Door Mariëlle Douma

“Wachtrij van ruim vier uur voor nieuwe attractie Efteling”, kopte RTL Nieuws op de dag dat de Efteling haar nieuwe attractie opende. Danse macabre is een vervanging voor het populaire Spookslot, dat helaas van binnen en van buiten in slechte staat verkeerde. Drie jaar heeft het geduurd, voordat Danse macabre haar deuren opende. De Efteling zou echter de Efteling niet zijn als ze het achtergrondverhaal van de attractie niet tot in de puntjes hebben uitgewerkt: en daar verscheen dus ook Danse macabre het boek, geschreven door niemand minder dan Paul van Loon.

Danse macabre vertelt het verhaal van Florian en Isabella, die van hun stiefvader Damian absoluut niet naar de abdij mogen gaan. Stiekem volgen ze Damian toch, wanneer hij daar samen met zijn orkest het muziekstuk Danse macabre speelt. Daar zien ze een duister schouwspel: een onzichtbare kracht laat de muzikanten verdwijnen en de abdij staat op instorten. Het Onnoembare zit hen op de hielen en ze moeten vluchten… Kunnen ze ontsnappen aan deze duistere kracht?

Uitvoering
Het boek is werkelijk prachtig uitgevoerd. Direct valt de gouden folie op de cover en de bijna gotisch aandoende uitstraling op. Het roept een duistere sfeer op, die perfect past bij de insteek van het verhaal. Magnifiek zijn ook de illustraties die door het boek heen zijn verspreid. Soms beslaan ze één pagina, soms slechts een stukje – de afbeeldingen ademen precies de sfeer die de tekst probeert uit te stralen en zijn een goede aanvulling om dit fantasierijke avontuur tot leven te brengen.

Griezelen
Direct vanaf het begin merk je dat dit boek is geschreven door een meester. De zinsopbouw is goed toegesneden op de doelgroep – kinderen vanaf 9 jaar: eenvoudig maar doeltreffend, en toch schildert van Loon met deze eenvoudige zinnen een spannend en zinderend verhaal. Hij weet de lezer het verhaal in te trekken door de mysterieuze gebeurtenissen én met een vleugje humor. Wel is het echt griezelen van de eerste orde voor de beoogde leeftijdsgroep: dieren die plots dood gaan, een sinistere veerman die de kinderen over een rivier heen moet zetten en een kwaadaardige katvis… Het verhaal kan af en toe best spannend zijn voor de gevoelige jonge lezer. Gelukkig zijn er ook goede wezens aanwezig, zoals de reusachtig grote vogel Grock (die in het hoofd van deze recensent eruit zag als de vogel Rok uit de Efteling), die Florian en Isabelle te hulp schiet.

Zijn er dan helemaal geen minpuntjes aan dit boek? Nou vooruit, voor wie wil muggenziften zijn er enkele gebeurtenissen die niet volledig bijdragen aan de hoofdverhaallijn, waarvan je je kunt afvragen wat de functie van de scène precies is. Voor de doelgroeplezer zal dit zeker niet storend zijn, aangezien het wel leuke speelse elementen toevoegt, maar wellicht kan een volwassen lezer daar nog over struikelen.

Conclusie
Danse macabre is een Efteling-waardig boek van hoge kwaliteit in een prachtige uitvoering. Voor liefhebbers van het pretpark zal het boek extra leuk zijn om te lezen: er zitten namelijk talloze verwijzingen naar het oude Spookslot in verstopt. Een heerlijk griezelboek voor de jonge lezer, maar ook zeker voor de oudere lezer.