maandag, mei 11

Vertellingen

Vertelling: Therapie – Guido Eekhaut
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Therapie – Guido Eekhaut

Door Guido EekhautHij voelde zich niet gelukkig, had zich nooit gelukkig gevoeld. Het was niet zoals dood zijn, verre van, niet zoals het Niets te omarmen, maar zelfs die gedachte kon hem niet troosten. Hij vond hierin geen soelaas. Dit gevoel, dit niet gelukkig zijn, leidde hem nergens naartoe, zelfs niet naar therapie, waarin hij overigens niet geloofde. Dus kwam hij daar niet aan toe. Therapie was voor andere mensen, die een ander soort leven leidden. Die elders woonden, in andere delen van de stad. Voor hem leken de dagen grauw slib, waarin hij niet vooruitkwam. En de stad, bijna een ruïne, hielp ook al niet.Wat hem verder dreef, wat hem voortdreef, was het gezicht. Een duidelijk waargenomen gezicht, fijne trekken, edel zelfs. Bij dat gezicht hoorde een naam — maar laat het...
Vertelling: The One-day Man (English)
Actueel, Vertellingen

Vertelling: The One-day Man (English)

Written by Ihor Antoniuk Translated from Ukrainian by Anna Bendiy I dare say you never even spoke to Time Now, if you only kept on good terms with him, he’d do almost anything you liked with the clock. — Lewis Carroll, Alice’s Adventures in Wonderland I don’t know how much time I have left. This story might end at any moment, dying on an unfinished sentence, dangling on half a word. You’ll have to put the period in this bizarre tale yourself. Yes, you — the person who took it upon themselves to read these twisted lines, written by an insane man, who will never see the light of day again. The next movement of the clock’s hands might become my last. The glitches began about a week ago. Or maybe ten…twelve days. Twenty max. It’s difficult to find the origin of this hellish situation....
Vertelling: Alice en Skeleton Lode – Finn Audenaert
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Alice en Skeleton Lode – Finn Audenaert

Door Finn Audenaert Voor Anthony Creston Brown (♱ 29/12/2024). ‘A man selling pictures, lonely on the road Mean man Skeleton Lode from the cold.’ Rapper Warcloud als zijn alter ego Skeleton Lode - ‘Purple Rose from Cyro’ (‘Mixed Forest Zone’ bootleg, 2003)   DEEL EEN: EEN UILTJE DAT WEL EN NIET GEKNAPT WORDT. EN EMOTIES, VEEL EMOTIES. ‘Waarom is een raaf als een bureau?’ De Gekke Hoedenmaker leunt tegen de beuk naast de picknicktafel en grijnst breed. Hij spreidt zijn linkerhand en telt zijn vingers: ‘Een, twee, de middelste telt niet mee, vier, vijf. Geef antwoord of verlies je vege lijf!’ Alice schenkt net thee uit; het stroompje bevriest halverwege. ‘Nee, zeg!’ Ze rolt met haar ogen. Waarom doet iedereen zo moeilijk in dit malle land? ‘Hoho, je krijgt geen thee voor je het...
Vertelling: Het onderscheid – Guido Eekhaut
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Het onderscheid – Guido Eekhaut

Door Guido EekhautHet treinstel werd nog in die andere eeuw gebouwd maar is goed onderhouden, zodat het mij, als reiziger, aan niets ontbreekt, zeker niet aan een ietwat knagend gevoel van onverdiende luxe. De banken zijn bedekt met aangenaam zacht velours, er hangen gordijnen voor de ramen die effectief het harde zonlicht weren, het ruikt er ook fris. Kunstmatig, maar fris. Het gaat niet om de lengte van de reis, wel om de kwaliteit ervan. Daarom betaalt mijn werkgever, het Ministerie van Immigratie, dan ook een ticket eerste klasse. Het plebs dat in de andere wagons meereist, doet het met een minimum aan voorzieningen. Er is onderscheid, zo hoort dat nu eenmaal. Ik reis ook niet voor mijn plezier, maar omdat ik een verantwoordelijke taak heb, in het belang van het collectief. Dat sch...
Vertelling: De zegen van vergessen – Charles van Wettum
Actueel, Vertellingen

Vertelling: De zegen van vergessen – Charles van Wettum

Door Charles van WettumVandaag was het alweer niet stil in de stiltecoupé. Vanzelfsprekend verwacht ook niemand dat, mensen kun je nu eenmaal niet met bordjes commanderen. Voor mij is het voordeel dat je in zo’n kleine ruimte verhalen veel beter kunt volgen. Ik ben vooral dol op mensen die praten over vroeger. Over hun selectieve herinneringen. Over de reconstructies die ze daarmee maken. Toen ik binnenkwam, zat de oude man bij het raam. Omdat ik misselijk word van achteruitrijden, ging ik naast hem zitten. Vanaf mijn zitplaats nam ik hem zo onopvallend mogelijk op. Fijne zilvergrijze krulletjes, een lorgnet (wie draagt die dingen eigenlijk nog tegenwoordig?), een smal snorretje zoals dat op tv door die Belgische detective wordt gedragen. Het verbazende aan hem was niet het donkergrij...
Vertelling: De man die zijn vangst liet gaan in Wuqquw-Blanz – Toen Sergio zestien was – Jaap Boekestein
Actueel, Vertellingen

Vertelling: De man die zijn vangst liet gaan in Wuqquw-Blanz – Toen Sergio zestien was – Jaap Boekestein

Door Jaap BoekesteinHet zesarmige mannetje stond op de roestige brug. Hij zwaaide een lange dunne staaf door de lucht. Aan het einde was een draad bevestigd die elegant vonkend meezwierde. Sergio sloeg het geheel met enige verbazing gade. Was dit een ingewikkelde ontspanningsoefening, een religieus gebruik, een obscure culturele uiting? Wuqquw-Blanz was niet vreemder of gewoner dan enige andere wereld, maar Sergio kon de bezigheden van het mannetje niet plaatsen. Toen de kleine man tot rust was gekomen en plaats had genomen op de brede reling van de brug, de staaf nu nonchalant in drie van zijn handen en in twee andere handen een walmende waterpijp met een breed ademstuk, wandelde Sergio op zijn gemak naar hem toe. ‘Een goedendag,’ wenste Sergio hem toe. ‘Vergeef mij mijn nieuwsgi...
Vertelling & satire: De Beste Bedoelingen – Guido Eekhaut
Actueel, Satire, Vertellingen

Vertelling & satire: De Beste Bedoelingen – Guido Eekhaut

door Guido EekhautHet ergste was dat achteraf niemand Sani wilde geloven — over hoe het eigenlijk een dom idee was, iets van het moment zelf, een onbezonnen maar goedbedoelde inval. Geen mens geloofde dat. Hij pakte het halfnaakte, duidelijk ondervoede blanke jongetje op, hield het in zijn armen en liet Suzy, zijn toenmalige vriendin, een foto maken met haar iPhone. Een blond knaapje, vier of vijf maar misschien ook zes, dat was moeilijk in te schatten, toch voor Sani die pas drie dagen in dit land was, met een toeristenvisum uit Nigeria. En eigenlijk doet het er niet toe uit welk land Sani kwam, of waarom hij hier in dit land bij de zee was, in het hart van Westelijk Europa, dit kleine koninkrijk waarover hij zo goed als niets wist, behalve dat op vele plaatsen armoede heerste, mense...
Vertelling: De Franse trol – Thomas Nolet
Actueel, Vertellingen

Vertelling: De Franse trol – Thomas Nolet

Door Thomas NoletEr was eens een trol, die leefde onder een brug. Dat was op zich niets bijzonders, want daar leven trollen nu eenmaal. Maar de trol zelf was wel bijzonder. Hij was namelijk de grootste dichter die ooit geleefd had. De brug waar deze trol onder woonde, lag even buiten Parijs. Het was een mooie brug, daar niet van. Hij overspande een kalm, pittoresk stroompje, met uitzicht over landerijen en een watermolen. Geen steen van de brug was hetzelfde, ze varieerden in kleur, mosbegroeiing of waterschade. Er was geen steen die hem niet in vervoering kon brengen als hij ernaar staarde. En dat kwam natuurlijk mooi uit voor zo’n dichterlijke trol. Toch had hij liever in de stad gewoond. De mensenmassa, de straten, de architectuur, de Seine met haar rioollucht, het graf van de verg...
Vertelling: De waterman – Charles van Wettum
Actueel, Vertellingen

Vertelling: De waterman – Charles van Wettum

Door Charles van Wettum‘Daar heb je hem!’ gilde een vrouw. ‘Dat is de schoft die water steelt! Die app ging vast over hem.’ Donkere blikken keerden zich in mijn richting. Dit werd gevaarlijk! Waar kon ik heen? De zaterdagochtend was normaal begonnen. De waterman zou om half twaalf komen, dus om tien uur riep ik naar mijn vriendin: ‘Jacobien, ga jij vandaag of is het mijn beurt?’ Terwijl ik de vraag stelde, wist ik al wat het antwoord zou worden. ‘Och, Jeffrey, ik moet nog snel douchen. Wil jij het vandaag doen?’ Vanzelfsprekend. Ik stak het waterpasje in mijn vestzak en ging naar de kelder van ons appartementengebouw. Op de openbare meterkast zag ik dat onze witwatertank vrijwel leeg was, dus ik zou van de waterman een volledige eenheid nodig hebben. Lichtgrijs hadden we nog een be...
Vertelling: De afwijking – Guido Eekhaut
Actueel, Vertellingen

Vertelling: De afwijking – Guido Eekhaut

Door Guido EekhautHij zit aan het ronde tafeltje naast het mijne, onder het waakzame oog van de zwartgerokte ober die — vanwege zijn uitrusting en houding — aangeeft dat dit een burgerlijk café is en dat een cappuccino er vijf euro kost, en niet drie zoals elders. De man aan het tafeltje naast mij ziet er duidelijk uit alsof hij vijf euro kan spenderen aan een van melkschuim voorziene koffie, en daarom is de ober niet in het minst gealarmeerd. Ook omdat de klant een blanke man uit het noorden is, een beschaafd persoon in een net donkerblauw pak met een wit hemd en een grijsrode das. Er is niets aan deze bezoeker dat hem niet associeert met het soort cliënteel wat hier doorgaans op het terras plaatsneemt, om drie uur in de namiddag. Behalve dan de twee netjes symmetrische, korte ho...

You cannot copy content of this page