Door Mariëlle Douma

Midden in de anders zo open hal van het Forum, het cultureel centrum in het hart van Groningen, scheiden twee luxueuze gordijnen een deel van het plein af. Wie een kaartje voor vrijdagavond 23 januari 2026 heeft weten te bemachtigen, mag binnentreden – daarachter vindt voor het eerst een gloednieuw evenement plaats, namelijk Epic & Enchanting: A Forum Fantasy Night.
Achter de gordijnen is een marktplein gebouwd, met aan de buitenkant kraampjes met boeken, thee, illustratie en andere passende waren onder sfeervolle verlichting. In het midden staat het muzikale duo Tourbillion opgesteld, dat de vrolijke tonen van balfolkmuziek ten gehore brengt. Heldere bewegwijzering leidt de bezoekers naar verschillende zalen waarin het programma van de avond zich afspeelt. Dat is onder andere gevuld met lezingen, bijvoorbeeld over macht en identiteit in fantasy en monsters uit de middeleeuwen.

Het balfolkduo Tourbillion ontvangt de bezoekers met hun vrolijke deunen.

Feeërieke lichtjes schijnen boven ‘bookish items’.

De zaal voor de lezingen heeft net als de entree een complete gedaanteverwisseling ondergaan: het is alsof je in een kasteelzaal binnentreedt, compleet met projecties op de muren die de oplettende kijker zelfs af en toe kan zien bewegen. Het programma opent met een vraaggesprek met Maria Postema, vertaalster van YA fantasy en sciencefiction, die bekend is van onder andere De Hongerspelen en Twilight. Er gaat een golf van verrukking door de zaal wanneer de interviewster deze titels benoemt. Dat is ook geen wonder gezien de gemiddelde leeftijd van het publiek, want veel bezoekers zullen deze boeken in hun eigen tienerjaren hebben gelezen. Wat volgt is een ontzettend leuk vraaggesprek tussen de interviewster en Postema, het enthousiasme voor haar vak spat ervanaf. Een pijnlijk puntje is echter wel het moment waarop de interviewster beweert dat Nederland maar één echte fantasyauteur kent – heel pijnlijk, aangezien er zelfs Nederlandstalige fantasyauteurs met hun boeken op de markt staan. Dat geeft ook maar weer aan hoe belangrijk het blijft om aandacht voor Nederlandstalige genreauteurs te vragen. Gelukkig zet Postema dit misverstand weer recht in het vervolg van het gesprek.

Tijdens de lezingen waan je je in een andere wereld.

Buiten de zaal vinden gelijktijdig allerlei hands-on workshops plaats. Die variëren van het zelf in elkaar knutselen van een Warhammer-poppetje en kortdurende Dungeons & Dragons sessies tot een potje solderen om lichtgevende vleermuisvleugels te maken, of je kunt een workshop volgen waarin je leert om je eigen fantasy-landkaart te ontwerpen. De workshops zijn bij de bezoekers zo populair dat er grote rijen ontstaan – het is duidelijk dat het Forum heeft onderschat hoeveel belangstelling dit evenement en de individuele workshops zouden trekken. Dat is jammer, want het zorgt voor veel teleurgestelde gezichten, maar tevens ook heel positief: het toont aan dat dit soort evenementen bestaansrecht hebben, en hoeveel interesse er inmiddels voor het fantastische genre in al zijn facetten bestaat.

Opperste concentratie bij alle deelnemers aan de workshop kitbashing.

Voor de romantasyliefhebber zijn de marktkraampjes ronduit gevaarlijk: bekende en minder bekende titels hebben daar de overhand, compleet met een aanbod van prachtige limited editions met allerlei goud- en zilverfolie en de inmiddels welbekende sprayed edges. Een iets diverser aanbod had hier echter ook niet misstaan, dat had wellicht nog net wat beter aangesloten bij de diversiteit van het programma van de avond zelf, al leek dit het grootste deel van de bezoekers niet te storen.

Liefhebbers van limited editions konden hun hart ophalen bij de boekenkraampjes.

Het hele gebouw gonst van het enthousiasme en de passie voor het genre: je hoort het in elke lach, je ziet het in de gezichten en in de reacties uit het publiek bij de lezingen. Met dit evenement heeft het Forum al deze liefhebbers bijeen weten te brengen, en dat is waar de echte magie ontstaat. Wanneer één van de organisatoren het podium betreedt en vraagt of het Forum volgend jaar weer zo’n avond moet organiseren, kan het dan ook niet anders dan dat het publiek volmondig begint te juichen als bevestiging. Wellicht is dat voor nu ook het enige wat er echt toe doet: dit evenement nodigt uit om jaarlijks terug te keren, en Fantasize kan niet wachten tot dat moment zal aanbreken.