Veel sciencefiction auteurs voorspellen met hun boeken een toekomst waarin de mensheid leeft in of een (schijnbare) utopie, of een benauwende dystopie. Of zelfs een post-apocalyptische samenleving, als we echt pech hebben. Auteur Koen P.H. Romeijn laat in zijn debuutroman De Strop Ploeg echter een geloofwaardige samenleving zien die lineair voorkomt uit onze huidige maatschappij. Hoofdpersoon Evan C. Deleir voelt zich daar niet op zijn plaats. Maar ook in de toekomst veranderen de tijden en Evan wordt ongewild betrokken bij een samenzwering die de wereld letterlijk op haar grondvesten doet schudden.

In de niet al te verre toekomst zien we hoe Evan C. Deleir in de hypermoderne zwevende stad Nieuw Pangea zich samen met zijn vriend Julian aan het bezatten is in een kroeg. Het is voor de twee mannen de vooravond van hun nieuwe baan bij de prestigieuze Strop Ploeg, een elite-eenheid van technici. Evan is gepikeerd dat de robotbarmannen zijn bestelling niet aannemen, omdat hij weigert een LD – LifeDevice – te dragen. Dat is een computerchip gekoppeld aan je DNA, met allerlei handige foefjes om het leven te vereenvoudigen. Evan is ontevreden en misnoegd over het moderne leven en toont dat dagelijks door zijn asociale gedrag. Hij gaat gekleed in een oude leren jas en zet zich af tegen alles en iedereen. Evan mist de regen, iets van natuur om zich heen, wat in het gecontroleerde klimaat van Nieuw Pangea niet langer bestaat. De verwende bevolking skiet op kunstsneeuw of gaat op safari binnen de beschermde muren van de stad. Evan is duidelijk een man die in het verkeerde tijdperk geboren is, hunkerend naar leven wat niet kunstmatig en nep is. Een man die niet op zijn gemak is in zijn omgeving.

Logische evolutie van techniek

Doordat auteur Koen P.H. Romeijn zijn debuutroman laat afspelen in een toekomst die dichtbij onze huidige tijd staat, voelt de wereld waarin Evan leeft angstvallend reëel. De LD is een logische evolutie van de smartphone, de robots zijn een dienstverlenend onderdeel van de maatschappij en er is net een nieuw transportmiddel geïntroduceerd: de Relocator. Die laatste is een teleportatiemachine die op verschillende locaties in de stad is geïnstalleerd, met lange rijen wachtende forensen ten gevolge. De sciencefiction techniek wordt beschreven als logisch gevolg van de ontwikkelingen die we vandaag de dag kennen. Ook de onvrede van Evan voelt vertrouwd, omdat hij zich ergert aan zaken als afhankelijkheid van techniek, een gemis aan een ‘normaal’ klimaat en de wijze waarop zijn medebewoners van Nieuw Pangea zich laten meeslepen in kuddegedrag. Jammer dat Evan, los van hoe hij zich voelt over de maatschappij, verder gewoon zelf een vreselijk persoon is.

Evan Deleir: valse hond

Evan Deleir is een onruststoker. Hij bezat zich en zoekt dan ruzie. Een kroegentocht eindigt hij het liefst met een knokpartij. Hij veracht zijn medemens, is egoïstisch en vindt zijn eigen overtuigingen belangrijker dan die van zijn vriend en de familie die hem als pleegkind hebben opgenomen. Zoals in het boek gezegd wordt, is Evan een ‘valse hond’. En dat maakt hem als onsympathiek hoofdpersoon van De Strop Ploeg lastig om achter te staan. Als Evan zich met een flinke kater meldt voor zijn eerste dienst bij de Strop Ploeg, is zijn gedrag tenenkrullend puberaal. De Strop Ploeg is, zoals gezegd, een team van de meest volhardende technici die Nieuw Pangea te bieden heeft. Deze mannen en vrouwen wagen hun leven om onderhoudswerkzaamheden aan de onderkant van de zwevende stad uit te voeren. Romeijn weet de spanning er goed in te brengen als de Strop Ploeg afdaalt tot buiten de stad en daar hun werk moet doen. Dit wordt niet vereenvoudigd doordat de stad boven een kolkende oceaan hangt, die door snoeiharde wind wordt geteisterd. Juist de zee, een mogelijkheid om de stad te ontvluchten, is wat Evan er toe aanzette om zich voor de Strop Ploeg op te geven.

Desastreus ongeluk in de Strop Ploeg

Als puntje bij paaltje komt vindt Evan het werk wat de Strop Ploeg uitvoert te min. Pas als er een technisch ingewikkelde reparatie moet worden uitgevoerd aan een van de grote robots die onder de stad hun werk uitvoeren, gebruikt Evan ellebogenwerk om zich eindelijk te willen bewijzen. Helaas met een desastreus ongeluk als gevolg. Dat is dan ook meteen het laatste wat we van de Strop Ploeg zien. Evan gaat in een waas naar huis, bezat zich zoals gebruikelijk, terwijl hij nu het uiterste dieptepunt bereikt heeft. Dit zet hem er toe aan om iets te veranderen in zijn leven. Hij wil weten wie hij nu eigenlijk echt is, waar hij vandaan komt en waarom hij regelmatig getergd wordt door een mysterieuze droom. In die droom bevindt hij zich in een klinische ruimte en ontmoet een beroemde roboticus: Prof. Dr. Vance P.A. Relic – hier draait het boek eigenlijk echt om. Evan komt op het spoor van een samenzwering dat reikt tot in de top van de stadsraad van Nieuw Pangea. Een samenzwering die te maken heeft met een buitenaards ras waar de mensheid enkele jaren daarvoor kennis mee heeft gemaakt: de Sentyrianen.

De aliens zijn gekomen

De Sentyrianen kwamen in vrede, maar zagen al snel dat de mensheid xenofobisch en onbetrouwbaar is. Ze wilden enkel nog via een tussenpersoon samenwerken: een androïde – John Andrews – gebouwd door Prof. Relic. Andrews kweet zich zo goed van zijn taak en boezemde de mensheid zoveel vertrouwen in, dat hij gekozen werd tot president en gevierd wordt als held van de mensheid. Nu Alien: Covenant net uit de bioscoop is zou je Michael Fassbender zó in de rol van John Andrews kunnen zien stappen. Maar waar androïde David de mensheid als minderwaardig ziet, wil John Andrews zich juist menselijker gedragen en daarmee is John een stuk sympathieker dan Evan. De twee moeten samenwerken om de samenzwering te onthullen en John lijkt een goede invloed te hebben op Evan. Totdat Evan het uiteindelijk opnieuw verpest. Pas op de allerlaatste pagina van het boek ziet het er naar uit dat Evan toch kan veranderen. Maar ja, dan is het boek dus uit.

Een bijrol voor de Strop Ploeg

De Strop Ploeg is bij vlagen een lastig boek om door te komen. Niet alleen is Evan dus een onuitstaanbare hoofdpersoon, hij is ook inconsequent. Evan heeft een hekel aan moderne techniek, maar is wel een kundige technicus die aangenomen wordt voor een van de lastigste banen die er is. Hij zweert nooit een LD te zullen dragen of gebruik te maken van een Relocator, maar als een knappe vrouw hem er toe dwingt, doet hij toch een LD aan. Voor eventjes, dat dan wel, maar dan zit je toch al in de database.

Verder is de woordkeuze van auteur Romeijn regelmatig stijfjes. Deze futuristische roman maakt veel gebruik van archaïsch taalgebruik. Net te vaak wordt er iets omslachtig beschreven, of worden er vergelijkingen gemaakt die wat vreemd aanvoelen. Iemand is bijvoorbeeld zo kaal als het oppervlak van de maan.

Aan het ongeluk wat Evan veroorzaakt tijdens zijn eerste dag bij de Strop Ploeg wordt verder in het boek nauwelijks aandacht geschonken. Nergens wordt Evan met zijn daad geconfronteerd. Er wordt wel uitgelegd waarom dat zo is, maar het gebeuren wordt makkelijk overgeslagen. De hele Strop Ploeg komt verder ook niet meer voor in het verhaal, waarmee de titel van het boek de werkelijke strekking van het verhaal geen eer aan doet. De Strop Ploeg is een veel interessantere thriller dan de titel van het boek en de tekst op de achterkant doen vermoeden.

Onduidelijke toekomst voor de mensheid

Want De Strop Ploeg is wel degelijk een spannend boek. Romeijn is in zijn boek kritisch op de huidige maatschappij en waar we als mensheid naartoe gaan als we niet zuiniger om gaan springen met onze Aarde. Ook al is Evan zelf dan niet sympathiek, je wil wel weten wat er met Nieuw Pangea en haar inwoners gaat gebeuren, zodra je de strekking van de samenzwering kent. Romeijn laat ook zien waarom Evan is zoals hij is, maar ondanks dat blijft hij, zoals gezegd, tot op het eind van het boek een naar mens. Het was prettiger geweest als Evan eerder in het verhaal tot inkeer was gekomen, zodat je meer uitkijkt naar het volgende deel. Nu wil je vooral weten hoe het de andere personages zal vergaan en moet Evan nog maar bewijzen of hij anders kan zijn dan hij zich het hele boek door gedraagt. Want cynische, egoïstische ploerten hebben we tegenwoordig al genoeg. Evan is daarmee juist het soort persoon waar Romeijn met De Strop Ploeg op afgeeft. Wat dat betreft ziet onze toekomst er helemaal niet zo anders uit als nu.

De Strop Ploeg

Titel: De Strop Ploeg

Auteur: Koen P.H. Romeijn

Uitgever: Futuro Uitgevers

www.futurouitgevers.nl

www.koenromeijn.com

Comments

comments

Jeroen Geelhoed

Jeroen Geelhoed

Jeroen is geboren in 1975, terwijl zijn moeder The Lord of the Rings las. Zelf las hij de boeken op een kwetsbare leeftijd en was daarna nooit meer hetzelfde. Gecombineerd met een onverzadigbare verzameldrang ging Jeroen op avontuur in de Engelstalige Dragonlance boeken en bezit hij ondertussen duizenden Marvel Comics. Zijn favoriete schrijver is Alan Moore, maar daarnaast leest Jeroen net zo graag Harry Mulisch en Thomas Rosenboom. Als gamer speelt Jeroen elke Assassin’s Creed tot 100% uit. Zijn favoriete game is The Secret of Monkey Island. Zijn favoriete films: Labyrinth, Guardians of the Galaxy, No Country for Old Men en The Princess Bride. Kortom, een te diverse smaak en te weinig uren in een dag om in elke hobby tijd te steken. Typisch.

Terminator 2: Judgement Day 1
Previous post

TERMINATOR 2: JUDGMENT DAY 3D – 24 AUGUSTUS TERUG IN DE BIOSCOOP

Koning Redbad Friesland
Next post

Epiek: De Friese boer en de pijp van koning Redbad