woensdag, februari 11

Tag: zilver

Fantasize jongerenschrijfwedstrijd Kom zoals je bent – tweede plaats – leeftijdscategorie 21-25 jaar: Ik wil de horizon van Emilie Verlaet
Actueel, Schrijfwedstrijden, Vertellingen

Fantasize jongerenschrijfwedstrijd Kom zoals je bent – tweede plaats – leeftijdscategorie 21-25 jaar: Ik wil de horizon van Emilie Verlaet

Ik wil de horizon Door Emilie VerlaetDe speer van de jongen tikte tegen Rebel Hartshoorns schoen. Vijf passen verder stond Argus 12 stil, hoofd iets gekanteld, alsof hij naar het fluisteren van het bos luisterde. Zijn gelaat, glad, menselijk van vorm, met ogen die te precies knipperden, ving het gefilterde licht op. Rebel lag half onder een omgevallen den, hars op haar wang. De jongen, ogen als heide in de schemering, hield zijn speer horizontaal. ‘Is dat ding van jou?’ vroeg hij zacht. Rebel trok een splinter uit haar mouw. ‘Hij is vriendelijker dan de meeste mensen.’ Argus glimlachte, een nette, geoefende glimlach. ‘Ik sta open voor feedback.’ De jongen kneep zijn ogen tot spleetjes. ‘Ik detecteer geen direct gevaar,’ zei Argus. Zijn stem was laag en warm. ‘Maar jullie fluiste...
Fantasize jongerenschrijfwedstrijd Kom zoals je bent – tweede plaats – leeftijdscategorie 15-20 jaar: M van Sofian van Zanten
Actueel, Schrijfwedstrijden, Vertellingen

Fantasize jongerenschrijfwedstrijd Kom zoals je bent – tweede plaats – leeftijdscategorie 15-20 jaar: M van Sofian van Zanten

M Sofian van ZantenHet poppenjongetje zit in een kartonnen doos, verstopt tussen wat versleten knuffels en oud speelgoed. Zijn gezichtje is perfect vormgegeven: grote glanzende ogen, een lieve glimlach en een roze blos op zijn wangen. Mensen vinden hem op een rommelmarkt, in een kringloopwinkel of in een doos op straat, zoals nu. Hij heeft veel huizen gezien. Ouders die hem aan hun kinderen cadeau geven, verzamelaars waar hij op een schap tussen andere poppen belandt - het maakt niet uit, want overal eindigt het hetzelfde. Kinderen krijsen wanneer de pop fluistert en verzamelaars krijgen de rillingen als de lampen flikkeren en de pop plots niet meer op het schap staat. Niet schrikken, of wel, maar die pop - dat ben ik. Niet letterlijk het stoffen ding, maar de kwelgeest die om hem he...

You cannot copy content of this page