en kunt uitwisselen met anderen. Daar leer je heel veel van.

In welk(e) genre(s) en voor welke leeftijd schrijf je?
Op dit moment heb ik vooral boeken geschreven voor tieners en jongvolwassenen. Kenmerkend aan deze boeken is dat ze ook heel populair zijn bij volwassenen (ik lees ze zelf namelijk ook erg graag). Jongeren zijn dan wel mijn doelgroep, maar natuurlijk kan je ze vanaf alle leeftijden lezen. De thema’s die in de boeken voorkomen zijn namelijk niet per se gericht op jongeren, maar juist breder. Wel schrijf ik voornamelijk fantasy.

Je boeken worden momenteel uitgegeven bij Godijn Publishing. Hoe ben je bij hen terecht gekomen? (ik zag dat je eerste boek, Hellehonden, bij Zilverbron uitkwam?)
In 2021 deed ik mee met een schrijfwedstrijd van Godijn Publishing. De wedstrijd heette “Nevelkinderen” en de opdracht was om een kort fantasy-, scienfiction- of horrorverhaal te schrijven met dat woord. De beste verhalen werden gebundeld en de presentatie hiervan werd altijd feestelijk gevierd in een theater. Door corona kon het dat jaar niet doorgaan, maar de top 3 mocht langskomen op het kantoor van de uitgever. Ik leerde daardoor de uitgeverij goed kennen en vroeg hen of ze geïnteresseerd waren om iets van mij te publiceren. Zo ging het balletje rollen. Mijn verhaal werd uiteindelijk tweede.

Kan je je reeds verschenen boeken even voorstellen? Zijn het standalones of maken ze deel uit van een serie? Korte inhoud?
Intussen is dat al een aardig lijstje aan het worden. Ik zal ze zelf kort samenvatten, omdat alle flapteksten samen anders een lange tekst vormen.

Hellehonden: Mijn debuut en een standalone youngadultfantasy. Het gaat over tieners die communiceren met geesten. Ze wonen in een afgelegen dorpje. De komst van de hellehonden brengt zowel de levenden als de doden in gevaar. Het is aan Milan met zijn vossengeest Crevan en Eva met haar hondengeest Balthazar om het dorp te redden.

Neppe vrienden & echte vijanden: Een youngadultthriller. Tevens een standalone en alleen als e-boek verkrijgbaar. Ellen moet verhuizen naar Windewaard, omdat haar ouders net gescheiden zijn. Ze kan haar draai niet vinden op haar nieuwe school, vooral omdat de populaire Quinty haar steeds voor de voeten loopt. Als Ellen besluit zich te verzetten, ontwricht alles wat er op het Haagwinde College gebeurt. Quinty kent namelijk van iedereen geheimen en is niet bang om studenten én docenten te chanteren zodat ze krijgt wat ze wil. Met fatale gevolgen.

De Ziener van Wilgenhoven: Een youngadultfantasy en het eerste deel van een duologie. In Wilgenhoven wonen bijzondere wezens, ondergedoken voor de gevaren van de buitenwereld en beschermd door een ziener en een magisch gilde. Merel traint om de volgende ziener te worden. Haar krachten zorgen ervoor dat ze door elke dekmantel heen kan prikken. Als er een nieuwe jongen in Wilgenhoven komt wonen, kan ze echter niet zien wat hij is. Er lijkt iets goed mis te zijn in het dorp en het is aan haar en Pecu, lid van het magische gilde, om uit te zoeken wat dat is. Het vervolg verschijnt in september 2022.

De Zwaan en de Lier: Een fantasynovelle in de wereld van De Ziener van Wilgenhoven. Het is een bloemlezing over de belangrijkste momenten uit het leven van Lyra en Cygnus, de ouders van Pecu (een van de hoofdpersonages uit De Ziener van Wilgenhoven). Wie Wilgenhoven bedreigt, bedreigt het magische gilde. Lyra probeert te ontdekken wat deze nieuwe dreiging van plan is, maar het lijkt erop dat Cygnus iets voor haar verborgen houdt.

In september verschijnt je nieuwste boek, het vervolg op De Ziener van Wilgenhoven. Kan je daar wat meer over vertellen? Is dit het afsluitende deel of komt er nog een opvolger aan?
Het nieuwste boek heet Tweestrijd en is het conclusiestuk op De Ziener van Wilgenhoven. Alle losse eindjes worden afgerond, dus er komt geen opvolger meer. Voor mij als lezer is het soms een drempel om aan een lange boekenreeks te beginnen, vooral als hij nog niet af is. Ik schrijf dus het liefst losstaande boeken of korte series. Een tweeluik vind ik nog wel behapbaar. Oorspronkelijk was het één boek, maar het werd al snel te dik, vandaar dat ik besloot er twee delen van te maken. Voor mij moet een verhaal op een gegeven moment ook echt klaar zijn. Dit neemt niet weg dat ik af en toe personages laat opduiken die al eens in een ander boek zijn voorgekomen.

Zitten er bepaalde thema’s in je werk? Welke en waarom vind je ze belangrijk?
Bepaalde thema’s komen vaker terug en sommige zijn echt gekozen voor één specifiek boek. In Neppe vrienden & echte vijanden gaat het bijvoorbeeld over pesten. In dat boek wordt het allemaal enorm uitvergroot en is het nogal over de top, maar de kern zit er nog steeds in. Dat mensen soms echt niet doorhebben wat ze iemand aandoen. Daarnaast gaat het vaak ook over vriendschap, opkomen voor jezelf en je plek zoeken in de wereld, omdat dat thema’s zijn die ik zelf belangrijk vind. Het is iets wat me bezighoudt en wat ik interessant vind om uit te werken in fantasy. Ik maak ook veel gebruik van geesten en een geestenwereld in mijn boeken. Dat is een overkoepelend iets, een eigen wereld waaronder ik mijn verhalen hang, zodat de boeken onderling kloppen. Een alternatieve wereld naast de onze. En als laatste maak ik vaak ook gebruik van het motief van de faustiaanse deel. Je ziel verkopen. Dit vind ik een enorm interessant concept. Soms gebruik ik het subtiel, maar in beide delen van De Ziener juist heel letterlijk. Ik werk nu aan een boek waarin dit het centrale thema is.

Je bent docent Nederlands, wat zijn jouw ervaringen met lezende jongeren? Lezen ze echt zoveel in het Engels; dat wordt nogal eens gezegd, namelijk. En als ze dat naar jouw idee inderdaad doen, heb je een idee waarom?
Ik werk op een mbo, dus mijn doelgroep varieert nogal. Meestal zijn ze zestien als ze binnenkomen, maar we hebben ook volwassenenonderwijs. Mijn ervaring wisselt en ik heb niet een eenduidig antwoord, omdat er veel mee samenhangt. In mijn hoofd ga ik ervan uit dat weinig jongeren lezen, maar toch word ik soms verrast. Het lezen van boeken gebeurt vooral in de vakanties. We leven in een tijd waarin alles snel gaat en waarin er soms veel van ons gevraagd wordt. Dat zie ik bij mijn studenten ook. Ze gaan naar school, hebben een (onbetaalde) stage, werken daarnaast, krijgen huiswerk en willen ook gewoon afspreken met vrienden. Ik kan me voorstellen dat je dan niet altijd nog zin hebt om een boek op te pakken. Ik zie ook dat vrienden die veel moeten lezen voor hun studie niet ook nog eens gaan lezen voor hun ontspanning. Als je op de middelbare school verplichte boeken moet lezen, ga je niet daarna nog een boek uitkiezen voor je plezier. Tegenwoordig kan je op elk moment een aflevering van je favoriete serie aanzetten en dat vraagt gewoon minder inspanning dan lezen. Na een drukke dag, snap ik die keuze wel. Als het erop neerkomt, moet lezen ook gewoon iets zijn wat je leuk vindt en als het je echt niet ligt, tja, dan is dat ook zo.

Wat betreft het Engels is dat iets wat ik vooral in de fantasyhoek hoor, niet zozeer bij mijn studenten. De echte leesfanaten verslinden veel boeken en daar hoor ik wel dat ze graag Engels lezen om verschillende redenen. Het is de oorspronkelijke taal en de vertaling is niet goed, of het nieuwste boek is nog niet vertaald. Ook merk ik een bepaald vooroordeel over onze moedertaal. Een vriendin van me zei ooit dat ze “Will you marry me” mooier en romantische vindt klinken dan “Wil je met me trouwen”. Dat is puur de connotatie die je met iets hebt. Dat Engels heeft ze gehoord in films en boeken en roept een goed gevoel op, terwijl het Nederlands vooral aan bod komt tijdens een lesje spelling of grammatica. Als dat Engels een goed gevoel oplevert, begrijp ik wel dat je het liever zo leest.

Hoe belangrijk is taal (en daarbij aansluitend correct taalgebruik) voor je in je boeken, als docent Nederlands?
Uiteraard heel belangrijk. Taal is een medium om een boodschap over te brengen en dat doe je het liefst zo goed mogelijk. Toch ben ik ook realistisch. Ik leer mijn studenten altijd dat je blind bent voor je eigen fouten en dat het goed is om je teksten te laten nalezen. Als je op de hoogte bent waar je minder goed in bent, kan je daar omheen schrijven. In mijn eerste boek staan aardig wat taalfouten en in het begin baalde ik daar enorm van, vooral als daarop werd gewezen in recensies (die staan online en worden ook gevonden door studenten). Nu kan ik dat vaak wel goed uitleggen. Vergissen is menselijk en fouten maken ook. Het belangrijkste is dat je boodschap overkomt en dat je ernaar streeft het zo foutloos mogelijk te doen, want als je op duizend woorden één fout maakt, zijn dat nog steeds negenhonderdnegenennegentig goede woorden. We focussen ons echter erg snel op die ene fout en soms is dat zonde. Zo foutloos mogelijk blijft mijn streven, maar als je na zeven proeflezers, een redacteur, een woordredacteur en twee nalezers toch nog een fout ontdekt, sta ik daar niet van te kijken. Ik zie constant kleine foutjes in ondertiteling, op websites of advertenties. Waarschijnlijk lees ik ook over dingen heen in dit interview. Taalregels zijn er met een reden. Sommige fouten zullen minder grote gevolgen hebben voor een betekenis (vind je/vindt je vs. blinde geleidehond/blindengeleidehond) en dus minder snel opvallen. Zoals ik al zei, is het streven naar foutloos schrijven belangrijk, dan vergeef ik foutjes zeker. We zijn tenslotte maar mensen.

Ik hoorde in een ander interview met je dat De ziener van Wilgenhoven van start gaat als een klassieke YA (meisje wordt halsoverkop verliefd op jongen, driehoeksverhouding etc.) maar dat je in de loop van het verhaal die gekende patronen bewust hebt proberen te doorbreken. Hoe heb je dit aangepakt (zonder te spoilen natuurlijk) en waarom heb je dit gedaan? En is het daardoor nog YA?
Het belangrijkste aan een young adult is, in mijn ogen, dat je aandacht besteedt aan de ontwikkeling van een (jonger) personage. Er gebeurt veel tussen je twaalfde en twintigste. Je moet een studie kiezen, misschien ga je al werken, op jezelf wonen en je maakt keuzes die een grote invloed hebben op hoe je de wereld ziet. De hoofdpersonages zijn Merel en Pecu. Beiden groeien op in een dorp waar eigenlijk al precies bepaald is wat hun rol gaat zijn. Dat is best beknellend als je op een leeftijd komt waarin je ook zelf keuzes wilt maken. Er moet al zoveel en dat is iets wat veel jongeren zullen herkennen. Het boek blijft een YA, omdat hier continu aandacht voor is. De twijfel die zij voelen, het aftastende naar je leeftijdsgenoten en je eigen gevoelens ontdekken zijn allemaal elementen die terug blijven komen en die het YA maken.

Wat ik wel merk is dat er bepaalde elementen zijn die in het verleden succesvol bleken en die nu bijna niet meer weg te denken zijn. Een driehoeksverhouding is daar een voorbeeld van, maar ook die onverklaarbare liefde voor iemand die soms helemaal niet goed voor je is, dat je de uitverkorene bent of dat je de enige in je soort bent. Ik ben het verhaal gaan schrijven met dat soort uitgangspunten. Merel is voorbestemd om de ziener te worden en ze krijgt een visioen van een betoverende jongen met wie ze een relatie zal krijgen. Dan tik je al veel aan. Naarmate het verhaal vordert, blijkt het toch allemaal net iets anders te liggen. Ik koos hiervoor, omdat het verhaal daardoor net iets interessanter werd. Het is een risico, want misschien leest iemand het, omdat ze juist dit herkenbare willen, maar ik hoop juist dat het hierdoor verfrissend en verrassend wordt. Er ontstaat een mysterie dat uitnodigt om verder te lezen.

Ook wil ik aandacht besteden aan die personages die niet “uitverkoren” of “speciaal” zijn. Ze maken iets bijzonders mee, dat wel, maar zijn net zo belangrijk als ieder ander in het verhaal. Iedereen heeft een rol en mijn personages moeten daarin hun eigen weg zien te vinden.

Daniel Warmoeskerken met zijn boek ‘De ziener van Wilgenhove’, © eigen foto

De magische gebeurtenissen in de Ziener van Wilgenhoven en de erbij aansluitende boeken (tweede deel en de novelle) spelen zich af in Nederland, in onze dagelijkse omgeving. Je werkt momenteel ook aan een boek voor volwassenen, zal zich dat ook in een bestaande omgeving afspelen? Waarom is dit belangrijk voor je? Of is het niet echt belangrijk, is het gewoon makkelijk?
Mijn motto is dat ik de boeken schrijf die ik zelf wil lezen. Die mijn voorkeur hebben. Het leukste vind ik het als een boek zich in onze wereld afspeelt, maar dan vol fantastische elementen. Misschien bestaat Zweinstein wel ergens, maar ben ik een dreuzel en mag ik dat niet weten. Het geeft een extraatje aan het boek. Dat het mij als lezer ook kan overkomen. Hoewel ik de boeken van Lord of the Rings en A Song of Ice and Fire met veel plezier heb gelezen, merk ik toch dat ik dan een afstand voel. Het voelt echt als fantasie en persoonlijk mis ik dan een betrokkenheid. Bovendien vind ik het vaak niet interessant om veel details te leren over een nieuwe wereld. Hun goden, politieke systemen, valuta of geografie. Begrijp me niet verkeerd, het is niet zo dat ik het helemaal niet wil in een boek, maar soms slaat het door en dan verlies ik de onderwerpen die ik prefereer: de ontwikkeling van de personages, interacties en het verhaal zelf. Ook denk ik niet dat het altijd gemakkelijker is, want juist door het in onze wereld af te laten spelen, moet je ook nadenken over hoe zoiets tot stand komt. Waarom is er een dorp als Wilgenhoven? Hoe kan het dat niemand afweet van die bijzondere wezens en waarom zijn ze ondergedoken? Dat vormt juist weer een uitdaging voor jou als schrijver. En als je heel technisch kijkt, is Wilgenhoven een fantasiewereld op zich, met eigen regels. In zekere zin is het een mooie tussenoplossing. Het boek dat ik nu voor volwassenen schrijf, speelt zich inderdaad in onze wereld af, wederom zodat ik het kan verankeren in alles om ons heen.

Waar zijn je boeken te vinden? In welke vorm zijn ze verkrijgbaar?
Hellehonden is volgens mij lastiger te verkrijgen, maar kan nog wel bij uitgeverij Zilverspoor besteld worden als paperback (ik heb nog een paar exemplaren voor wie graag de verzameling compleet wil maken, dus bij mij bestellen kan ook).
Neppe vrienden & echte vijanden is alleen als e-boek verkrijgbaar via alle gebruikelijke kanalen.
De Ziener van Wilgenhoven, De Zwaan en de Lier en vanaf september 2022 Tweestrijd zijn als paperback en e-boek verkrijgbaar bij elke (online) boekhandel of vraag ze aan bij je bibliotheek.

Waar sluit je werk bij aan? Met welke boeken kan je jouw werk vergelijken?
Ik kijk dan vooral naar de thema’s, omdat ik dat qua schrijfstijl heel lastig vind toe te lichten. Neppe vrienden & echte vijanden vergelijk ik zelf altijd met Pretty Little Liars van Sara Shepard. Alles rondom De Ziener is het best te vergelijken met reeksen waarin een ensemble is van verschillende wezens. Sinds kort kijk ik Teen Wolf en ik zie daar wel gelijkenissen mee.

Heb je favoriete auteurs?
Stephen King is een van de weinige auteurs van wie ik alles lees en hij staat veruit bovenaan. Ik ben enorm jaloers op de schrijfstijl van Leigh Bardugo en de fantasie van Neil Gaiman. Verder heb ik vooral favoriete boeken. In de top 10 vind je zeker Cloud Atlas van David Mitchell, Jurassic Park van Michael Crichton en The Picture of Dorian Gray van Oscar Wilde terug. Om terug te keren op een eerdere vraag moet ik wel bekennen, ondanks het gebruik van de oorspronkelijke Engelse titels, dat ik ze gewoon in het Nederlands heb gelezen.

Waarom schrijf je? Wat vind je er leuk aan en wat niet?
Als kind begon ik met schrijven, omdat ik het heerlijk vond om in mijn eigen fantasiewereld te leven en dat is intussen niet veranderd. Ik schrijf de verhalen die ik zelf wil lezen, maar die niet in de winkel te vinden zijn. Dat is het belangrijkste uitgangspunt in mijn ogen. Ik vind het echt een uitdaging om uren aan een tekst te werken, zodat een beeld goed overkomt. Mensen deelgenoot maken van een verhaal dat jij hebt verzonnen. Het is lastig om echt iets te ontdekken wat ik er niet leuk aan vind. De eerste keer dat ik redactie kreeg, was dat even slikken. Inmiddels vind ik zelfs dat leuk, omdat je tekst er alleen maar beter van wordt.

Waar ben je als auteur te vinden? Website? Sociale media? Evenementen?
Het beste ben ik te bereiken via sociale media. Ik heb een Facebook-pagina voor mij als auteur, maar deel ook regelmatig wat op mijn reguliere pagina. Ook via Instagram ben ik dit jaar actief. Op 17 september vind je mij op Elfia in Arcen bij de kraam van Godijn Publishing, want dan komt Tweestrijd uit.

Wat zijn je toekomstplannen?
Blijven schrijven. Het is mijn passie en ik zal het altijd blijven doen. De meeste verhalen die ik nu schrijf, heb ik vroeger bedacht en ben ik nu aan het omzetten in begrijpelijke tekst. Er zijn twee verhalen die ik hoog op mijn wensenlijstje heb staan en met de eerste ben ik nu bezig. In dit interview heb ik daarover al een aantal hints weggegeven, maar ik kan nog niet zeggen of hij gaat verschijnen en wanneer dat dan is.

Bedankt voor het interview!
Graag gedaan. ^_^

 

© 2020 – 2024 Fantasize & Isabelle Plomteux

You cannot copy content of this page