dinsdag, februari 10

Vertellingen

Fantasize jongerenschrijfwedstrijd Kom zoals je bent – eerste plaats – leeftijdscategorie 21-25 jaar: 1-A van Rien Speulman
Actueel, Schrijfwedstrijden, Vertellingen

Fantasize jongerenschrijfwedstrijd Kom zoals je bent – eerste plaats – leeftijdscategorie 21-25 jaar: 1-A van Rien Speulman

1-A Door Rien SpeulmanEr is iets anders vandaag. Ik kan er mijn vinger niet op leggen, maar er is iets dat niet klopt. Al sinds ik wakker werd, voel ik me raar. Mijn hoofd bonst, mijn keel doet zeer en ik voel me draaierig. Een branderig gevoel verspreidt zich door mijn onderbuik en tussen mijn benen. Ik negeer het. De bezoekers zijn gearriveerd. Ze staan aan de andere kant van de traliemuur en lezen de bordjes hardop voor. ‘Zeros is ons oudste vrouwtje, zij hoort nog bij de oorspronkelijke groep eerste bewoners in onze dierentuin,’ leest een meisje. Ik ken het bordje uit mijn hoofd en zeg de woorden over mijn oma mee in mijn hoofd. ‘Ondertussen is ze oud en dement, maar om haar te eren, mag ze haar oude dagen bij haar kinderen en kleinkinderen slijten.’ Niemand van onze groep wee...
Fantasize jongerenschrijfwedstrijd Kom zoals je bent – eerste plaats – leeftijdscategorie 15-20 jaar: Een draak van een lief van Imke Vermeij
Actueel, Schrijfwedstrijden, Vertellingen

Fantasize jongerenschrijfwedstrijd Kom zoals je bent – eerste plaats – leeftijdscategorie 15-20 jaar: Een draak van een lief van Imke Vermeij

Een draak van een lief Door Imke VermeijNona Stormrijder had drie dingen geleerd in haar leven: vertrouw nooit op een edelman met zachte handen, een paard liegt nooit over modder en als een opdracht klinkt alsof je er rijk van wordt én tegelijk dood van gaat, dan klopt meestal alleen dat laatste. Ze zat op dat moment in een aftandse herberg met een naam als ‘De Zilveren Eikel’ of iets even tragisch, haar laarzen op tafel, haar blik op haar bier, toen een bode haar vond. Zijn tabberd was strakgestreken, zijn laarzen ongeschonden en zijn ogen hadden die licht trillende glans van iemand die zijn leven liever zou slijten in de schaduw van een postkantoor dan staan tegenover een vrouw met een zwaard groter dan hijzelf. ‘Bent u ... Stormrijder?’ vroeg hij, terwijl hij iets uit zijn mouw h...
Fantasize jongerenschrijfwedstrijd Kom zoals je bent – tweede plaats – leeftijdscategorie 21-25 jaar: Ik wil de horizon van Emilie Verlaet
Actueel, Schrijfwedstrijden, Vertellingen

Fantasize jongerenschrijfwedstrijd Kom zoals je bent – tweede plaats – leeftijdscategorie 21-25 jaar: Ik wil de horizon van Emilie Verlaet

Ik wil de horizon Door Emilie VerlaetDe speer van de jongen tikte tegen Rebel Hartshoorns schoen. Vijf passen verder stond Argus 12 stil, hoofd iets gekanteld, alsof hij naar het fluisteren van het bos luisterde. Zijn gelaat, glad, menselijk van vorm, met ogen die te precies knipperden, ving het gefilterde licht op. Rebel lag half onder een omgevallen den, hars op haar wang. De jongen, ogen als heide in de schemering, hield zijn speer horizontaal. ‘Is dat ding van jou?’ vroeg hij zacht. Rebel trok een splinter uit haar mouw. ‘Hij is vriendelijker dan de meeste mensen.’ Argus glimlachte, een nette, geoefende glimlach. ‘Ik sta open voor feedback.’ De jongen kneep zijn ogen tot spleetjes. ‘Ik detecteer geen direct gevaar,’ zei Argus. Zijn stem was laag en warm. ‘Maar jullie fluiste...
Fantasize jongerenschrijfwedstrijd Kom zoals je bent – tweede plaats – leeftijdscategorie 15-20 jaar: M van Sofian van Zanten
Actueel, Schrijfwedstrijden, Vertellingen

Fantasize jongerenschrijfwedstrijd Kom zoals je bent – tweede plaats – leeftijdscategorie 15-20 jaar: M van Sofian van Zanten

M Sofian van ZantenHet poppenjongetje zit in een kartonnen doos, verstopt tussen wat versleten knuffels en oud speelgoed. Zijn gezichtje is perfect vormgegeven: grote glanzende ogen, een lieve glimlach en een roze blos op zijn wangen. Mensen vinden hem op een rommelmarkt, in een kringloopwinkel of in een doos op straat, zoals nu. Hij heeft veel huizen gezien. Ouders die hem aan hun kinderen cadeau geven, verzamelaars waar hij op een schap tussen andere poppen belandt - het maakt niet uit, want overal eindigt het hetzelfde. Kinderen krijsen wanneer de pop fluistert en verzamelaars krijgen de rillingen als de lampen flikkeren en de pop plots niet meer op het schap staat. Niet schrikken, of wel, maar die pop - dat ben ik. Niet letterlijk het stoffen ding, maar de kwelgeest die om hem he...
Fantasize jongerenschrijfwedstrijd Kom zoals je bent – derde plaats – leeftijdscategorie 21-25 jaar: Veren van Mara Montenero
Actueel, Schrijfwedstrijden, Vertellingen

Fantasize jongerenschrijfwedstrijd Kom zoals je bent – derde plaats – leeftijdscategorie 21-25 jaar: Veren van Mara Montenero

Veren Door Mara MonteneroIk ben blij dat ik er vanochtend alsnog voor heb gekozen om mijn binder aan te doen. Als ik dan vandaag zal sterven, zal ik dat tenminste als mezelf doen. De semi-tijger komt op me af met een snelheid die ik niet kan ontvluchten, zelfs niet wanneer mijn benen me wel zouden toestaan te bewegen. Terwijl het beest steeds dichterbij komt, beginnen de eerste donkere veren al te groeien op mijn borst, een reactie op mijn groeiende paniek. Niet het juiste moment. Als ik voor die kat er al uitzag als een snack, zal ik alleen maar sneller sterven als ik op een vogel lijk. De enorme katachtige springt en zijn poten maken contact met mijn buik, waar scherpe nagels verstrikt raken in mijn shirt. Met een klap raakt mijn hoofd de stoep en voor even is alles wazig, dan zwa...
Fantasize jongerenschrijfwedstrijd Kom zoals je bent – derde plaats – leeftijdscategorie 15-20 jaar: Die lange zomernacht van Gerd Wils
Actueel, Schrijfwedstrijden, Vertellingen

Fantasize jongerenschrijfwedstrijd Kom zoals je bent – derde plaats – leeftijdscategorie 15-20 jaar: Die lange zomernacht van Gerd Wils

 Die lange zomernacht Door Gerd WilsHet begon als een grap. De laatste schooldag, alles rook naar opluchting en zonnebrand. In het fietsenhok stonden een paar jongens uit zijn klas te praten. Lars luisterde maar half. ‘Als je echt zo’n einzelgänger bent, moet je het doen,’ zei Bram. ‘De zomervakantie in de kelder. Alleen. Geen wifi. Geen daglicht.’ Lars keek op. ‘Waarom zou ik dat doen?’ ‘Voor de eer,’ zei iemand. ‘Je hebt toch niets beters te doen.’ Er werd gelachen, Lars lachte niet mee. De kelder kende hij goed. Hij was er ooit per ongeluk verdwaald tijdens een rondleiding. Sindsdien dacht hij er soms aan terug. Er hing iets ouds in die ruimte, iets wat hem vreemd genoeg kalmeerde. Misschien zou zo’n lange stilte hem goed doen. Twee dagen later stond hij met een sport...
Vertelling: Ballade van de zwarte toren – Petra Coret
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Ballade van de zwarte toren – Petra Coret

Door Petra CoretGoedenavond, beste gasten van deze herberg, mijn naam is Ceithyne van de Gouden Snaar en ik ben hier om u allen te vermaken met mijn muziek en mijn verhalen. Waarom ik zo heet? Laat me u dat vertellen. Het was bitter koud die nacht. Het vroor al een week en een meedogenloze, ijzige wind loeide door de duinen en om de verlaten zwarte toren vlak bij het strand. Diezelfde wind sneed dwars door mijn kleren zodat ik bibberend en ineengedoken bij mijn miezerige kampvuurtje tevergeefs probeerde warm te blijven. Ik had er mijn rechterarm voor gegeven om te mogen overnachten in het meest armzalige schuurtje in het vissersdorp dat ik die middag gepasseerd was. Maar zodra ik mijn luit tevoorschijn had gehaald en mijn mond opendeed om te zingen - en daarmee aan te kondigen dat ik...
Vertelling: Tweehonderd jaar eenzaamheid
Actueel, Vertellingen

Vertelling: Tweehonderd jaar eenzaamheid

Door Charles van WettumIk ben aangekomen. Gedurende de lange reis naar Terra II waren al mijn telescopen en antennes onbruikbaar door mijn ruimtetijd vervormende motorvelden. Twee eeuwen lang heb ik geen enkel contact gehad met de buitenwereld: geen bitje data en geen losse foton kon me bereiken. Pas nu ik na de lange remprocedure in de wijde naderingsbaan vlak bij mijn bestemming ben aangekomen en mijn motoren kan afzetten, wordt observeren weer mogelijk. Het is logisch dat ik het elektronische equivalent van nervositeit ervaar. De observatiekoepel schuift open en in mijn opnamechip verschijnt het eerste, vage beeld van de exoplaneet die mijn bestemming is. Het is nog niet meer dan een klein schijfje, nog veel te ver weg voor een scherpe opname, maar ik zie duidelijk het verwachte b...
Schrijfwedstrijd Maakbaar – Karens keuze: Die het vuur bracht – Peter De Groot
Actueel, Maakbaar, Schrijfwedstrijden, Vertellingen

Schrijfwedstrijd Maakbaar – Karens keuze: Die het vuur bracht – Peter De Groot

In een schrijfwedstrijd sneuvelen soms verhalen die eigenlijk goed genoeg waren om door te gaan. Een van die verhalen kwam op de radar van hoofdredacteur Karen en ze was onder de indruk. Daarom een toegift in de schijfwedstrijd Maakbaar onder de noemer Karens keuze. Laura Jebbink verzorgde de illustratie.Die het vuur bracht Door Peter De GrootDe rook van brandend hars likte aan de lucht, kronkelend als een slang die naar het lichaam van de zon reikte. Tenochtitlán ademde zwaarder dan normaal. Alsof de stad wist dat haar einde naderde. Axayacatl stond aan de rand van het paleisplein, waar de geur van bloed sterker was dan die van de bloemen die de priesteressen de vorige avond hadden gestrooid. Naast hem, in de schaduw van een gebeeldhouwde zuil, stond Cuauhtémoc. Jonger, smaller ...
Schrijfwedstrijd Maakbaar – Shortlist 4e plaats: Voor de soldaten die nooit vielen – Mike Jansen
Actueel, Maakbaar, Schrijfwedstrijden, Vertellingen

Schrijfwedstrijd Maakbaar – Shortlist 4e plaats: Voor de soldaten die nooit vielen – Mike Jansen

Door Mike Jansen‘Dus waarom zijn we nu hier, papa?’ vroeg Roger. Ik keek naar hem en vervolgens naar zijn jongere broer, Philip. ‘We zijn hier om te herinneren.’ Ik keek op naar de enorme cenotaaf die tussen het regeringsgebouw en het ministerie van Defensie stond. Het was mistig en koud, dus er waren weinig mensen in de buurt. ‘Maar wat is het?’ zei Roger. ‘En wat herinneren we ons?’ ‘Eigenlijk is het gewoon een stuk steen. Toen het voor het eerst verscheen, iets meer dan twintig jaar geleden, was het groot nieuws.’ ‘Voordat je mama ontmoette?’ vroeg Philip. Ik glimlachte. ‘Eigenlijk heb ik je moeder hier getroffen. Ze keek ook naar het spektakel. Ik herinner me dat de zon scheen en dat de mensen in een goed humeur waren, ook al werd het land bedreigd door onze buren.’ ‘Dus ...

You cannot copy content of this page